Two Worlds Apart Novels & Stories

There are three men wearing cloaks, it seems like they're talking to each other without them knowing that there are few soldiers aiming guns at their backs. I thought of one word about that picture. It was a betrayal. I don't know why but my heart ached a bit when the next picture shows a war. It's chaos. Then the next shows the man, Fragedo. His face was drawn in rage while his hands are raised. I flip the page again and saw two circles, words below it are... "Two Worlds, Mortal... and Xanadu," my voice is in a whisper but I can still feel its shaking.

Nagkasabay-sabay silang apat sa huling parte na sinabi ni Zekiel. Mayroong limang mundo na kung tawagin nila ay secret worlds. Una ay Mafia, sunod ay Gangster, Assassin, Spy at organizations. Ang organisation ay more on sole groups na sila ngayon pero kabilang pa ‘rin sila sa secret worlds na kung tawagin ng mga katulad nilang kabilang sa mundong iyon. Hindi alam ng karamihan ay mayroong ibang mundo na magulo, madugo at walang konsensya. Patay kung patay pero sa nakalipas na mga taon ay tahimik lang ang bawat mundo na iyon.

Maswerte dahil ipinanganak na natatangi sa lahat ngunit malas dahil isinumpa. Napapikit ako nang mariin at napabuntong hininga. Nasuong ko na ang lahat ng mundo— o maaaring hindi. Agad akong napamulat nang maalala ko na may dalawa pang mundo ang hindi ko napupuntahan. Ang mundo ng mga Demons at ang mundo ng mga mortal. Dalawang mundong pinakamapanganib sa lahat ngunit sigurado akong magiging susi sa paghahanap ko. Sobra akong nakakasigurado na isa sa mundong ito naroroon ang hinahanap ko.

O yung mas malalim na bagay na nabuo sa pagitan namin, parang ubas sa vineyard, tahimik, pero tuloy-tuloy ang paglago? Sumayaw ang mga anino ng ilaw ng siyudad sa kisame ng kwarto, ibang-iba sa bituin ng town kung saan kami nag-honeymoon pero kasing intimate din. Dalawang mundo, dalawang realidad, at kami, pilit nagna-navigate sa pagitan. Habang dahan-dahang dinadala ako ng antok, huling pumasok sa isip ko ang tanong: kapag natapos ang six months, alin sa dalawang mundong ito ang pipiliin namin?

### Prologue In the bustling heart of the city, where skyscrapers kissed the clouds and dreams clashed with reality, two worlds collided—a world of privilege and power, and a world of resilience and passion. Jarren, a wealthy CEO with a reputation as sharp as his tailored suits, navigated the high stakes of corporate life with ease. On the other side was Keisha, a fierce and independent woman striving to make her mark in a world that often underestimated her. Their paths crossed in a heated rivalry, each challenge intensifying their animosity, yet beneath the surface simmered a tension that neither could ignore.

[ WARNING: This story is for matured readers only. It contains themes, languages, and violence that are not suitable for young readers. ] Disclaimer: This is only work of fictions. All characters, locations, names of buildings are all fictitious and imaginary product of the author. If there is any resemblance to any location, person, building etc. It is purely coincidental and not intentional. SNOW POV

"Natapos ang labanan na walang masyadong dugong dumanak. Kaunti lamang ang nasawi at ibinigyan parangal ang mga taong tumulong upang makamit iyon. Ngunit napagdesisyonan ng mga Dyos na hatiin sa dalawa ang mundo upang walang masaktan sa dalawang panig. Doon nagawa ang Mahonotopia at ang Earth, upang tuloyang makalimut ang dalawang panig ay binura ng mga Dyos ang kanilang mga ala-ala." "Kung binura ang mga ala-ala ng mga normal na tao at mga mahonotopians! Paano niya naman 'to nalaman? Plothole feels!" "Oo nga Hannah, nag-iinventor lang ata itong Helena mga stories!" "Kung nagtataka kayo kung ba't ko 'to alam dahil iyon sa li-." Napatigil siya sa pagsasalita ng may marinig kaming dalawang sun

"Hindi nga po, Boss. Kulit naman." Tila ba nabunutan ito ng tinik sa narinig. "Good." Nangunot ang noo ko. "Good?" "Yeah, because I don't want you to get hurt. He may be nice to you, but the two of you belong in different worlds." Hindi ako tanga para hindi maintindihan ang sinabi nito. Talaga namang magkaiba ang mundo namin ni Liam, halata naman kasing galing ito sa mayamang pamilya at ako naman ay isang dukha. Hindi ako nababagay rito, sa mundo nito.

I lower down my voice and I ended the phone call. Habang lumakalad ang araw ay mas lalo akong nakakaramdam ng ibayong kaba. I feel so raw, like a sweet shell encapsulating a word of nothing. Hindi na nawala ang kaba sa dibdib buhat ng malaman ko ang maaring pagpunta ni Mommy dito. Kahit anong isip ko ay wala akong alam na dahilan kung bakit nila inimbitahan si Mommy. We are on the opposite side of the world, kaya imposibleng mag tagpo kami.

Kung minsan, naiisip ko, kung ganito ba palagi, kakayanin ko pa ba? Mahirap pala magmahal ng isang taong may dalawang mundo. Isang mafioso at isang businessman. Hindi ito tulad ng mga kwento sa nobela o pelikula na nagtatapos sa happily ever after. Ang totoo, bawat araw ay laban. Laban sa kaba, laban sa takot, laban sa pangungulila.