Tula Tungkol Sa Aking Buhay 소설 & 이야기

Tila tinakasan ng lakas na napaupo ako sa sahig at napatitig na lang sa kawalan. Bakit ba sunod sunod ang mga pagsubok sa buhay ko? Panginoon, bakit parang araw-araw na lang ay may mapait na nangyayari sa buhay ko? Hindi ba pwedeng kahit saglit lang ay bigyan niyo ako ng pahinga? Mula pagkabata ko ay ganito na palagi ang naging buhay ko. Palaging hirap. Palaging nagdurusa. Akala ko nga kahit sandali ay magiging masaya na ako sa pagdating ni Cholo sa buhay ko. Hindi ko naman sinasabing hindi ako naging masaya sa piling ng ama ko at kapatid. Sadyang doon ko lang naranasan ang alagaan at iparamdam na may makakapitan ka nang makasama ko si Cholo. Sa unang pagkakataon sa labingsiyam na pamumuhay

Tama siya? “Tama ka… na malaki ang bahagi mo ng buhay ko. Tama ka… na ikaw ang dahilan kung bakit ako naging ganito. Ikaw ang dahilan ng lahat ng sakit at lahat ng tagumpay ko noon. At tama ka… na hindi madaling burahin ang alaala ng taong minahal ko nang buo at walang pag-aalinlangan.”

Bumuntunghininga na ang katiwala saka tumayo. "Ayokong ikwento sa'yo ang nakakalungkot na parteng iyon ng buhay ng alaga ko. Gusto kong siya mismo ang magbubukas ng napakasakit na pangyayaring iyon sa buhay niya sa'yo."

I lied in my bed looking at the ceiling of my room thinking about the things that happened and keeps on happening in my life. My life has been like a rollercoaster ride sa mga turned of events sa buhay ko parang tinalo ko pa nga ang mga telenovela sa tv dahil sa mga komplikasyon sa buhay ko. "Who do I have to have a fuck up life." I murmured to myself and then heard a knock on my door. "Tuloy bukas yan." I said and even didn't bother to stand up kung sino ang kumatok.

Sa halip, tuluyan na siyang naglakad palayo at lumabas ng bahay. Tahimik akong napaupo, nakatitig sa pagkain sa harapan ko pero hindi ko magawang kumain. Ito na ang buhay ko mula ngayon. Isang buhay sa piling ng isang lalaking walang pakialam sa akin. Isang buhay na puno ng pag-iisa.

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.

AMERY HEART POV TULALA akong naglakad palabas ng banyo. Ang akala ko pa naman maiibsan na ang sama ng loob na nararamdaman ko dahil nakaiyak na ako pero mas lalo pa yatang nadagdagan. Hindi ako materialistic na tao pero masakit pala. Sobrang sakit na ang akala ko sa akin siya magpo- proposed pero sa ibang babae pala. Para sa ibang babae ang singsing na iyun at hindi para sa akin

Talaga nga. Ang pagbabago lamang ang tanging hindi nagbabago sa buhay, at walang magandang tumatagal magpakailanman. Sa sumunod na sandali, lumuhod si Elena sa sahig kasabay ang tunog ng pagkabog. “Kasalanan ko ‘to. Kasalanan ko ang lahat!”

tanong pa nito sa akin sabay sara ko ng chart at nag-angat ako ng tingin. Tumango ako at ngumiti. "Yes, nag-iisa lang naman ako sa buhay so..." Sabay kibit balikat. "Wala akong ibang binubuhay kundi sarili ko lang kaya sobra pa kita ko sa akin."

Hindi na muli niyang napigilan ang pagpatak ng luha sa kanyang mga pisngi "Magulo ang buhay namin. Minsan, alam mo, pinapangarap ko na lang na mamuhay sa simpleng buhay. 'Yung malaya kong nagagawa lahat ng gusto ko nang walang kumo-kontrol ng mga desisyon ko sa buhay. Naiinggit nga ako sa 'yo minsan. You are living the life you want, Karina." "Akala ko rin noon, dapat kong kainggitan ang lahat ng mag kumpleto at buon pamilya. Pero hindi pala lahat, gano'n kasaya tulad ng napapanood ko sa mga telenovela's. Hindi pala lahat, happy family. Kahit paano, hindi pala dapat ako mainggit."