Turning A Blind Eye Novels & Stories

depends ko naman. “Hindi ka man niya sasaktan ay hinayaan ka naman niyang masaktan!” Napatayo siya sabay hampas ng mesa. Napapitlag ako sa ginawa niya. Ipinagwalang bahala ko ang gulat. Ipagtatanggol ko si Dad kahit ano ang mgayari. Sasagot na sana ako pero inunahan niya ako. “The one who turns a blind eye and acts deaf is much worse than the abuser.”

He should thank that man later. "Paano---?" Naguguluhang tanong ni Xerene. Yes, Locke has a unique ability. But it has weakness. His own eyes. If it was covered, his ability wouldn't work. His Eagle Eye gives him the ability of seeing those who are around him, locking their places and allows him to attack them. Now he's wearing a blindfold, how could he see her?

Ang dami kong kasalanan… Hanggang sa matigilan ako’t sa unang pagkakataon after kong mabulag ginusto kong makakita. Gusto ko siyang makita… gusto kong makita ang mga anak namin… gusto kong makita ang ngiti niya… But how can I do that if I am blind? Mas lalo lang akong nainis sa sarili ko dahil doon. I kissed her before I left her, gusto kong puntahan ang kambal. Ngunit hindi ko inaasahan na gising pala si Ivan. Muli ay tumulo ang luha ko ng maramdaman ko ang mahigpit na yakap niya mula sa likod ko.

Naroon ang isang kakaibang kislap sa mga mata ni Blake—isang liwanag na mahirap hulihin kung paghanga, pagtataka, o isang bagay na mas malalim pa. Hindi man niya ipinakita, alam niyang nag-iba ang takbo ng kanyang isipan mula nang mabanggit ang kompanyang iyon.

Tanong niya nang mainip sa nakakabaliw, matagal na katahimikan. Bigla siyang nasilaw sa malakas na liwanag nang spotlight ng may pabiglang humatak ng blindfold na nakatakip sa kanyang mga mata. Wala siyang makita sa tindi ng liwanag na sumisilaw sa mga mata niya.

ang lalim ng baon sa lupa na nagpapahiwatig ng bigat at taas ng katawan. Isang pamilyar na imahe ang biglang nabuo sa aking isipan. Ang dambuhalang anino na nakita ko sa glass panel kanina, ang liksi ng pagkilos, at ang bigat ng presensya. Mukhang matagal na nitong sinusubaybayan si Audrey dahil alam na alam niya na ang partikular na anggulong ito ng gusali ay blind spot at hindi abot ng mga nakatalagang security camera.

Ngunit nang idilat na niya ang kanyang mga mata, naalala niya na nilagyan ni Cormac ng piring ang kanyang mga mata at wala siyang makita. Kinakamot niya para tanggalin ang piring, ngunit bago niya mahanap ang bag ng blindfold ay biglang hinawakan ang kanyang pulso. "Huwag kang gagalaw." Isang mababa at kaaya-ayang boses ang umalingawngaw sa kanyang mga tainga, na sinabayan ng mainit na hininga sa mga salita, na humihip sa kanyang mga tainga, "Sabi ko, hindi ka pinapayagang tanggalin ang piring maliban na lang kapag kinakailangang patakan ng iyong mga mata."

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Dahil hangga’t may hindi pagkakaunawaan, kapag hindi ito naayos baka sa huli ay pagsisisihan pa natin ito. Matapos ang pagbisita namin sa bahay ni Ma’am Freya ay sumakay na kami sa kotse. Bakas sa mga mukha namin ang pagkadismaya dahil form of self defense lang ang ginawa ni Lapunaya. Samantalang walang third eye si Mr. Gerard at wala siya sa tamang katinuan nang gawin niya ang mga bagay na iyon. Isa pa, sa panahon ngayon ay walang naniniwala sa mga maligno na siyang hindi nakikita ng kanilang mga mata. Kumbaga naging motto na nila ang ‘To see is to believe.’

Nang umangat ang tingin ko at nanlaki ang aking mga mata nang makitang may CCTV sa loob ng conference room. “A-Abe,” kinakabahan kong turo sa kanyang ng camera. at napatakbo ako sa puwesto niya dahil blind spot ang area na iyon. Ngumiti siya ng pilyo. “Naka-off ang ilaw kanina, wala silang makikita.” Nanlaki ang aking mga mata at nagsimulang lumakas ang kaba ko. “Makikita pa rin ang alam ko. Lalo na binuksan mo ang ilaw pagkatapos!”