Novel & Cerita Scary Mask

Mukhang mas lalong naulol ang mga kaharap niya sa itsura niya. “P**a ka! Kakantutin talaga kita hanggang sa malaspag ka!” Gigil na gigil iyong may hawak na samurai sa itsura niyang tanging underwear lang ang suot bago nito hinablot at itinapon ang suot niyang maskara sa kung saan. He looks scary—an ugly kind of a scary looking beast. His ripped with muscles and he’s the tallest among them na nakapalibot kay redhead.

Mga kidnapper ba ang mga ito? Purong itim ang kanilang kasuotan. Mula sa tactical gear hanggang sa mga bota nila. Pero ang pinakanakakatakot sa kanila ay ang mga suot nilang maskara. Puting-puti ito na walang emosyon, katulad ng sa Jabbawockeez. Tuloy, nagmistula silang mga demonyo dahil sa dim lights ng café. "Walang gagalaw!" baritonong sigaw ng isa sa kanila.

Ang aking hero complex na pilit kong ibinabaon ay muling nagising. ​Inayos ko ang aking face mask—isang itim na tactical mask na bumabalot mula sa ibaba ng aking ilong hanggang sa aking leeg. Tanging ang aking mga mata lamang ang nakalantad. Ang mga mata kong singkit na pahaba, kung saan ang dulo ay nakaturo paitaas na tila isang maninila.

Dahil sa katahimikang iyon, biglang narinig ng lahat ang mahinang tunog ng mga paa na humihila sa buhangin na dahan-dahang papalapit sa kanila! Lumingon ang lahat sa pasukan at silang lahat ay nakatitig sa nakakatakot at mahabang pigura na unti-unting lumalapit! Natakot ang ilang mga babae kaya sumigaw silang lahat! Gayunpaman, napagtanto nila na ito ay isang binata lamang na nakasuot ng maskara at cap, "Ikaw... Muntikan na kaming mamatay sa takot dahil sayo!"

It's a perfect match for a beautiful girl like her. ...Well, if her good looks completely reflect her inner beauty I won't say anymore. But no, she's a scary violent monster wearing a woman's skin and that scares me. Suot-suot ko na ulit ang ang facemask ko. This time it's a white with black ribbon design on it. It's a hundred percent cotton for convenience's sake. I'm wearing this all the time. This is how I usually look in all of my endeavors outside the walls of my home. That is because I have this weird reputation around the neighborhood because of my famous face and despicable background.

Namumula ang buong mukha niya at namamaga na ang kanyang mga mata. Naghilamus siya para kahit papano maibsan ang pamamaga ng mga ito. Ganoon na lamang ang takot ni Bree nang bigla na lamang may lalakeng naka-face mask na lumitaw sa likod niya. Hindi niya maaninag ang mukha nito dahil may suot itong baseball cap. Bree was about to shout for help when he grabbed her throat and mouth. Tinakpan nito ang bibig niya para hindi siya makasigaw at ang isang braso nito ay sumakal sa leeg niya.

Hinawi ko ang tuwalya. Isang silk gold tassel mask. Napakunot ang noo ko. Hinawakan ko ito. Ang manipis nitong tela... ang disenyo... Isang boses ng babaean, ang boses ko, ang biglang sumigaw sa loob ng utak ko “Wala akong maramdaman, Rhamesis... I was trembling in disgust!” Umatras ako, nabitawan ang maskara sa sahig. “Kikay? Anong nangyari?”

I inhaled and exhaled harshly. " Elora..." nilingon ko si Marcus ng tawagin niya ako. Hawak nito sa kamay ang isang maskara. It's a laced Venetian mask with feather's arranged to look like a flower on the side. It is also in black. He leaned forward to me to tie it around my head. Napapikit ako. Ang tungki ng ilong niya tumatama sa pisngi ko. Nang magdilat ako ay suot ko na ang mask habang siya naman ang nagsusuot ng kanya. Our masks looks identical. Wala lang feather ang sa kanya.

Sa bawat hakbang niya, parang unti-unting nawawala ang mundo sa likod niya. Napansin ni Mira ang mga taong naglalakad ay lahat ay may suot na mask. Hindi pang-party na mask sa mga masquerade ball. Hindi yung katulad sa mga carnival. May mga mask na tila hayop. May mukhang diyos. May mga mukhang walang ekspresyon. Lahat magkakaiba, pero iisa ang pakiramdam na dala, ito'y parang isang laro ng kapangyarihan at panganib.

Sinabi pa ng mga ito sa kanya ang tungkol sa tight security ng owner ng unit kaya ni isa roon ay walang nakakakilala sa kanya. Sebastian sighed and stood up. Nang dumako ang tingin niya sa closet ay nangunot ang noo niya nang makita niya ang tila isang mata. Kinakabahan man ay mabilis niyang tiningnan iyon, only to see a skin mask! “What the hell is this…” He muttered as he investigated the mask.