Sintido Pain Novels & Stories

BULLETS of sweat ran from my temple down to my face and neck and stopped in the deep canal between my breasts. I closed my eyes tightly and held my tears from falling. Ang sakit na nanunuot sa aking balat mula sa hampas ng latigo ay nagbigay ng kakaibang sensasyon sa sistema ko. Like the pain from the hard stroke he was given, it gave me pleasure, and I couldn't help myself but moan and bite my lower lip as it bled.

He position himself in front of me, and he widen my legs sabay pasok niya. “M-masakit,” d***g ko at tinulak ko pero hindi siya nagpatinag. The pain is visible in my face. Hindi ko kaya ang sakit. Hindi pa siya fully nakapasok sa akin at napaigit na ako sa sakit. Hindi ko alam ipaliwanag ang sakit na nararamdaman ko. Pakiramdam ko ay pinasok ako ng isang matigas na bagay at sobrang sakit sa akin. “Shhh, I’ll take you slow and hard. I’ll yet you adjust.”

sabi niya saka muling gumalaw. Napangiwi ako ng sumakit lalo iyon. Napahawak ako ng mahigpit sa kanyang balikat. The pain intensified even more when he pushes in! Pakiramdam ko nilipad ang aking kaluluwa sa kabilang planeta. Hindi ko akalain na ganito pala katindi ang sakit. Parang tinarakan ako ng samurai sa gitna. Buset, subrang sakit! He loudly groaned when reach the boundaries. Ilang minuto siyang nagpahinga muna matapos niyang ipasok lahat. Hinanap niya ang aking mga mata at mariin na tinitigan. I stared back.

Hinalikan ko siya sa mga labi bago ako unti-unting umulos. Napakapit siya ng mahigpit sa balikat ko at naririnig ko mahihina niyang paghikbi. Alam kong nasasaktan siya base sa paninigas ng katawan niya. Tiningnan ko siya sa mga mata habang patuloy ako sa pag-ulos. "Bite my shoulder if you can't bear the pain anymore."

Mas lalong hindi nila pwedeng mahalata ito. Hinayaan ko muna silang mag-usap. Hinayaan kong makita si Dreymon na ngumingiti sa ibang babae. Hinayaan ko na kung ano itong nararamdaman ko dahil alam ko na unti- unti na rin akong nasasanay. Ang hinihintay ko nalang talaga ay iyong wala na akong maramdaman ni katiting na anumang sakit o selos. Iyon bang tuluyan na akong mawalan ng paki. Ika nga, ‘Just feel the pain until it hurts no more’.

He was with me at my weakest and he promised me that he won't let me feel the same pain. Suddenly I felt weak, nanghihina akong lumuhod sa buhanginan at doon ako humagulhol. I sobbed hard, clenching my fist while punching the soft sand. I feel the pain of the sand hurting my skin. But the pain I feel in my hands is nothing compared to the pain I feel inside my heart. Inangat ko ang tingin sa paligid. Madilim...sobrang dilim. Lalo pang dumilim ang tingin ko dahil sa mga luhang tumatabon sa aking mga mata.

Present Time. Metro Manila, Philippines. Adam... PAIN can really break you into pieces and it hurts so much that I'm feeling like it's almost killing me, that it doesn't matter anymore if what I'm doing is right or wrong. It still hurts like it all just happened yesterday. Ayoko mang aminin pero nasasaktan pa rin ako. Yung klase ng sakit na gusto kong sabihing tama na, yung klase ng sakit na parang pinipilit kang sumuko na.

Napahawak ako ng mahigpit sa upuan at nang may mainit na likido akong naramdaman na lumabas ay mabilis niya itong dinilaan at sinipsip na mas lalong nakapag painit sa akin. This man took me over and over again, I felt the pain of my delicate part.

I did not bring the sun glasses with me. Naramdaman ko ang namumuong pawis sa aking noo. Hindi ko na nagawang inumin ang wine ko at pasimpleng hinawakan ang aking puson. Tango lamang ang respond ko kay Elena. I couldn't talk because of the pain. I bit my lower lip when I feel like I couldn't endure the pain anymore. My back, hips and legs are in pain too. Nakaramdam ako ng hilo at panlalamig. I tried to hold it back. “Sadie. Are you okay?”

Pareho kaming pawisan at hinihingal. Walang ni isa man na nagsalita sa amin pagkatapos ng mainit na tagpo. Ilang sandali pa ay narinig ko na bahagya ng naghihilik si Senyorito. Nakatulog na ito. Unti-unti akong gumalaw upang bumangon. Bahagya akong napangiwi ng maramdaman ko ang pagsigid ng sakit sa aking katawan lalo na sa aking pagkababae.