Silent A Words Novels & Stories

Iisipin n'ya bang ang kapal ng mukha ko dahil iniisip ko ngayon na kakalimutan n'ya ang mahal n'ya para saakin? Hindi ko na alam pa. The silence between us isn't awkward. This is the silence of peacefulness. Kung p'wede lang ay wala nang magsalita. Kahit dito nalang kami habang-buhay kaysa may lumabas pa sa mga labi n'ya na makakasakit saakin. Kung mangyari 'yon ay hindi ko na alam pa ang gagawin.

Kaya kahit ako nagulat sa asal nito. - Shallow waters are noisy, Deep water is silent.

But it helped. I reached for the walkie beside me, turning the knob even though we’d already tried every frequency. “Still nothing,” I muttered. Caite gave a lazy shrug and tired voice. “Try one more. For luck.” So I did. The knob clicked. Then—crackle. A whisper bled through the static. “…dagat ng apoy… may silungan…” Caite sat up. “Wait. Shh.” I cranked the volume. The voice was faint. Uneven. Like it was underwater.

it's true because silence means yes. Dahil sa kawalan ng pag-asa, nag bow ako sa kaniya bilang pagpapaalam at tinalikuran na siya. Hindi pa man ako nakakahakbang ng kahit isang beses, narinig kong tumawa si Mommy dahilan upang mapatingin ako sa kaniya.

"Okay! Thank you for that. Of course we will be going up basta sama-sama tayong lahat. Bago iyan, mag-spell ka muna ng salita dahil alam kong nangangati na ang bibig mo. Are you ready?" "Always ready, be sure that the word is best for me." "This word is for you. Here you go. Your word is..." Natahimik ang lahat at nag-abang sa susunod na mangyayari. Mga ilang segundo pa bago nagsalita ang speaker. "Your word is Si- Nek- Do- Ki." A..ano raw? Nabingi ako sa sinabi ng Speaker. At hindi ko namalayang timingin sa 'kin si Vani. Nakatutok ang dalawa niyang mga mata sa dalawa ko ring mga mata.

nahihiyang sabi ko. Tumingin siya sa akin at ngumiti. Binaling niya iyong tingin niya doon sa mp3 cassets sa harap niya, may pinindot siya na kung ano doon at bigla na lang tumunog iyong music ng silent sanctuary. "Silent Sanctuary ka din pala?" Biglang tanong ko. "Hindi, ramdom music lang ang nandiyan," sagot niya. "Minsan lang naman kasi ako nakikinig ng musika."

Ang kaibigang si Sierra lang ang may alam ng totoo. Narinig niya ang yapak sa likod niya. Mabagal. Hindi nagmamadali. Confident. Parang alam ng taong ‘yon na hindi ito kailangang magpakilala. “You planned this.” Deep. Calm. Controlled. Pero batid niyang may kasamang inis iyon. Hindi siya agad lumingon. She took a slow sip of her wine first, savoring the silence. Let him wait. Let him feel that he came to her.

It's either, e-voice out ko na naiintindihan ko pero he will get the wrong idea naman. Kasi di'ba, karamihan sa lahat ng tao pati na rin siguro ako ay madalas na sinasabing 'Ayos lang', 'Okay lang', 'Naiintindihan ko' kahit kabaliktaran naman talaga ang meaning no'n. People always tell those words in order to pretend and to not worry others, lalo na't sa pamilya at importanteng tao sa kanila. More or less, silence means 'No', or 'Yes' it's unpredictable. Maybe, 'I don't want', or 'I don't want to', marami ring meaning so all that we could do is understand even if it's against our will.

"Hey! Naririnig mo ba ako, sino ka!" Nilayo ni Sandy muli ang telepono at tiningnan ang likod no'n, nanlaki na lang ang mata niya nang hindi pala sa kanyang telepono ang tumunog, kay Dwight pala. Parehas kasi ang ringtone ng tawag nilang dalawa ni Dwight, naalala lang niya na naka-silent nga pala ang phone niya ngayon at tanging vibrate lang ang sinet niya para hindi maingay. "Sorry—"

Sana ganito na siya ka - nice kahit noong nadoon pa kami baka sakaling wala akong allergy para sa kanya. The long silence stretch out at hindi ako nag- abalang nag- create ng topic mismo namin dahil na rin sa hindi talaga ako makapaniwala sa narinig ko.I mean, si Tzvi — na astang boss talaga ang pakikitungo sa akin?Nag- sorry? That's something a magic maybe , was used. "You know sometimes you just need to let people go"napataas ako ng kilay dahil sa haba ng silence na iyon ay heto lang ang sasabit niya.