Novel & Cerita Triangle Tagalog

"Tres?" Basa ko sa malalaking letrang nakaukit sa taas ng pinto. Napakatahimik na sa lugar na ito at wala na ring bampira o bahayang makikita. Parte pa rin ito ng Regno pero halatang mga piling bampira lang ang nakakarating dito.

Namangha si Trina nang matanaw ang malawak na karagatan at ang asul na langit na parang lumalapat dito. "Napaka ganda, anong tawag sa lugar na 'to?" namamanghang tanong ng babae. Ngumisi si Fernando. "Wala talagang pangalan ang lugar na ito ngunit pinangalan ko siyang Trixie." Napalingon sa kanya si Trina na napaka lawak ng ngiti. "Trixie? Bakit Trixie?" "Trixie, ibig sabihin sa ingles ay "bringer of joy". Sa tagalog, tagabigay ng saya. Kagaya mo, naghatid ito ng saya sayo, tama ba?" Lumingon siya sa dalaga.

All of a sudden naging ibang tao ang kaharap ko. "¿quién eres tú?" (Who are you?) Hindi ito sumagot bagkus ay inililis ang damit niya at tumagilid sakin. Nanlaki ang mga mata ko ng makita sa tagiliran nito ang tatoo na triangle at sa ibaba ng triangle ay may barcode. Napamaang ako dito. Hindi makapaniwala sa nakikita. Ang tattoo na yon ay simbolo ng Triad at Ang barcode sa baba mo malalaman Kung anong grupo o organization ka nabibilang

Sigaw kung saad "Bagay sayo yang tanong mo ano nga bang plano mo samen kaya ka bumalik siguro para gantihan kami noh pero imposibleng mangyare yun dahil uunahan kana namen. "Your right tita faye" saad naman ni trixie "Masaya ba kayo sa ginagawa niyo? Tanong ko "Yes we're happy you know why dahil hindi kana makakapagsabe pa ng kung ano sa media at lalong lalo na kay clark.

"Kapag sinabi ko ang buong pangalan niya, sa kanya ka lang mag-focus. Dahil hindi porke't ikinasal kayo ay mahal ka na. Marami ka pang taon na bibilangin para mapaibig siya nang lubos." Hanggang tainga ang buhok. May inilagay siyang tuldok sa gilid ng tainga at taas ng mata. "Ligawan mo ang ka-red string mo kung kinakailangan . . ." "Yes po, Lola Lou!" Ano ba'ng ibig sabihin ng ligawan? Maligaw? Kailangan palang maligaw muna kami ng asawa ko! Madali lang iyon! Lagi nga akong naliligaw sa school.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Sana doon na lang. "Come on. Bagong bukas ito. The food is good here mga lutong bahay." Like he was here before. Sumunod na lamang ako sa kanya. Madaming tao sa loob. Jam pack ang restaurant.Wala na rin ata kaming mapuwepuwestuhan. Tamang-tama para makaalis kami agad at hindi na siya gumastos. "Magandang hapon sir,mam. This way po," sabi sa amin ng sumalubong na waiter. Nakabarong Tagalog ito at may sombrero.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...