Sorry Not Sorry Novels & Stories

Pilit ko na hindi iniiba ang ekspresyon ng mukha ko at pinapananatili ang inis na itsura ko. "Sorry na, bu. Nakaligtaan ko lang talaga." Pagsusumamo niya sa akin, pero kahit na ano ang gawin niya na pagpapa-cute sa akin ngayon ay hindi uubra. I will stand by my principles. "Sorry? Kung panay sorry na lang ay dapat wala nang magiging trabaho ang barangay officials at mga pulis. Kung lagi na lang na puwede ang sorry, eh 'di sana peaceful lang ang buong mundo."

Nakakunot noo na ito at napapabilis ang kagat sa sandwich. "Maiba nga tayo Jolie, punta tayo mamaya sa bluemoon night. Huwag mong kalimutan ha!" "Eh? Mamaya na pala iyon?" "Nakalimutan mo na ba? Malay mo at makikita mo na ang dream guy mo sa party." "Emma, dumalo na tayo last year pero wala namang nangyari. Single ka parin at pati ako." "Nega mo naman Jolie. Baka ngayon na natin makikita si Mr. Right."

Titingnan ko sana ito ngunit nang manuot ang amoy nito sa pang-amoy ko ay pinili ko na lang na magtulog-tulugan. “Kung sana ginawa ko ang lahat para maalala ka hindi sana tayo humantong sa ganito. Kasalanan ko kung bakit hindi na natin kasama ang anak natin. Kung may magagawa lang ako para ibalik ang nakaraan, pipiliin kong maging maayos ang lahat ng hindi ka nasasaktan. I'm sorry for hurting you so bad. Patawad kung kinakailangan mong pagdaang mag-isa ang lahat ng hirap ng wala ako. Kung sana tumalon na ako noon bago pa sumabog ang mga bomba sana hindi na ako mawalan ng memorya at nakauwi pa rin sa'yo. I'm sorry for not trying hard. I'm sorry honey!”

pag rant ko at hindi ko namalayang tumulo na pala ang luha ko "Pat hindi ka ba napapagod sa sitwasyon natin non? Na patago? Kasi ako, oo. Sobrang pagod na pagod na kong itago ka. Pagod na pagod na kong itago yong totoong Mahal ko. Pagod na pagod na kong mag selos ng palihim sainyo ni Brian. Pagod na pagod na kong magpanggap na may nararamdaman kay Caitlyn. Kaya sorry kung hindi na kita kinausap tungkol don. Di ko na kinaya eh. Sobrang sakit niyo nang makita. Sorry kung hindi ko naisip na pwede tayong mabash dahil sa pag amin ko. Nawalan na kasi ako ng pake sakanila. Wala akong pakealam sa sasabihin ng iba as long as malaya akong maiparamdam sa'yo at ipakita sa buong mundo na mahal kita," sab

Agad na nagpadala ng ilang mensahe si Ingrid sa ilang mga miyembro sa group chat, pero natuklasan niyang na-unfriend na pala siya ng mga mayayamang lalaking iyon. Sa sobrang galit ni Ingrid, ang pagnanais niya na patayin si Raven ay umabot na sa sukdulan. Nang susubukan uli ni Ingrid na tawagan ang mga kasama sa group chat, kinumpiska na ng pulis ang kanyang telepono. Ngayon, kailangan niyang mag-record ng isa pang apology video at i-post ito upang lalo siyang mapahiya. Isang bagay na ayaw niyang gawin.

What the hell is happening to me? "Bakit ka nagsosorry?" tanong niya sa akin. "Kasi…kasi nasaktan kita." "Wag ka magsorry. Ang isang bagay na ginawa mo o nasabi mo ng sadya ay wag mo ihingi ng sorry. Lalo na kung bago mo gawin o sabihin ay alam mo na makakasakit ka o makaka-apekto ito sa iba pero ginawa mo pa rin. Sorry is for the things that you've unintentionally said, accidentally did. But if you know what you’re doing, if you know what you’re saying, don't say for it."

"Deal!” Habang abala sa kung ano ang isusuot, panay ang tunog ng selpon ng kaibigan. Ngunit pinapatay lang nito at pinapatuloy ang ginagawa. Ramdam niya ang pagkainis nito pero hinayaan niya iyon. Hanggang sa natapos at akma na sana silang aalis ng condo ay muli na namang tumunog ang selpon ngunit muli na naman itong pinatay ng kaibigan. Tensyonado ito bagay na ikinataka pa niya lalo "Sino ba 'yan? Kanina ko pa napapansin ang pag-vibrate ng phone mo pero 'di mo man lang sinasagot."

Walang text, walang tawag, walang Sophia. Bigla siyang napahagulgol—hindi malakas, ngunit malalim at puno ng sakit. Ang isang self-made billionaire na tulad niya, na kinakatakutan sa business world, ay umiiyak nang mag-isa sa opisina niya. Hinaplos niya ang kanyang dibdib, parang doon niya mararamdaman ang sugat. "Sophia... sorry. Sorry kung nasaktan kita. Pero mahal kita. Mahal na mahal kita."

Instant bonus na rin iyon para sa katulad niyang instant celebrity na, may instant hot boyfriend pa. Nang muling tumawag si Bruce ay nakapaskil na sa labi niya ang ngiti pero, "I'm sorry Pauleen. Hindi pala ako makakauwi. Malaki ang damage ng paguho ng lupa sa firm at marami ang natabunang tauhan ko. I need to be here and do the things to help those people. Baka bukas na ako ng maaga uuwi," And because she understand, despite the bitterness she felt. Tumango siya kahit hindi nakikita ang kausap. "Kumusta naman 'daw sila? May mga sugatan ba?"

pagmamakaawa nito at lumuhod pang muli at pilit itong pinapaupo pang muli ni Brea. "Stop kneeling will you? I'm not God para lumuhod ka sa'kin..." aniya pa sa binata. "Actually, hindi naman na ako galit sa'yo. Gusto ko lang din talagang makapag isip-isip at kumalma kaya humingi ako ng space from you. Babalik naman talaga ako sa'yo so stop kneeling. Ngayong alam ko na ang totoo, I just want to say sorry for automatically for jumping into conclusion and let my anger consume me in the past seven years. Kung sana nakinig lang ako sa'yo, edi sana hindi tayo umabot sa ganito so I'm sorry din." aniya pa dito.