Scripted In Tagalog Novels & Stories

Kaedad lang din namin. "Hi Leah." Bati ni Sir Riel sa akin. "Hello, Sir." Bati ko pabalik. "Nah. You're too formal naman. Riel nalang. " Ani nito saka nilahad ang kamay sa akin. Nahihiyang tinaggap ko naman ito. "Excuse me lang ha. Si Leah lang nakita mo sir? Hello. Nandito pa po ako." Sabat ni Rachelle Parang napapaso naman akong napabitaw sa kamay ni sir. Shooks. Nakakahiya.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

sabay na sambit naming dalawa. Nagpatuloy pa ang kasal hanggang sa nagpalitan na kami ng singsing. Simple lang ang binili namin. Dahil ayaw ko ng may mga bato. Mas gusto ko ang singsing na magagamit ko araw-araw. Dalawang singsing na ang mayroon sa daliri ko at parehong maganda. “I now pronounce you husband and wife. You may kiss your wife, Congressman Zuares,” nakangiti na sabi ni father.

Agad akong tumango. Humakbang siya patungo sa gilid ng kama. Sumandal naman ako sa may pader. "I'm Adin delos Angeles, your new school physician," pakilala niya sa sarili. Sumulyap ako sa ID na nakasukbit sa kwelyo ng lab coat niya at binasa sa isip ang buong pangalan niya roon. Adin Mauricio delos Angeles. I knew who he was. Half the girls in campus talked about him like he was some kind of celebrity.

And since pang bridal ang ginawa kong pagbuhat sa kanya. Malaya niyang nagapang ang leeg ko gamit ang dila at maalab niyang labi na kay hirap tanggihan. “Engineer.. please, enter me again,”pakiusap niya, hindi ako nagpadala at kaagad siyang pinahiga sa bath tub.

Baliw. Nanonood kami ng tahimik. Lahat ay nasa movie ang focus nila, pwera sa ‘kin dahil hindi ako mapakali. Fck, Thrizel, ano bang nagyayari sa ‘yo? Ang hirap talagang pigilan ang nararamdaman. Gusto ko nalang mairita at sumigaw, naiinis ako sa feeling na ‘to. Ano ba kasi talaga ‘to? Bakit feeling ko nakakakaba? Kapag katabi ko si kuya parang lalabas ang puso ko, para bang sapat ay maingat ako sa aking gagawin. Hindi ko na napigilan ang aking sarili, tumayo na ako pero iyon yata ang mali kong nagawa, biglang napunta ang tingin nila sa aking lahat na may halong pagtataka.

bigo nitong sabi ("Pakawalan niyo" Agad akong tumakbo pabalik kay Crisanto. Talagang wala na siya. Handusay pa rin at duguan. Tinakpan ko ang bibig, halos mabuwal sa kinatatayuan. Malamyos kong hinaplos ang kanyang mukha. Nakakunot ang kanyang noon, tila hirap na hirap. Kitang-kita ang paghihirap na kanyang dinanas. Lalo akong tumangis. Para akong tinatakasan ng bait.

Señorito asked in a flat tone yet respectful voice. Medyo nagulat pa nga ako dahil first time kong marinig magsalita ng buong tagalog si Señorito Theo. Base rin sa nakikita ko, hindi nae-intimidate ang Tatay habang kausap ito. Kakaibang-kakaiba sa akin, na kulang na lang ay matumba ako sa kinatatayuan ko kapag kausap ang Señorito Theo. "Maayos naman po. Iyon nga lang tumatanda na kaya nakakaramdam na din ng pagod."

Sabi ko "Listen, sweetheart. From Adrian's point of view, he is married. If you’re planning to get him back, you have to do way better than giving him a cup of coffee in the morning and making goo-goo eyes with him..." Nalukot nanaman ang mukha ko. "Then what should I do?" Sabi ko. "Kasal ka na for 5 years pero hindi mo pa rin alam ang kahinaan ng mga lalaki? Especially ng asawa mo?" Sabi nya habang nakatingin sakin na para bang disappointed Hindi ako umimik.