Tula Tungkol Sa Aking Sarili Mga Nobela at Kwento

tipid na ani ko. Para akong nauumay na hindi ko naiintindihan ang sarili ko. Palibhasa, ang dami kong iniisip. Pakiramdam ko nga, pati problema ng mundo ay okupado sa utak ko. Wala namang ganito dati, naramdaman ko lang ito pagkatapos ng birthday ko. Pagkatapos ng ganap sa amin ni Sir. “Magmula ngayon, sisingilin na kita. Sisingilin na kita nang hindi pera ang hihingin ko sayo.”

Do I deserve this pain? Inayos ko ang sarili ko. Muli ay napangiti ako ng mapait dahil sa mga ala-alang naalala ko. Napaka-saya na mag mahal ng totoo at buong puso, pero masakit 'yong tipong hindi nasuklian 'yong nararamdaman mo. Kaya if ever na mahulog akong muli sa isang tao, I promised to my self that mag titira ako para sa sarili ko and mamahalin ko ng higit ang sarili ko.

Kailangan ko na magpahinga. "Tama," bulong ko sa sarili ko. Tumayo ako ng tuwid. Kinuha ko ang sarili kong tuwalya sa gilid at nang magu-umpisa na akong maghubad. Kusa na lang ako napatigil ng makita ko ang gitnang parte kong basa. Nahintatakutan ko itong tinitigan. A-Ano ito??? Itutuloy... TGWTG

Muli akong nagpakawala ng malalim na paghinga. "go lang tayo self,magbubunga din ang paghihirap natin.Kaya laban pa."bulong ko sa sarili ko. May ngiti sa labi kong bumaba ng hagdan kahit sa loob ko may sakit pa rin akong naramdaman.

"Para kang mas matanda sa akin. Nagpapasya ka ba na i-friend-zone ako? Huwag mong sabihin na mabait ako. Hindi ako mabait. Ako ang pinakamasamang tao. Babaero ako at hindi ako maaasahan. Maliban sa alam ko kung paano magluto at maging gwapo, wala na akong iba pang alam. Ang negosyo ng pamilya ay ang pagsusumikap ng aking mga magulang noong bata pa sila kaya wala itong kinalaman sa akin. " Ito ang kauna-unahang pagkakataon na narinig ni Tiffany ang isang tao na minamaliit ang kanyang sarili katulad nito. Para niyang ibinababa ang kanyang sarili, ngunit kumakanta siya ng mga papuri tungkol sa kanyang sarili. Iniwas niya ang kanyang ulo habang tumatawa hanggang sa magmukha siyang demure.

“Pansamantala. Isang babaeng pinulot niya kasi… nandiyan ako nung kailangan niya.” Mas masakit pala kapag ikaw na mismo ang nagsasabi sa sarili mo ng mga bagay na kinatatakutan mong marinig mula sa iba. Tinakpan ko ang mukha ko. Hindi ko namalayang yakap-yakap ko na ang sarili ko, parang bata. “Hindi ako espesyal,” iyak ko. “Hindi ako katulad nila. Hindi ako pinanganak sa mundo ng kristal at kapangyarihan.”

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

Babaeng ito talaga. Makalipas ang ilang sandali ay napakurap-kurap na lamang ako habang tulalang nakatingin sa malaking salamin. Gusto kong sampalin ang aking sarili upang makumbinsi lang ang sarili na hindi ito ako, na ibang tao ito. Ngunit ang yakap ng aking kaibigan mula sa aking likod ang siyang nagpapatunay na hindi nga ako nananaginip, hindi nga ibang tao itong kaharap ko kundi ako mismo. Shocks, ang ganda-ganda ko! Siyempre, pupurihin ko ang sarili ko, sino pa bang mag-aangat ng sariling bangko kung hindi lang din ako?

“Sa banyo. Maliligo muna ako saglit.” Halos suntukin ko na ang sarili ko, kung hindi lang siya nakatingin ay baka nga nagawa ko na. Bumaba ang tingin ko sa lantad na lantad niyang katawan at napatigil sa paghinga. Gusto ko na namang suntukin ang sarili ko dahil hindi ko magawang alisin ang aking tingin sa magandang hubog ng katawan niya. Tangina, Mallory, ayusin mo naman ang sarili mo!

Nawala sa ‘king isipan ang katotohanang mahal ko pa rin siya at baka ay mas lalo ko lang dinidiin ang aking sarili at ako pa rin ang masasaktan. Ang tanging laman ng aking isipan ay ang tugunin ang init at pagbigyan ang aming mga katawan sa gusto nitong mangyari. Bahala na kung ano ang mangyayari bukas. This will be the last time that I’ll let my body do the language for me.