Novel & Cerita Sinta Baraquel

Nakita ko na lamang na may bakas ng ngiti ang babaeng nagpapasok sa akin. “Hindi kita namumukhaan rito sa Santa Barbara, hija, isa ka bang dayuhan?” anya ng babae sa akin. Tinambangan ko naman siya ng isa ring pagngiti. “Magandang araw po sa iyo. Ako po si Valencia Guevarra, isa po akong dayo mula pa sa Intamuros kaya hindi niyo po talaga ako makikita rito sa bayan ninyo,” ang aking pagsisinungaling sa kanya.

The Mayor's Bedwarmer Si Jacinta “Sinta” Villanueva ay matagal nang lihim na umiibig kay Romulus Lacson, ang binatang pinagkakaguluhan nila noong sila’y nasa kolehiyo pa lamang. Ngunit hindi siya napansin ng lalaki noon, at nanatili lamang siyang isang anino sa paligid nito. Ngayon, sa edad na tatlumpu’t isa, si Romulus ay nahalal bilang bagong alkalde ng kanilang bayan, samantalang siya ay bente-otso anyos na. Para kay Sinta, hindi siya papayag na tuluyang mawala ang pagkakataong makuha ang atensiyon ng lalaking pinapangarap niya. Ilang taon na lang at lampas kalendaryo na siya, kaya’t gagawin niya ang lahat upang maranasan kahit isang beses na maging kanya ang lalaki. Para kay Sinta, mas m

Subalit bago mag-tanghalian, nabasag ang kapayapaan. Bumukas ang pinto ng elevator at iniluwa doon ang isang babaeng pamilyar ang mukha sa mga business magazines. Si Alicia Monteverde. Anak siya ng isa sa mga major stockholders ng Sandoval Group of Companies, at isang sikat na herandera ng isang malaking shipping line. Maganda, matangkad, at sopistikado ang bawat galaw habang naglalakad patungo sa desk ko gamit ang kanyang mamahaling designer heels.

Kilalang kilala niya. "Okay look, I can only give you 15 min, I' m busy as you can see, I have plans tonight. Niyaya niya ang babae sa ibaba malapit sa fool na hindi ginagamit. "Now talk." Seryosong sabi ng binata. Sabay naghalukipkipng mga braso. "Ako si Ysabel Alcantara, ako ang ka penpal mo from Bicol ng dalawang taon" panimula ng babae.

Ewan ko ba pero naiinis ako sakanya. “May sasabihin ka ba?” mataray kong puna sakanya. Umiling lang ito at ibinalik ang atensyon sa pagkain. “Ang ganda pala ni Selena Cruz sa personal no? Para syang living Barbie. Grabe sobrang puti at Kinis ng balat! Bagay na bagay sila ni Sir! Tyak magiging maganda ang combination ng magiging anak nila!” masayang turan nito na tila nag iimagine pa.

Still looking at her like she was the most interesting thing in the room. I stood up, clearing my throat. She looked at me. For the first time. And something in my chest shifted. There was something familiar about her. No. I'm imagining things. This woman looks nothing like Maya. Maya has long black hair. This woman's hair is light brown and wavy. Maya is shy, reserved. This woman is confident, assertive. Maya dresses simply. This woman is styled professionally, expensively. They're nothing alike. "Mr. Alcantara," she said, extending her hand to me. "I'm Maria Ysabel Cruz. External auditor."

May naalala akong Montessori si Senator Montessori, ka anu ano kaya ni Serenity si Senator. "Ako si Anna, Serenity. Ka anu ano mo pala si Senator Montessori?" Sa pagkaalala ko wala namang anak na babae si Senator. Laging na fe-featured si Senator Miguel Montessori dahil sa pagiging makapangyarihan nito at ang mga anak na hindi basta basta. May anak ito na lawyer, doctor, businessman, at police inspector at wala akong nababalitaang may anak itong babae, baka pamangkin?

mala-haring utos ng binata. "Sir, hindi ako masamang tao!" palahaw ng babae. "My name is Kryzell Torquero. I am the sole heiress of Don Matias Torquero. Please save me, sir. I need your help." "Sandali!" Dumadagundong na parang kulog ang boses ni Kaizer sa loob ng buong silid. Nilapitan niyang muli ang babaeng hatak-hatak ng mga tauhan niya.

“Bibili na lang tayo ng mamahaling gatas para maraming sustansya hindi ka lang mapagod at mapuyat.” “Hooon? Alam ko kaya mong bilhin kahit ilang truck ng gatas, pero gusto kong gatas ko ang magbibigay na sustansya at lakas sa anak natin.” “Ikaw na nga ang masusunod, ano ba ipapangalan natin sa kanya?” “Isabelle hon, siya si Isabelle Luca.” “Ang gandang pangalan hon.” “Oo bagay na bagay sa kanya. Sabihin mo nga kay yaya Sara na dalhin dito ang bag ko may pinagawa kasi akong kwentas no’ng pinagbubuntis ko palang ang prinsesa natin.”

"Noted, Gardo Dalisay." Ngumiwi si Santi saka umayos ng upo. "Totoo ba iyong balitang kumakalat, Sinnerita? Na lumabas ka mula sa kotse ni Luken?" Lalaki na ang boses ni Santi pero nabakasan ni Sinnerita ang inggit sa boses nito. "Oo, totoo iyon." "Ibig sabihin nililigawan ka niya?" "Yup," Sumubo si Sinnerita ng kanin na may toppings na adobo.