Scary Mask Novels & Stories

Suot ang maikling palda na na halos kita na ang aking hita ay agad ko iyon inayos bago bitbitin ang tray. Hindi ako sanay sa nakasabit sa aking mata lalo na't nangangati ito. Ang lahat kasi sa amin ay kailangan may suot na itim na maskara na parang masquerade mask na sinasabi ni Jona. Hindi naman ako masiyadong nailang o nahiya dahil walang makakakilala sa akin dito.

It seems they are lucky to face me, today. My cloak is hiding me. I decided to put on some cloak earlier. This one is really special. "Who are you?" The guy in the right side asked me. He got the carving of number five on the side of his mask. Their eyes can be only seen. Damn... they have voice changer too. "I think that's Grim Reaper the one they are talking about, 5th." Humarap ako sa kanila dahilan upang ang mga tingin nila ay lumipat sa akin.

“Dahil kapag nalaman ko ang totoo… hindi na kita pakakawalan. Hindi na kita papayagang umalis. Kahit kailan.” Tumingin ako sa kanya. Sa mata niya ay may galit na. May pagnanasa pa rin. At may takot—takot na hindi niya inaasahan na mararamdaman. Ngumiti ako nang bahagya. “Subukan mo,” sagot ko. “Pero tandaan mo, Thorne… hindi lang ikaw ang may maskara dito.” At nang bitawan niya ako, lumakad ako palabas ng kwarto. Ang singsing sa daliri ko ay biglang lumamig.

Pumasok sa isang coffee shop si Scarlett at napaatras na lang nang may mabangga siya. “I’m sorry Miss,” saad ng lalaking nakabangga sa kaniya. Napakunot ng noo si Scarlett at mukhang kilala niya ang boses na yun. Nilingon niya ang lalaking nakajacket at nakasombrero ng itim, may suot pang facemask na tila ba itinatago niya ang mukha niya.

Tinuro niya ako at bigla niyang iniba ang diresyon na papunta kay "Him, Mr. De Vera. He will be mi--" "STOP IT YOU BITCH!" Di ko namalayan na nandun na pala ako sa harap niya at hawak hawak ang kwelyo ng madumi niyang uniform. "Oh, Mr. Ten calm down. I will not do any harm to him" He smirked on me at binitawan ko siya. Kinuha niya ang mask sa kanyang bulsa at "But maybe this can do" Nagulat ako nang sinuot nilang lahat ang mask nilang lahat.

he whispered with his back resting against the Italian style leather and leg crossed. Nagkibit-balikat lang ako. Ang tanda na ng isang ‘to pero ang lakas pa rin ng instinct. Inabot niya sa ‘kin ang isang maskara. It was a silver half-faced mask with a fine sculptured dragon at the outer edge. It matched the silver tie and dragon head surgeon cuffs of the suit I’m wearing.

Sa sandaling maalis ang maskara ay sabay na namilog ang mga mata ni Samuel at Lexy nang masilayan ang mukha ng kalaban. Hindi nila inaasahan pareho na ang mukha sa likod ng maskara na inakala nila’y maari nilang malaman ang pagkakakilanlan kung sakaling ipakita nila o ipahanap ang anumang impormasyong makakalap tungkol sa kalaban ay hindi pala magiging madali dahil ang tao sa likod ng maskara ay puno ng burnmarks ang mukha. Sunog ang buong mukha ng taong nasa likod ng maskara.

Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanya sa gabing iyon—pero pakiramdam niya, may magbabago. “Ano ba ’to, friend! Grabe, ang ganda mo!” tuwang-tuwang sabi ni Paula habang inaabot kay Elisse ang isang napakagandang gintong maskara. Masalimuot ang disenyo nito, parang puntas na yari sa metal, at natatakpan pati ang ilong. Isinuot iyon ni Elisse at napangiti siya nang makita ang sarili sa salamin. Ang suot niyang makinang na pulang bestidang satin ay perpektong bumagay sa maskara. “So, ready na ba tayo?” excited na tanong ni Paula.

Ang takot mula sa nakaraang gabi ay nawala na, at natagpuan ko ang aking sarili na pinag-aaralan siya nang mabuti mula sa kaligtasan ng aking mga kumot. Napansin niya akong nakatitig at, sa aking gulat, nagsimula siyang maghubad sa harap ko. Sa hindi nagtagal, naghubad siya hanggang sa natira na lang ang kanyang maskara at isang pares ng brief, itinapon ang kanyang mga damit sa tabi. Ang kanyang katawan ay kamangha-mangha, may balat na kayumanggi at perpektong nakadebelop na mga abs. Sobrang lamang siya kay Mark sa aspeto na iyon.