Tula Tungkol Sa Aking Buhay Novels & Stories

Talaga ba ang pagmamahal ay biyaya o isang sumpa? Pinunasan ko ang aking mga luha gamit ang manggas ng aking damit at pagkatapos ay tumayo na at pinagpatuloy ang naudlot kong gagawin. _______ "Ang sarap mo talagang magluto, hija." puri ni tita Lala sa akin habang nilalantakan ang mga pagkain na nasa harap namin. Dito na kasi ako nakatira sa bahay nila at hindi na ako pinapauwi sa amin. Hindi naman tumutol sila ni mama at papa kasi nasa ibang bansa sila. Mabuti nga daw na dito na ako titira para may kasama ako. At ikakasal naman na daw kami ni Aekim sa susunod na linggo kaya wala daw problema.

hinaplos pa ni aling Thess ang kamay ng dalaga na nakapulupot sa kanya. Bata pa lang ay talagang may pangarap sa buhay si Rose Marie at ito ang kanyang inspirasyon upang magpatuloy sa inumpisahang takbuhin sa buhay. MULING tumulo ang kanyang mga luha sa pisngi nang maalala niya ang mga bagay na iyon. Lahat ng pangarap niya ay gumuho sa isang iglap. "Wala nang pag-asa," wika niya sa sarili.

Hanggang sa isa sa kanila ang tuluyang parang wala ng buhay. Sabay kaming humagulgol at malakas na sumigaw ni bunso. SALAMAT SA LAHAT NG MGA SUMUSUPORTA. SANA PO MAIBAHAGI NATIN SA IBA ANG ATING UMIINIT NG KUWENTO. SA MGA HINDI PA NAKA-FOLLOW SA AKIN PLEASE FOLLOW ME -MISSTHICK

ani ni Hilda at bahagya yumuko. "But na realize ko na ang buhay hindi about sa tama lang at mali. Depende iyon sa environment at sitwasyon. Tumira ako ng ilang taon sa mansion ng hindi alam na isa lang ako na hostage. Nabuhay ako sa mundo na ito na hindi alam ang mga tunay na panganib at kung gaano kalaki ang epekto ng mga ginagawa ko na hakbang sa buhay ko— isa na doon ang maging parte ng mundo niyo ni Art."

natigilan ako nang magsalita siya. "Ikaw." "Ha? A-anong ako?" naguguluhan kong tanong. "Ikaw ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko, Tasya." ________ I'm so sorryy huhu sobrang tagal kong nakapag update huhu. Nabusy lang ko sa buhay haha. 💛👀🍭

Unti-unting tumutusok sa balat ko. Ganito pala ang pakiramdam ng mga taong umangat sa buhay. Magiging topic sa chismis ng mga kapitbahay na walang ibang ginawa kundi ang bantayan ka. “Umangat sa buhay at tuluyang kinalimutan ang sariling ama.” Akala ba nila nakalimutan ko talaga ang sarili kong ama? Tuloy-tuloy lang kami sa paglalakad hanggang sa makapasok kami sa loob ng bahay at nakita ko si Tita Maria na nakikipagtawanan pa sa mga barkada niya.

bulong ni Tari. "Hindi ko alam kung paano pero nakakalula ang mga nangyayari sa buhay ko. Akala ko n'on, sa madilim na kwarto ng apartment ko magtatapos ang journey ng buhay ko," aniya. Napabuntong hininga siya. IpapasaDiyos niya nalang kung saan siya dadalhin ng laban niya ngayon.

Hindi natin kailangan manloko ng tao at manggamit para lang umangat. Kung gusto ng magandang buhay, magsikap at paghirapan. Sana mai-apply at ma-realize iyon ni Tita Taliana. Pasalamat pa nga siya at hindi siya pinakulong. Pinaalis lang sila rito dahil kung makukulong si Tita Taliana, sa kulungan na ang magiging bagong buhay niya. Nakaupo lamang ako sa sofa ngayon habang nasa kandungan ko ang bulaklak. Napangiti ako at biglang gumaan ang loob ko sa hindi malamang dahilan.

RUTH’S POV TULALA na naman ako habang nasa harap ng pagkain. Hindi pa ako nangangalahati sa pagkain ko, mukhang maabutan na naman ako ng bell. Sa totoo lang, wala akong gana kumain. Wala naman na kasing rason para kumain. Wala nang rason para mabuhay. Hindi ko alam kung bakit nandito pa ako. Ilang beses ko na ring pinagtangkaang wakasan ang buhay ko pero nagigising pa rin ako sa aking maliit na higaan.

Mukhang hindi pa talaga tapos ang gulo sa buhay ko. ***** LMCD22