Sintido Pain Novels & Stories

I had never felt this pain before, not even during the times that Ashton and I had fought several times. The pain I was feeling right now was too much to bear. It’s as if my heart had been clenched so hard until it burst, breaking into tiny little pieces. It was excruciating, agonizing, and torturous. And I couldn’t fucking breath because of the intense pain. It was fucking killing me. Sinubukan kong patahanin ang sarili ko, at pakalmahin ang naghihingalo kong puso. Pero imbes na maibsan ang sakit na nadarama ko, another question popped up inside my head instead.

“Its fine, basta tahiin mo lang bago mo takpan.” Napalunok si Marina at napakaga-labi but how Filan looking at her na para bang nagmamakaawa napaiwas siya ng tingin. “I have high pain tolerance, so do it.” “Pero huwag mo kong sisisihin pag nahimatay ka sasakit.”

I am fighting alone, and no one can help me except for myself. Marahan kong inuuntog ang ulo ko sa counter top upang mawala ang mga boses at imaheng nakikita at naririnig ko. Pero hindi pa rin talaga mawala, pakiramdam ko nga ay mas lalong lumalakas. "Pain," I whispered and then look around me. "I need pain."

And pain was very evident in her face, a thing he couldn't ignore and made him feel so guilty of a crime he committed. He had said bad things to her which pained him more. “I'm…sorry,” agad niyang hingi ng paumanhin dito. Nakonsensya siya sa nakikita niyang aura nito. Gusto niyang sapakin ang sarili. Ito ang sinasabi niya. Ayaw niyang maramdaman ang mga selos at inis dahil baka si Ruth lang ang sumalo ng lahat ng init ng ulo niya.

Naramdaman ko namang paramg naninikip ang dibdib ko kaya agad akong umalis sa lugar nayun SHY DELA TORRE Walang gana naman akong nahiga sa kama ko tinitigan ko naman ang kisame habang inaalala parin ang nangyari Hmm Why i feel pain?ipinilig ko naman ang ulo ko at ipinikit na ang mga mata hindi alintana ang dress na suot ko pati narin ang make-up sa mukha ko

hindi natuloy ang sasabihin niya nang bigla na lang akong napasigaw. Mas naging double ang sakit nito kumpara noong una. It's like the pain was absorbing through my palm in an unbearable way. Napakasakit. Parang ginagapos ako ng mga gihit sa aking katawan. I couldn't breathe properly. Two minutes is like forever and the pain is making me insane. Every time Vincent trying to heal my wound, he's making it less good. I breathe heavily when the pain subdued. Napatingin ako sa palad ko at nakita ang maliit na hugis ng yin at yang sa aking palad. It wasn't just a simple curve but it was curve by a snake and a dragon inside the circle.

Grace Lopez-Silvano I FELT NUMB. The pain in my heart is too much, it's too much that it made me numb. Parang may kadenang pumipigil sa puso ko sa pagtibok at nababalot ito ng yelo. Malamig. Napakalamig. Bakit ganito ang nararamdaman ko?

Sabrina's P.O.V. HINDI naman ako nahirapang kumbinsihin si Santino na tanggalin ang belt na nakatali sa mga kamay ko dahil narinig niyang kumulo ang aking tiyan dahil sa gutom.

painosenteng sabi pa nito. Hindi na niya naituloy ang sagot niya dahil ipinasok nito nang walang pasabi ang kamay sa loob ng suot niyang bestida at hinagod ang kanyang tyan. Tila ba tinutukso siya nito sa ginagawa. Mainit-init ang palad nito at ang sensasyong dala nito sa kanyang balat ay sapat na upang mapangsinghap siya.

"Nagsimula siyang magkaroon ng ganyang pakiramdam nang gumaling ang bali niya nang mahulog siya sa puno ng mangga." "Doc, baka tama si Sayne na CRPS nga —" "That doesn't make sense." Trick cut what Dijoon will be saying. "Ang sabi ng bata may kung anong sakit, kati at parang may kung anong bagay ang tumutusok sa buong katawan niya. The feelings like burning, stabbing, or throbbing pain inside his skin is like the feelings of having CRPS. Nagkataon lang na nagkasakit siya pagkatapos gumaling ng injury niya. In CRPS the affected limb is often extremely sensitive to touch and the painful area is often swollen pero wala naman ang sa kan—"