Si Pilandok At Ang Batingaw นิยาย & เรื่องราว

Hindi maiwasang kabahan ni Xianelle nang mapagtanto na nasa mansion siya ng mga Pendilton at tinatawag pang Paraiso. “Bakit ho ako nandidito? Anong kailangan nila sa akin?” Nagpanic siya. Wala siyang kilalang Pendilton! Naalala niya ang nabasa noon sa article na ang mga Pendilton ay hindi lamang sa Pilipinas tanyag ang pangalan nito kundi sa iba't-ibang bansa. Walang nagtangkang pabagsakin ito dahil pinagpaplanohan pa lamang itong pabagsakin ay nauna ng bumabagsak ang kalaban.

Sabi ko at ang mga gagu ginawa nga nila, uminom nga sila gamit ang pitchel lang. "Tang*na hindi ba kayo marunong gumamit ng baso? May mga baso naman kami dyan oh, marami!" Hayst ang sakit nila sa batok ah, mga loko-loko pala ang mga to pag nagsama eh!

Tila wala naman itong pakialam habang nagbabasa ng magazine. Ilang sandali pa ay nakalapag na sila. Kinuha na niya ang bag niya at pababa na ng eroplano. Nasa baba na si Grand, nakapamulsang naghihintay sa kanya. "Hurry up! You're not here to tour! Inis na sigaw nito sa kanya nang hindi agad siya nakababa dahil natulala siya

sa napaka daming lugar ng Pilipinas, bakit dito pa? "The heck Rowan." hindi sumigaw ang binata ngunit awtomatikong napa tayo ng tuwid ang bata at saka nagtago sa likuran ni Saphira. "He's scary kapag galit siya..." ramdam ni Saphira ang mahigpit na hawak ng batang lalaki sa kaniyang pantalon. "Rowan, we need to go home." naka focus lamang ang atensyon ni Lior sa bata. Na para bang isang poste lamang si Saphira na hindi dapat bigyang pansin.

And after a few minutes of confrontation, silang dalawa na naman ang nagbabatuhan ng salita which particularly got me over. "Pwede ba 'pa, tito?" Isinandal ko ang likuran at pagod na binalingan sila. "Magkasama kayo sa discovery ng wonders dito sa Pilipinas pero may isang bagay talaga ang hindi niyo mapagkakasunduan." "Itong tito mo kasi..."

Hindi ako sumagot at nagpatuloy sa pag-iyak. Narinig ko pang nag-ring ang aking phone pero hindi ko iyon pinansin at sinagot. Mabilis kaming nakarating airport at agad akong nagbayad. Agad akong lumapit sa isang window. "Good Morning, ma'am. How may I help you?" she asked, smiling. "G-Good morning, do you have a standby list for the ticket trip to B-Bohol?" Pinagdaop ko pa ang aking mga kamay na para bang humihiling na sana ay mayroon pa.

PAGBABALIK SA PILIPINAS — ANG PINAKA-KILIG NA SANDALI NA MAGHALIK SILA Ang araw ng pagbabalik sa Pilipinas ay napakaganda — ang araw ay sumasikat nang malakas, at ang dagat ay malinaw at kulay-asul.

tanong nito sakin "Anthony kasi may bad guys na naghihintay satin sa airpot, kailangan muna silang mahuli ni daddy pogi at pinapangako ko sayo uuwi tayo ng Pilipinas. basta matapos niya lang ang problema sa Pinas." sagot ko naman dito

“What makes you change your mind, babe?” “Kasi mas praktikal kung d’yan tayo sa Pilipinas. Kami lang ang uuwi, samantalang kapag dito tayo… halos lahat sila pupunta dito. Magastos ’yun sa pamasahe. At isa pa, matanda na sina Lola Beth at Lolo Gregore, gano’n din sina Lola Teresita at Lolo Kardo. Hindi na sila sanay sa byahe. Si Ate Rosabel, buntis sa pangatlo niyang anak. Si Ate Lilly, buntis din sa pangalawa niyang anak.”

“Next time makita mo siya, itanong mo agad pangalan. Basic info ‘yan. Hindi pwedeng puro organic encounters lang.” Napailing ako pero hindi ko napigilan yung maliit na tawa ko. “Noted, ma’am,” Pabiro kong sambit kaya wala na siyang nagawa kung hindi ang tumango. “Ibang klase rin naman kasi ang katapangan mo e ‘no. Yung tiwala mo sakanya to the max level.” Puna niya na ikinatawa ko. “Buti nalang rest day mo ngayon.” Dagdag niya.