Silent A Words นิยาย & เรื่องราว

Ilang segundo ng pagtititigan, hanggang siya na ang unang umiwas. “Fine,” sabi niya, malamig ang tono. “Just remember, Dave, your silence says more than you think.” At tuloy-tuloy siyang lumabas ng opisina, walang lingon, walang paalam. Pagkasara ng pinto, saka lang ako nakahinga nang malalim. “Silence says more than you think.” Tama siya. Pero minsan, ‘yung katahimikan din ang tanging paraan para hindi mo masabi ang mga bagay na kayang sumira sa lahat.

Aurora, dala niya ang bigat ng bawat sigaw na hindi nasagot. ⸻ Reflections in the Mirror Humarap siya sa salamin, tinitigan ang sarili. Ang babaeng nakatingin sa kanya ngayon ay hindi na ang dating Aurora Steele. Mas tahimik, mas matatag, ngunit mas mapanganib. “People think silence is weakness,” sabi niya, marahang sinusuklay ang buhok. “But silence is just the sound of a storm waiting to be heard.” Muling pumatak ang ulan.

Nagtagpo ang mga mata namin sandali, at doon ko nakita na may pinipigilan siyang words, o maybe isang truth na sobrang bigat bitawan. Hindi ko alam kung ako ang unang magsasalita… o hahayaan ko siyang mauna. At doon nagsimula ang mas mabigat na silence, ‘yung uri ng katahimikan na halos marinig mo ang sariling heartbeat.

At rinig na rinig pa niya ang di niya dapat marinig. "Did I," He paused in a moment and sighed heavily. "cheat on you?" Garalgal na pagpapatuloy niya sa mahinang boses. Mahina na para bang natatakot siya na marinig ko at maaaring oo ang isasagot ko. Hindi ako makaimik. I remained silent. Saglit na katahimikan ang namagitan sa amin. "Silent means yes! Fuck!" Kalauna'y sambit niya sa paraang sobrang dismayado.

Her mind was blank and she couldn't properly think of an answer that would not trigger the guy from the other line. The guy chuckled. "Silent means yes, Serene. Why don't you join hands with me? Kung sa ganoon, safe ka na at ng baby mo, at the same time, nakaganti ka sa karibal mo. Two birds with one stone 'di ba?"

A voice stroking my fear as the world disappeared before my eyes. “You’re the quiet kind of comfort, a strange familiar bliss… I breathe into the silence… so I sing… soft as rain that falls when no one sees. Sing… like the world is gen—” “Serene.” The sound stopped the moment her name left my lips. I heard of sudden movement—soft, but filled with shock. The sound of a hand quickly covering a mouth. A small step backward, too careful—too guilty. “Si Krixaine,” Senior Maria corrected gently.

"Hindi ko alam bakit mo 'yon ginawa. Hindi ba sumagi sa isip mo na ikaw lang ang mas maaapektuhan?" Hindi kumibo si Eleuthera. Magkasabay silang naglalakad kaya nakikita ni Zayn Eros ang mukha ni Eleuthera. Masyado itong mahirap basahin. "You are so quiet. Ang hirap basahin ng isip mo. Ang hirap malaman ng gusto mo." Akala ni Zayn Eros ay hindi na magsasalita si Eleuthera, he was wrong. Makatapos ang ilang minutong katahimikan ay nagsalita ito.

biglang namutla si Dark at napalunok. Hindi ito nakaimik at nanatiling tikom ang bibig. 'Silence means yes!' sigaw ng utak ni Aia Naningkit ang mga mata niya at nagtangkang kumawala kay Dark ngunit mas hinigpitan pa niya ang pagkakayakap kay Aia. “Love, high school pa kami noon. Mapusok. She's my first.” pag amin na niya sa takot na hiwalayan siya ni Aia.

Tahimik ang silid. Ang tanging maririnig ay ang mahinang tunog ng mga makina regular, paulit-ulit, parang orasan na walang pakialam kung may gising na kaluluwa sa loob ng kwartong iyon. Nakahiga si Amara sa kama, nakatitig sa kisame, pilit inuunawa ang bigat sa dibdib niya isang bigat na hindi galing sa sakit ng katawan, kundi sa katotohanang hindi niya alam kung sino siya sa mundong ito.

Pero hindi naman siya nagreklamo. Patuloy lang ang dasal ng tribo at patuloy din ang atake ng mga ito sa barrier. Kill....... kill....... kill........ Parang nag-echo naman yun sa aking pandinig. Napatingin ako sa mga kasama ko. They are all, silent and they are not saying anything. The tribes is busy with chanting unfamiliar words. Kaya saan ko yun narinig? Sino may sabi nun?