Terrorized Novels & Stories

Para sa akin nagdadala lang ito ng kalungkutan at pighati. "Ahhhhhh!!!!" napasigaw na ako nung narinig ko yung tunog ng kidlat. I may acting like wierd pero natatakot talaga ako. Ilang ulit akong sumigaw dahil ilang ulit ko ring narinig yung kidlat. Umiiyak na ako this time lalo na at nag-iisa lang ako. Maya-maya pa bumukas na yung pintuan ko at nakita ko si Trojan papalapit sa direksyon ko. "Ainah, are you okay?" his tone sounds concern. Ang bilis pa rin ng tibok ng puso ko.

Ang takot sa kamatayan ay tuluyan nang nilamon ng isang marahas, primal, at walang preno na s-xual hysteria. Si Zane ay tila isang demonyo ng purong pagnanasa na nakatayo sa harap ko. Ang kanyang katawan ay basang-basa ng ulan at ng malapot, nanunuot na scent ng aming sariling mga likido. Ang kanyang mga mata—na dati ay puno ng malamig na kalkulasyon—ay tuluyan nang nag-apoy sa ilalim ng pulang liwanag ng emergency alarm. Ang kanyang ari ay nagniningning ang mga makasalanang ugat dahil sa tindi ng libog, pumupulsar nang may bagsik na tila ba binuo ito para lang wasakin ang aking buong pagkatao.

He doesn't deserve you. That's it. I've enough. How dare he talk to me about trust? Hindi niya ba alam na siya ang dahilan kung bakit ako nahirapan na magtiwala ulit? Little did he know that I was being traumatized because of what happened? 'Yong tipong napa-paranoid ako sa bawat taong nakakausap ko at iisiping baka may masama lang silang balak sa 'kin.

TRIGGER WARNING: This narrative contains graphic depictions of violence, torture, and bodily harm, as well as themes of abuse, manipulation, and threats against family members. Strong profanity is used throughout. Content may be disturbing or triggering for those affected by trauma, violence, or abuse. Reader discretion is strongly advised – prioritize your well-being and step away if you feel distressed. —LAZARRO’S POINT OF VIEW.— “Mommy! I'm scared! ” “D-don’t worry, sweetheart, Mommy's here…”

Pero ubo pa rin ito ng ubo at medyo disoriented. Hydrus filled his lungs before he confronted the trespasser. He remained unmoving behind her back. Binabantayan niya baka bigla na lamang itong malagutan ng pulso, madamay pa siya. He wondered why the mysterious woman became suicidal all of a sudden? “Now tell me what are you doing in here, you hoodoo? Hindi ka lang pala lunatika, suicidal ka na rin at teritoryo ko pa ang gagawin mong crime scene!”

Kitang-kita ko sa pagmumukha ng mga magulang ko ang takot at kaba dahil sa terorismong nagaganap. The buildings and houses that were once firmly built are now transformed into ashes that reek. This day was supposed to be a happy day for me and my family but things are now in chaos. All I could feel is the rising anxiety from the series of bombings that's currently happening in my home town here in Kazan, Russia. Not so happy for a birthday, is it? "Fuck!" gulat kong sambit. Napatalon kami sa gulat nina Mommy at Daddy nang makasaksi uli kami ng panibagong pagsabog ng bomba mula sa mga terror attacks ng mga unknown terrorists.

Kaya nakakunot-noo ako nang makitang ang susunod kong kakantahin ay Terrified. "You by the light Is the greatest find In the world full wrong You're the thing that's right" Tulog na si Clarisse sa upuan niya. Si Lio naman ay halos papikit na ang mga mata. Napailing na lang ako and continued singing. "Finally made it Through the lonely To the other side" Si Sir Troy naman sa tabi ko ay nakatitig lang sa akin. Pakiramdam ko natutunaw ako. "You said it again

Biglang lumamig ang buong paligid. Mabilis siyang lumapit. Too fast. Too intense. Then suddenly— his hand gripped my wrist hard enough to stop my movement instantly. My breath hitched. Not pain. Tension. “You don’t understand what happens out there,” mababa niyang sabi. “And you think keeping me locked in here changes that?” “Yes.” “That’s not protection, Torren. That’s fear.” His grip tightened. Wrong thing to say. Pero totoo. For one dangerous second—

“Ganito pala yung pakiramdam na hindi mo maipaliwanag ang takot na nararamdaman mo. Yung puso ko kanina para bang lalabas na sa dibdib ko sa sobrang lakas ng kabog. Habang nasa byahe kami papunta sa location mo parang gusto ko ng magteleport para lang masiguro kong okay ka lang pero wala akong magawa. Para akong mababaliw sa kakaisip. Kung naabutan ko lang siguro ang mga taong yun baka nandilim na ang paningin ko napatay ko sila. Takot na takot akong mawala ka sa amin ng mga anak natin. Mahal na mahal kita, Czarina.” Mas lalong isiniksik ni Tyrone ang mukha niya sa leeg ni Czarina.

Tahimik. Mabigat. Nakayuko ang lahat ng tao. Takot na takot sila sa akin. Hindi sila sanay na sumisigaw ako nang ganoon. Pero hindi ko na kayang kontrolin ang sarili ko. Desperado na ako. Galit na galit Takot na takot. At unti-unti nang nababaliw sa kaiisip. Pagpasok ko pa lamang ay agad kong hinanap ang head security.