Sintido Pain Novels & Stories

Walang emosyong sambit ni Emilito habang komportableng naka-upo sa matigas na upuan. Agad naman niyang tinungo ang palikuran at nang mai-hubad ang bestida'y bumungad sa kaniya ang hapdi na hindi niya naramdaman noong pinapalo pa lang siya sa labas. Sobrang sakit nito ngunit mas masakit ang reyalidad na patuloy na sumasampal sa kaniya.

Mariin akong napapikit at napapatingala dahil sa sarap na hatid niyon sa buo kong katawan. Mas pinaghihiwalay nito ang magkabilang hita ko at nagpatuloy pa rin ito. Mas lalo akong nagiinit nang unti-unti nitong ibaon ang isang daliri sa hiwa ng aking pagkababae. I feel a little pain when his finger slowly moves in and move out in my void, ngunit hindi ko iyon pinansin dahil sa mas lamang ang sarap na pumapalibot sa buo kong pakiramdam.

Porket parang 8 inches? Ngayon nasasaktan ako ng dahil sa kaniya not just emotionally also physically. Ang sakit ng katawan ko pakiramdam ko para akong hinahati sa dalawa sa ginagawa namin kagabi, hangang ngayon ramdam ko pa rin ang sakit na 'yon at may lagnat pa ako. Masakit! Masakit pati ang dibdib ko masakit. Pakiramdam ko pinagtaksilan ako. Ang sakit! Bakit ko ba nararamdaman 'to? I cried silently, ayaw kong marinig niya na umiiyak ako baka ano pa ang isipin niya na iniiyakan ko siya?

Painful 60 "Dahil sa matinding pangangailangan ni Carmela ay kumapit na ito sa patalim upang maisakatuparan lang ang kanyang paghihiganti. Wala na siyang pakialam sa sasabihin nang iba,sino ba sila para pansinin pa ito. Ni hindi nga nila ako natulungan nung mga panahong kaylangan ko nang tulong.

hindi natuloy ang sasabihin niya nang bigla na lang akong napasigaw. Mas naging double ang sakit nito kumpara noong una. It's like the pain was absorbing through my palm in an unbearable way. Napakasakit. Parang ginagapos ako ng mga gihit sa aking katawan. I couldn't breathe properly. Two minutes is like forever and the pain is making me insane. Every time Vincent trying to heal my wound, he's making it less good. I breathe heavily when the pain subdued. Napatingin ako sa palad ko at nakita ang maliit na hugis ng yin at yang sa aking palad. It wasn't just a simple curve but it was curve by a snake and a dragon inside the circle.

Grace Lopez-Silvano I FELT NUMB. The pain in my heart is too much, it's too much that it made me numb. Parang may kadenang pumipigil sa puso ko sa pagtibok at nababalot ito ng yelo. Malamig. Napakalamig. Bakit ganito ang nararamdaman ko?

Sabrina's P.O.V. HINDI naman ako nahirapang kumbinsihin si Santino na tanggalin ang belt na nakatali sa mga kamay ko dahil narinig niyang kumulo ang aking tiyan dahil sa gutom.

"Nagsimula siyang magkaroon ng ganyang pakiramdam nang gumaling ang bali niya nang mahulog siya sa puno ng mangga." "Doc, baka tama si Sayne na CRPS nga —" "That doesn't make sense." Trick cut what Dijoon will be saying. "Ang sabi ng bata may kung anong sakit, kati at parang may kung anong bagay ang tumutusok sa buong katawan niya. The feelings like burning, stabbing, or throbbing pain inside his skin is like the feelings of having CRPS. Nagkataon lang na nagkasakit siya pagkatapos gumaling ng injury niya. In CRPS the affected limb is often extremely sensitive to touch and the painful area is often swollen pero wala naman ang sa kan—"

" Hindi nakasagot si Ninong. Literal na hindi niya sinagot ang tanong ko. Silent means, yes. "Pain changes people, but I ever regrets na minahal ko siya. She's beautiful disaster." Natahimik ako. Mayamaya ay pekeng ngumiti dahil sa huling sinabi nito. Pain changes people. Exactly. "Pain changes people."

"Gano'n sige! Simulan na natin!" Isang malakas na palo ang pikawalan niya sa aking hita! Isa sa aking binti hanggang parang nagsisibak na lang siya ng kahoy sa sunud-sunod na pagpalo niya sa sugatan kong talampakan. Dama ko ang kakaibang sakit. Napapapikit ako. Humihinga ng malalim. Ngunit kahit gaano pa kahapdi ang ginagawa niya ay nanatili akong matatag. Nakayanan ko na ito nang una, alam kong kakayanin kong muli. Sa bawat hampas ng kaniyang pamalo sa aking paa ay mukha ni Dindo ang pilit kong inaalala. Kahit man lang doon ay maibsan ang sakit na aking dinadanas. Hanggang sa tumaas na sa katawan ko ang paghampas niya ng kahoy sa akin. Nang tumama ang dos por dos sa aking tagiliran ay hindi