Unbeatable In Tagalog Novels & Stories

Bigwas ko sakaniya "San ako pupwesto sa pagitan ng hita mo?" Asar pa niya na mas lalo kong ikinapikon kaya muli ko siyang hinampas ng unan. "Kumain kana at may pupuntahan ako maya-maya." Kaswal na itong nakikipag-usap sa akin. Masasabi kong unti-unti ko nang nakukuha ang tiwala nito. Next goal ay hindi na niya ako ila-lock sa kuwartong iyon.

That bullshit CEO, I hate him. Tinalikuran ko na siya. Ayaw ko ng makarinig pa ulit sa sasabihin niya. Mas masasaktan lang ako pag hinayaan ko. Pagdating ko sa condo, wala akong ginawa kundi umiyak. Hindi ako pagod. At maslalong hindi ako napagod maghintay kung kailan. Dahil never akong mapapagod sa taong mahal ko. Endri is my everything but… Lolo is my everything too.

Puno ng panganib at sarkastiko ang panunudyo niya. "Ano namang magagawa ng isang katulad mo? Kahit bugbugin kita dito hindi ka nila paniniwalaan. Walang maniniwala sa'yo! You can't outdo me in this field, I am Santiago Russiana of the La Monte Group! I hold 4% of the company shares. Habang ang boss mo ay 3.8 lang, do you understand huh?"

Napangiti siya ng mapakla dahil tumpak ang mga sinasabi nito sakanya. "Hindi ko alam anong nagustuhan mo doon? Walang direksyon ang buhay, pariwara at mabisyo kaya hindi ko maintindihan kung malabo ba ang mga mata mo, kung si lucas pa ang nagustuhan mo mas maiintindihan ko eh. " Tuloy-tuloy pang talak ng kanyang kaibigan na tinawanan na lang niya at nagpaalam na dito bago pa ulit mag beast mode ito.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Umayos siya ng pagkakaupo. “Theon, when we arrive in your Lola’s house, pwede ba? Huwag mo akong titigan ng ganyan?” “Ng alin?” hamon nito. “Na parang uutangan kita at tatakbuhan. And please, can you ease up a bit? You’re too frigid. How old are you? Twenty-nine right? Dala na ba iyan ng katandaan?”

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

"fix your self. ihahatid na kita kay Nikko." My heart crushed into Pieces. ginagawa ko lang naman kung ano ang sa tingin ko ang tama pero bakit parang ang sakit sakit? bakit hindi ako makahinga? bakit magkaiba ang sinasabi ko sa nararamdaman ng aking puso? bakit parang mas mahal ko na ata si Mart?

aniya mula sa malayo hindi ako nagsalita. (Can you be my friend and playmate?) Pimuntahan niya ako at huminto sa harap ko. "Nan neolang nolgo sipji anh-a! algess-eo?" aniko kaagad kong iniwasan ang tingin niya. (I don't want to play with you! Are you understand?) "Ani, hago sip-eo!" aniya inirapan niya ako. (No, I want to!) Hindi ba talaga marunong umintindi ang mga katulad niya?

sabat naman ni Tobias na nakabawi na rin yata mula sa pagkagulat. "Damn!" wala s'yang ibang nasabi kundi ang mapamura dahil kahit s'ya ay hindi makapaniwala sa kan'yang nakita at nasaksihan. Nakatayo pa rin si Black Lily sa kung saan ito nakapwesto kanina at hindi man lang nakitaan ng kahit kaunting pag-alala sa mukha sa batang kalaban nito.