Scary Mask Novels & Stories

"Ayaw talaga, Theo. Hayaan mo na lang, baka masugatan ako `pag pinilit mong tanggalin ang maskara!" "Hmm..." Tinignan ko'ng muli ang takip sa mukha ni Marius. Ang maskara ay gawa sa pilak. May mga kakaibang simbulo na naka ukit dito. Sa aking pagtitig, tila naging mga letra ang mga simbulo. Inisa-isa ko itong basahin -- kalasag, enkwentro, kapalaran, kapangyarihan... hindi ko pa rin maintindihan.

"Haha!" Tumawa si Fane, umigkas ang kanyang palad at isang maskarang hugis dragon ang lumitaw sa kanyang kamay. Matapos isuot ang maskara, ang kaliwang mata lang niya ang nakikita. Ang buong maskara ay mukhang isang sinaunang dragon at nabalot nito halos buo ng kanyang mukha. "Lord… Lord Supreme Warrior!" Nang makita niya ang maskara, nanginig ang boses ni Dennis sa takot. Bumagsak siya at lumuhod sa sahig. "Dapat akong mamatay. Patawarin mo ako, Lord Supreme Warrior!"

“Opo. Pero may isa pa po.” “Ano?” kabado na ako. “Patay na po pala si Dr. Freddie Scott.” “Patay?” gulat kong sabi. “Paano?” “May napaamin po kaming dating katulong niya. Sabi niya, may isang mask na ginawa si doc. Mask na mukha ni Giselle.” Parang may kumurot sa dibdib ko. “Mukha ni Giselle?” “Opo. At may clue po kami kung sino ang nagpagawa at gumagamit ng mask na ‘yon.”

Dahil nang lingunin niya ang lalaki, nguso ng isang itim na baril na ang humarap kay Trixie. "Don't move nor do anything stupid." Naka-itim ang lalaki, may suot na facemask, at bahagyang nakababa ang sombrero kaya hindi makita ni Trixie ang mukha nito. Isa lang ang description na sigurado ni Trixie. Ang malamig at matalim na mata nitong kasalukuyang nakatutok sa kaniya ay tiyak makakapagbigay ng kakaibang takot sa sinumang malalapatan ng tingin nito.

Nakasuot siya ng maskara na may nakaukit na kalansay. Tumango si Lucjan. Naupo siya at binati ang lalake na nakasuot ng pulang maskara ng magalang, “Supreme Leader.” Inalis ng lalake ang pulang maskara niya. Isa siyang hindi katandaang lalake na bilugan ang mukha at makapal ang kilay, habang nakakatakot ang itsura.

Hinubad ni Harvey ang maskara ng mamamatay-tao at tinanggal ang sako ng lason sa bibig nito. Pagkatapos ay kaagad niyang sinipa palayo ang baril nito nang walang alinlangan. Isang mukhang inosente ang makikita. Mukhang nasa dalawampung taon mahigit na ang mamamatay-tao; maganda ang mukha nito, ngunit makikita ang pagmamatigas sa mga mata nito.

Mababanaag ang kaseryosohan sa tinig ng maskaradong lalaki na siyang kinakatakot ng kaharap. "M-maayos po sir!" Hindi alam nung lalaking walang suot na maskara kung bakit sobra ang tahip ng kanyang dibdib ngayong kaharap na niya ang lalaking tinitingala. Sa Raven's Lair isang tao lang ang hinahangaan, tinitingala, kinikilala at kinatatakutan pero kakatwang isipin na walang sinuman ang nakakakilala sakanya kaya naman pagnaka-talikod na siya ay sikat siya sa bansag na "masked man" (masked man eh?kadiri).

Mukhang mas lalong naulol ang mga kaharap niya sa itsura niya. “P**a ka! Kakantutin talaga kita hanggang sa malaspag ka!” Gigil na gigil iyong may hawak na samurai sa itsura niyang tanging underwear lang ang suot bago nito hinablot at itinapon ang suot niyang maskara sa kung saan. He looks scary—an ugly kind of a scary looking beast. His ripped with muscles and he’s the tallest among them na nakapalibot kay redhead.

Mga kidnapper ba ang mga ito? Purong itim ang kanilang kasuotan. Mula sa tactical gear hanggang sa mga bota nila. Pero ang pinakanakakatakot sa kanila ay ang mga suot nilang maskara. Puting-puti ito na walang emosyon, katulad ng sa Jabbawockeez. Tuloy, nagmistula silang mga demonyo dahil sa dim lights ng café. "Walang gagalaw!" baritonong sigaw ng isa sa kanila.

Ang aking hero complex na pilit kong ibinabaon ay muling nagising. ​Inayos ko ang aking face mask—isang itim na tactical mask na bumabalot mula sa ibaba ng aking ilong hanggang sa aking leeg. Tanging ang aking mga mata lamang ang nakalantad. Ang mga mata kong singkit na pahaba, kung saan ang dulo ay nakaturo paitaas na tila isang maninila.