The Summer Solstice By Nick Joaquin Novels & Stories

Chapter 16 RIOT 10:45 a.m wein wein go away: ANG GANDA NI LUCY HOYYY!!! langit na nasa lupa: i saw it too!!! devy walang dEvDev: STUNNING!!!!!! ilOgpasig: nakita ko rin, ang sweet nga eh wein wein go away replied to ilOgpasig: pinagsasabe mo hottiecollin: gagiii pareee kinikilig na ata tumbong nung utol natin eh

Especially Summer who is chugging extra hard liquor like water, Kapagkuwan ay tumayo ito at kwinelyuhan si Giovanni. “You are going to marry me,” Summer drunkenly declared. Umiling si Giovanni at inalis ang kamay. “Papakasalan mo rin ako. Sa akin ang bagsak mo, Giovanni Ivanovich. Sa akin!” Nagsisigaw ito bago bigla na lang bumulagta sa sahig. “Ayaw ko na,” mahilu-hilo niyang pagsuko. “Where are you going?” “Magsusuka. Sama ka?” Kaye giggled. Sinipa niya si Summer nang muntik na siyang matalapid dahil sa nakaharang nitong katawan.

Sabi ko habang patuloy ang pagbagsak ng aking luha. "Sa araw, sa oras, sa minuto at sa segundo na magising ka. Papakasalan na kita. Papakasalan na kita Terra. Hihintayin kita until The Last Day of Summer that you will wake up." Until The Last Day of Summer. Andito pa rin ako sa tabi mo at sa paggising mo, ako ang unang-una mong makikita. /////////// Eto po ang book 2. The Last Day of Summer. Kitakits. ❤

Given the fact that she was hurt by the truth that her father was alive for years, I can't hide the pain in her eyes that no one came to her since day one when Victor Casquejo started to molest her like an animal. I caressed her cheeks. Putting the strand of her hair that escaped on the back of her air. Summer has a perfect complexions of the face while looking at me seems like reading my emotions while she's now lying in bed. Inihatid ko siya sa kwarto pagkatapos niyang maglabas ng sama nang loob doon sa rooftop. "You fine now Summer?" Tanong ko. Ipinikit niya ang mga mata bago hinawakan ang kamay ko. "I will be totally fine if you will fight for me Bard. I know you see me as Autumn so plea

Hindi nagtagal si Clarissa Montefalco sa Cebu. Tatlong taon niyang ginawang compass si Joaquin—sinusundan ang bawat event niya, bawat out-of-town fun run, bawat random coffee-stop sa Colon. Akala niya noon romantic, pero ngayon nakikita niyang obsession pala. At sa araw ng kanilang graduation, habang pinapalakpakan ng buong auditorium si Joaquin at ang bagong girlfriend nitong nakapulupot sa braso niya, doon tuluyang nabaon sa hukay ang huling piraso ng pag-asa.

At ang numerong iyon ay mula sa taong akala ko'y nilimot na ako. [Sigo pensando en ti, mi amor.] Nicco ****** ©All rights reserved _PAUPAU_

Nasa ganun siyang state ng iniisip ng halikan at yakapin siya ng nobyo mula sa kanyang likuran. Pareho silang walang trabaho ngayon kaya nakalaan ang maghapon nila para sa isat isa. Humarap siya sa nobyo at yumakap din siya at humalik dito. Namiss nila sobra ang isat isa. Magmula kasi ng bumalik ng Quezon City si Summer ay naging abala siya sa kanyang misyon. Kahit na kasama niya madalas sa building ang nobyo ay nakadisduise naman siya. Sa gabi lang sila nakakapag usap sa telepono.

At iyon ang dahilan kaya nga ito tinagurian summer capital ng Pilipinas. Pero ang totoong nangyayari sa kanya nang mga sandaling iyon ay wala siyang maramdaman na ganoon. Wala siyang maramdaman na kahit kaunting lamig sa kanyang katawan dahil sa init na nangingibabaw sa kanya ng mga sandaling iyon. At ang init na iyon ay hindi lang dahil sa alab na nagmumula sa fireplace. Kundi lalong higit sa lahat ginawa ni Joaquin sa kanya.

Eto na talaga kaya hinanda ko na ang camera. "Hello everyone. Good evening. Sorry kung kami muna yong kakanta for you guys. This is just a very special moment for us. Don't worry. Isang song lang po," Sabi ni Niko. Cholo begins to strum the guitar, Ben asked Jenny to dance while Queenie and Niko begin to sing 'destiny'. Nang matapos na yong kanta, biglang kumuha ng mic si Ben at nagsalita.

Iba't-ibang cheers ang natanggap namin mula sa iba't-ibang strand. "There are so many things to explain about this quiz bee but it would take much of our time if we explain to you. So, instead, please just welcome our contenders!" Litanya ni Professor Jim. Napuno ng palakpakan ang quadrangle. "Ship ko 'yan, MCiel!" Narinig kong sigaw ng isang junior na studyante. Napakunot tuloy ang noo ko sa narinig, MCiel? Sa sobrang lakas kasi nito ay halos buong crowd ang nakarinig. Ang iba pa nga sa sumegunda nito ay galing sa strand ko kaya nagtaka ako.