روايات وقصص ضمن Tempts

“Fine… babayaran kita.” “Sure,” sagot ni Cris. Paglabas nila, naglakad sila papunta sa ATM. Tahimik si Sol habang pinapasok ang card sa machine at sinusubukang mag-withdraw. Declined ang card. Inulit niya, ngunit nadecline ulit. Unti-unting nag-iba ang ekspresyon niya habang pinipilit pa ulit. Declined pa rin. “Hindi pwede…” bulong niya habang napapikit.

Nakarating na siyang board at sinulat ang word na NEEDY. Bumalik na din siya sa starting point para yung next player na ang kumarera. Medyo tumagal ang activity na ito dahil nga by word kasi ang pinapasulat at saka maraming participants ang kasali. Kung halimbawa naman na 13 words yung bible verses ng kabila, pwede naman umulit yun sa umpisa. I mean pwedeng umulit sa race yung first player and so on.

Ngunit agad niyang itinigil ang teknik at nagsimula muli mula sa simula. Simple lang ang prinsipyo ni Juan: Kung sampung beses niyang gagamitin ang teknik, dapat sampung beses itong gumana. Kung hindi, walang silbi ito sa mga sandaling kritikal. Sa kasalukuyan, kaya niyang magtagumpay tatlo sa sampung beses. Apat na beses pa lang siyang nagtagumpay nang tuloy-tuloy—malayo pa sa pamantayan niya.

Inis niyang sabi habang pilit na inaalala ang anim na numberong siyang pass code niya para maka pasok. Kulang na lamang ay mapa mura ng malakas si Amara nang muling tumunog ang lock, indikasyon na kailangan niyang mag hintay ng tatlkong minuto upang muling subukan. “Ahh… Amara? B-baka nasa loob naman ang mga bago mong amo? Pwedeng katukin nalang natin, sigurado akong pag bubuksan ka naman, sabihin mo nalang na nakalimutan mo ang code…”

‘Yun ang sabi ni Robert noon—na kahit kailan, siya lang ang laman ng buhay nito, kaya siya rin ang gusto nitong maging code sa lahat. In-input niya ang date. Isang try. Invalid password. Napakunot-noo siya. Inulit ulit. Wrong password. Napaatras siya. Napatitig lang sa screen, hindi makapaniwala. Binago niya ang password?

“Ano nga ang ginawa noong mga magnanakaw sa napanood kong movie noon para mabuksan ang ganitong klaseng safe?” [“Hakob, huwag kang basta-basta manghuhula ng passcode. May lock penalty feature ang gan’yang klase ng safe. If you entered three wrong passcode consecutively, kakailanganin mo pang maghintay ng ilang minuto bago ka ulit makapagtry ng panibagong code at kapag pumalya ka na naman, mas magiging matagal pa ang ipaghihintay mo bago ulit sumubok.”] “Salamat sa paalala. Ah Jett, busy ka pa ba? Nalaman mo na ang password ng usb?”

Hindi ko alam kung tama ba ang ginagawa ko pero wala na akong pakialam, ang nasa isip ko lang ay kailangan kong maka alis sa lugar na ‘to. A huge wave slams me dahilan para mawala ako sa position. Nang sinubukan kong tumayo ng maayos, lumubog ako. Running out air, mabilis kong kinaway ang kamay ko para tumataas at kumuha ng hangin. I gasp sharply nang makarating sa taas kasabay nang mabilis na pag-lubog ko ulit sa tubig. Sinubukan ko ulit ikaway ang mga kamay ko ngunit hindi na ako umaangat.

Kabanata 58 Nakatayo pa rin si Camelia sa sala ng kanyang apartment, hawak pa rin ang kanyang telepono. Hindi na niya mabilang kung ilang beses niyang sinubukang tawagan si Juna, ngunit iisa pa rin ang naging resulta. Walang koneksyon. Muli siyang tumawag. Tumunog ang linya nang ilang segundo bago ito tuluyang naputol.

Hindi naman enough para saktan ako nang sobra, pero enough para ipaalala na hindi ako free. Every step pababa, parang mas lumalala yung pakiramdam ko. Parang bawat hakbang ko, papalapit ako sa something na hindi ko na kaya takasan. YOLO na lang ata ‘to. Pagliko namin sa isang corridor— bigla akong kumilos. Tumakbo ako. Second attempt na ‘to. Escape plan version 2.0. Will it work? Syempre hindi. Pero at least may attempt, diba?

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.