Romans & histoires The Awakenings

pabulong na tanong ni Clarissa. “Why is this happening? Buhay sila… ’di ba?” Nanginginig ang kamay ni Ethan habang humawak sa kanya. “Clarissa… may kailangan kang malaman— THE THREE AWAKENED — THE MOMENT OF CONNECTION Sa tatlong magkaibang lugar… sa tatlong magkaibang oras… sabay-sabay na nakaramdam ang tatlong binata. Si Marco, ang anak na naiwan.

The sound of birds and the rustling of leaves woke me up the next morning. A white room greeted me as soon as I opened my eyes. There was an IV drip attached to one of my arms, and I realized I was in the hospital. I didn’t know why I was here or why I felt so light. It felt so light that I couldn't understand why. I decided to get up and look out the window. The area outside the building was clear, and the sunlight was bright. My gaze shifted to the IV in my hand. I knew I shouldn't, but I pulled it out. A little blood came out when the needle was withdrawn. I put the IV aside and looked for something to cover my hospital gown. Just then, I saw a black jacket on the sofa in the room. I grab

Wala naman akong gagawin kaya sumama nalang ako sa kaniya para naman maka pag patunanaw narin ng kinain. Binasa ko ang title ng libro na hawak ko, medyo makapal siya at mukang luma na rin. "The Mirror" Basa ko sa title, napataas ang kilay ko, ito pa talaga ang nakuha kong libro. Bumuntong hininga nalang ako at nag sinimulang basahin. Naramdaman kong may umupo sa gilid ko. Nakabalik na pala si Ali.

Quiscelle here-" Gun shots. All I hear were gunshots. Nangibabaw ang tunog ng mga putok ng baril sa sistema ko. I couldn't see anything but I heard everything. They are dying, they are slowly dying. "ROHESIA WAKE UP! IDIOTA, DO YOU KNOW WHAT TIME IS IT HUH?!" agad akong napabalikwas sa kinahihigaan ko at tinitigan si mommy. Agad kong ineksamina ang paligid. I am inside my room, at… walang masakit sa katawan ko. "Stop babbling something and get up Rohesia. You'll be late for your class, idiota." "Mi, did I go somewhere last night?"

' I thought. "I'm sorry Mrs.Lanchenco but you have to accept this." a voice of a man followed. "We can no longer see any possibilities that she will wake up. I am so sorry." Then finally, my eyes slowly opened. At first malabo ang lahat hanggang sa maging malinaw ang paligid ko. A guy with a doctor outfit, my mom; my dad, and my friends. They're crying and my mother's cries is the loudest one. 'It's them.. It's actually my parents!'

Matagal ko na 'yung pinagnanasaan, e. Tumakbo na ako papunta sa apartment at mabilis na naglock. Sana, umalis na siya. Pulang-pula na sigurado ang mukha ko. Ang init-init ng pakiramdam ko. Nakakahiya! Buti na lang, magiging busy na siya bukas kaya hindi ko na siya makikita madalas. Holy shit! Momol kami? ***

Allison POV Matapos ang isang oras ay nagpaalam na rin naman sina Cassamdra kaya naiwan ako ritong mag-isa. Hinintay ko munang dumating ang alas kuwatro bago umuwi sa condo ko. Dumaan pa ako saglit sa isang bar at bumili ng maraming alcoholic drinks. Nakasabay ko si Russel sa elevator, mukhang pauwi na rin. Dinaanan ko lang siya ng tingin na ikinangiti niya.

chapter 01 "I love you too, Akhelish." He said as he slowly leaned down to reach for my lips. OMG! Is this really it? Is he really going to kiss me? My heart thumps like a drum. It feels like I'm running a million miles away because of how fast it beats. Kien lips gradually came closer to my lips and in instincts, I slowly close my eyes. This is it. It's getting closer and closer and closer—— "Wake up, sleepyhead!" And cut! Ugh! That's it, kung kailan hahalikan na ako ni Kien saka naman ako gigisingin ng walang-hiya kong pinsan.

Halos kalahating katawan nga lang nito ang nakadapa sa kama dahil nakalaylay ang binti nito sa sahig. Nagpakawala naman si Brooke ng malalim na buntong-hininga. She stares Seven for a moment and she walks towards him to wake him up. "Seven, wake up. Do'n ka matulog sa kwarto mo," paggising niya dito sabay yugyog sa balikat nito. Pero kahit na anong gawin niya ay hindi pa din ito magising-gising. Narinig nga niya ang mabining pag-hilik nito tanda ng tulog na ito. Sa sobrang kalasingan nga nito ay hindi na nito natanggal ang sapatos na suot nito. Mabuti na lang at nakauwi pa ito ng ligtas sa estado nito.

Ngayong wala ng banta sa kanilang mga buhay, panatag na ang kan'yang loob para sa kan'yang buong pamilya. MARAMING SALAMAT SA LAHAT NG NAGSUBAYBAY AT SUMUPORTA SA KWENTO NAMIN NI PAULYN.. NAWA'Y SUPORTAHAN N'YO PA RIN ANG MGA SUSUNOD NA AKDA NI AUTHOR SIOBELICIOUS. MALIGAYANG PAGSALUBONG SA BAGONG TAON SA INYONG LAHAT. GOD BLESS EVERYONE.. "THE ASSASSIN'S REVENGE" is officially signing off...!