Silence Words Novels & Stories

My fingers stilled against the glass of water. The sound of clinking cutlery from nearby tables suddenly blurred into static. Tila ba...isang mabigat na salita ang susunod na lalabas sa bibig niya at hindi ako handa.

Kailangan ko ng salita. Kailangan ko ng katiyakan. Kailangan ko ng paglilinaw. At hindi niya iyon naibigay. “Silence is not love, Sylvant,” bulong ko. Saglit siyang napapikit. “At noise is not loyalty.” Hindi ko agad naintindihan ang ibig niyang sabihin. Hanggang sa marinig ko ang tunog ng pinto sa likod namin. Si Connor.

Para sa kanya, Silence is not submission but knowing things are in control. Siya ang uri ng lalaking mas pinipiling makinig kaysa magsalita, ngunit sa oras na magsalita siya, nagiging malinaw kung bakit siya dapat pakinggan. Walang labis, walang kulang. Sakto. Sapat.

Pero ngayon ay bakit parang nag-iba ang pakiramdam niya? "Missed me?' At dati-rati ay kay daling sagutin ng tanong na iyon. Bakit ngayon ay tila siya natilihan, naguluhan, at nawalan ng salitang itutugon? All he needed to say was No. What's the fuss, Quaro? "Sabi nila, silence means yes." Napa-kurap siya sa ini-dugtong ni Kirsten. He should be rebutting that, shouldn't he?

Pero hindi ‘yung tahimik na peaceful ’yung tahimik na parang may paputok na nakatago sa ilalim ng carpet. Ilang araw na kaming hindi nagpapansinan. Literal. Kahit mag-abot kami sa hallway, deadmahan. As in, parang multo lang ako sa paningin niya. At hindi ‘to ‘yung silent treatment na cool, ‘to ‘yung klase ng tahimik na parang mas gusto mo na lang sigawan na lang kayo kaysa magpanggap na invisible.

Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakaluhod sa harap ni Aekim. Hindi kasi ito nagsasalita. Tahimik itong nakayuko habang nakapikit ang mga mata nito. Wala na rin akong lakas para tumayo pa dahil pagod na ang katawan ko, ang isip ko at ang puso ko. His silence speaks everything. Hindi talaga niya ako gusto at higit sa lahat hindi niya ako napapatawad pa.

"Libre ka ng isang iced coffee pag naka-limang asar ka sa akin sa isang araw. Dalawa na ngayon, ha. Tatlo na lang." Napailing siya, pero hindi mapigilan ang matipid na ngiti. "Ang weird mo talaga." "Pero cute, ‘di ba?" "Puwede bang sagot na lang ay ‘No comment’?" "Uy, silence means yes!" "Silence means ayoko na sa’yo kausap."

it's true because silence means yes. Dahil sa kawalan ng pag-asa, nag bow ako sa kaniya bilang pagpapaalam at tinalikuran na siya. Hindi pa man ako nakakahakbang ng kahit isang beses, narinig kong tumawa si Mommy dahilan upang mapatingin ako sa kaniya.

Gusto niyang iparating dito na silence means yes. “Tingnan mo Ako sa mata at sabihin mo sa akin kung bakit gusto mong kamuhian kita? Bakit ayaw mong nag aalala Ako para sayo at sa baby mo? Anong masama dun?” Galit Naman na napaharap si Selene sa kanya.

Asik niya na naging dahilan para matahimik ako Dahil nga ba ito kay Zeri? "S-silent means Yes." Aniya kasabay ng pagkarinig ko sa mahina niyang pag-hikbi "Wala siyang kinalaman dito Zera." Umiwas ako ng tingin pero bigla siyang tumawa