The Magicians นิยาย & เรื่องราว

Umatras ang natitirang tapang ko nang maglabas siya ng baril at dahan-dahang tinutok ito sa kamay ko, papunta sa noo. "Because if you don't want her... I'm going to take her to warm my bed." Nang marinig ko iyon, agad kong tinignan ang lalaking nakaupo sa gitna. Nagulat ako sa taglay nitong kagwapuhan. Gwapo naman yung dalawa, pero iba ang aura ni Magnus-parang may lahi siyang Italiano. Matangos ang ilong, makapal ang kilay, at ang mga mata niyang kulay-abo, sobrang ganda ng mata niya. Pero nakakatakot din dahil puno ito ng dahas at dilim. Hindi ko siya matignan ng matagal dahil sa takot. Nabalik ako sa sarili ko nang maramdaman ko ang kamay sa aking puwitan.

Ang lalaking pagbibigyan niya sa kanyang sarili. Hinaplos ni Magenta ng mga kamay ang kanyang mga braso nang lalong tumindi ang panlalamig na nararamdaman na hindi niya matukoy kung dahil ba iyon sa malamig na conference room o dahil sa presensiya nito. 'Pagkuwan ay nag-iwas siya ng tingin rito dahil hindi niya kayang makipagtitigan ng matagal. Tila hinihigop ng mga mata nito ang kanyang lakas. "Tell me something about yourself that is not written in these papers," he commanded with his deep and cold voice that Magenta can compare to a certain radio disk jockey that she always heard in the salon.

Ang dalawang magician naman ay nagpamalas ng kakaibang talento sa magic. Isang maliit na tinig ang nagsalita buhat sa likuran ni Cassandra. Si Owen na hindi maalis ang mga mata sa mga clown at magician na nagpapakitang galas. “Wow!” Namilog ang mga mata ni Owen dahil sa paghanga sa mga clowns at magicians na nagpapakitang gilas sa kaniyang harapan.

parang batang pagsusumbong ko sa kanya. I felt him gently stroking my hair to soothe me. “Iyan ba talaga ang nararamdaman mo sa mga nararanasan mo roon ngayon?” I looked up at him and pouted. “Attending the Institute of Magis honestly felt like putting a genius and a moron in the same class. Of course, the genius advanced more while the moron still remained as a moron.” He smiled at me sympathetically as he kept caressing my hair, fully knowing and understanding that it was just an analogy of myself and of the other magic wielders.

CHAPTER 38.1 Madness THEY MIGHT HAVE lowered their guards down. Lucas did not really catch up after Selene opened the door that leads to the Grand Magus’ room. But for as long as he can remember, dark magic began to get released from that cursed room after Selene busted that door open after it’s been locked. Muntik pang mahila roon si Selene, she was supposed to be engulfed. Ngunit mabilis na nahabol ni Lucas ang dalaga’t nahila ito mula sa awrang humihila rito.

Pero totoo ba ang emosyong kanyang ipinapakita o ilusyon lang tulad ng nangyari kanina? Totoo ba ang lahat ng mga nagaganap ngayon or baka ilusyon lang din na gawa ng mga taong hindi ko nakikita? Sa loob ng dalawang linggong lumipas ay pinag-aralan ko ang kapangyarihan ng Royal Elites. At alam kong si Gen lang ang may abilidad na ilusyon at may kakayahang magmanipula ng isang tao. At kung tama nga ang hinala ko na s'ya ang may gawa ng ilusyon at s'ya ang nagdala ng mga clones. Isa lang ang ibig sabihin noon. May tinatago s'yang itim na mahika. Or baka isa din s'ya sa kanila at nagbabalatkayo lang ito bilang isang normal na magic user?

Galit ang nararamdaman ni Doña Sally, bakas iyon sa tono ng kaniyang boses. Hindi naman nakasagot ang Daddy ko, ngumiti lamang. “Hi, Magnus. Nice seeing you again,” pormal na pagbati ni tita Dina kay Magnus, ang aking stepmother. “Nice seeing you again, Doña Dina.” Bati pabalik ni Magnus, umupo ito sa upuan na aking katabi. “You’re right, Sally—I am the biggest and sinful mistake of my father, with my mom he really loves.” Mas namimikon ang boses ni Magnus, hindi nakikitaan ng sakit dahil sa kung paano siya i-address ni Doña Sally.

Hindi na ako nakipagtalo at sinakyan ko na lang ang trip niya sa buhay. “Hihilingin kong malasin sa buhay si Yevhen Villamayor. At huwag na huwag mong mapapatawad 'yong boss mo na iyon kapag humingi ng dispensa sa'yo, ha. Lagot ka sa akin, Masien,” dirediretso niyang sermon na nagtunog Devin. Nagpanting tuloy ang aking mga tainga at lalo akong narindi. Ang lakas-lakas na nga ng radyo ni Ama sa labas tapos sinisimulan pa akong sermunan ni Klein.

he said. Bahagyang umawang ang bibig ko nang marinig ang pangalan nito. Mocenigo? Teka lang, kung hindi ako nagkakamali, ito ang nagmamay-ari ng pinakamalaking ospital sa La Tierra. He was also one of the seven magnates, at kaibigan din ni Damon. "Thank you for your time, Gage. You can leave now." Natigilan lang ako sa kakatitig sa lalaki nang magsalita siya.

I mean hindi mo namamalayan na nilagay niya pala sa bag mo yung flash drive para ikaw yung magmukhang masama? Ganun naman siya diba, Magi? Kaya wag ka ng magugulat sa mga ganung bagay kasi palagi mo yung mararanasan hangga't kapatid mo si Macy. I mean, palagi mo yun mararanasan kung magiging mabait ka pa din sa kaniya. Hello, Magi? Walang anghel ang bumabait sa demonyo. Gumising ka ha?"