Tula Tungkol Sa Aking Buhay Novels & Stories

what a classy, he’s asking me about my life na dapat sa isang katulad niya ay negosyo ang pinag-uusapan. "Wala naman akong masabi tungkol sa buhay ko. Mahirap, simple lang. May isang kapatid, kasama ang dating katulong dahil pinatay ang magulang ko. Yeah, there's nothing special about my life. Maybe I am just helpless?" Natawa ako pagkatapos kong sabihin iyon.

“I already told you, I’m not that fragile. Kaya ko ang sarili ko at kaya kong kalimutan ang bagay—ang taong walang kwenta sa buhay ko.” *** Thank you sa pghihintay ng updates. Another will be updated later. Enjoy!

Sa kanya ba ito galit? "You know what, I didn't reach this point of my life without me being life's favorite punching bag. Pumasok na rin sa isip ko dati na kunin ang sarili kong buhay. But trust me, Miss. Hindi makatutulong at magsisisi ka lang sa huli." muling saad nito.

tugon naman ng pulis. Napakuyom ako ng kamao. Buhay sa buhay, wala akong pakiaalam kung makulong ako. Buhay ng mag ina ko ang nadamay, at tuluyan pang namatay ang kambal. Hindi ko alam kung mayroon pa ba sa bokabularyo ko ang salitang awa.

Dahil 'yon na ang simula nang pagbabago ng buhay ko. Nang maalala ko ang aking pinagdaanan ay hindi ko na napigilan mamalisbis ang aking mga luha. Ang dami kong tanong sa pagkatao ko. Ang tanging alam ko lang ay anak ako ng kapatid ni Tiya Lucing na maging pangalan ay hindi ako sigurado kung tunay ba. Alam kong may tinatago si Tiya Lucing sa akin pero hinayaan ko na lang. Nagtiwala ako sa sinabi niya na nasa ibang bansa ang nanay ko para maghanap buhay. Kaya nga kahit paano ay naging maayos ang buhay ko. Hanggang sa sumapit ang aking ika-sampung taong kaarawan. Kasabay rin nang pagbabago ng lahat. Hindi na raw makontak ni Tiya Lucing si Nanay. Kaya kailangan ko na raw tumigil sa pag-aaral.

"Well, nakikitira sa kung saan-saan. Palipat-lipat, gan'on. Minsan sa t'yahin ko. Minsan naman sa mama ko. O kung minsan sa kaibigan ko. Kapag may guy naman na like ako i-bahay, then go! Kaysa naman doon ako sa bahay ni mader tapos pagsasawaan lang naman akong tuhugin ng tsonggo kong tyuhin, eh 'di sa kapitbahay na lang ako!" "What!?" "Yes! Gulo ng buhay ko, noh? Kaya kung gusto mo akong iwanan d'yan, dahil tingin mo burikak ako, okay lang sa akin!" "No! Bakit ko naman gagawin iyon? Ang mahalaga totoo ka lang naman sa sarili mo." Ikaw naman! Magkwento ka tungkol sa 'yo," Natahimik si Kiara. Hindi naman niya ugali na mag-share ng mga nangyayari sa buhay n'ya.

PAALALA: ANG KWENTONG ITO AY KATHANG-ISIP LAMANG. MAY MGA PANGYAYARI O EKSENA NA MAAARING HINDI NANGYAYARI SA TOTOONG BUHAY. ANG MGA NAKASULAT DITO AY GALING SA MAKULIT NA IMAHINASYON NI AUTHOR HAHAHA! PUWEDE NIYO PO AKO I-BASH HAHAHAHA! THANK YOU PO!

Nancy Tulala na naman ako. Paulit-ulit na lang. Araw-araw. Ganito na lang ba talaga ang buhay ko? Nakakulong sa isang silid na kahit gaano pa karangya, kulungan pa rin. VIP prison room daw. Anong pakialam ko? Kulungan pa rin 'to.

Reen TIBAY NG LOOB. Iyan ang dahilan kung bakit hanggang ngayon ay narito ako sa mundong aking tinatapakan. Walang halong lohika, walang panghalina, walang ibang nag-atas, maliban sa mga bagay na aking kinamulatan sa buhay. Ang kahirapan . . . Habang patanda nang patanda ay lalo kong nasasaksihan ang kahalagahan ng salitang paglaban sa buhay.

Baka tuluyan na akong mahulog. Pinaglalaruan niya ba ako? Baka naman sinusubukan niya lang ako? Ito ba ang paraan niya sa mga babaeng madalas dumidikit at nais dumikit sa kanya? Bakit ganito ang pakiramdam ko? Para akong tinutulak ng kalooban ko na sundin at ayunan ang gusto niya na mangyari sa amin ngayon. Sa mangyayari na pinangungunahan agad ng utak ko kahit mukhang malabo.