Novelas y relatos de Unrequited Love

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ" "ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?" "หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

มีแฟนแล้วยังไง? ในเมื่อมันทำเธอเสียใจ แล้วทำไมเขาต้องยอม! "เลิกกับมันสิ อยากได้อะไรจะยกให้ทุกอย่าง"

“ผม... ผมจำได้แล้ว ผมจำรอยแผลที่เข่าคุณได้ และผมจำแหวนวงนั้นได้” เขามองแหวนของเธออีกครั้ง ปลายฟ้าเบิกตากว้าง สีหน้าของเธอเผยความตระหนกอย่างสมบูรณ์ การอำพรางตัวตนที่เธอพยายามสร้างมาถูกทำลายลงทั้งหมด ธีร์กลับมาทรุดตัวนั่งยองๆ ตรงหน้าเธออีกครั้ง ความโกรธที่เคยมีต่อการถูกหักหน้า มลายหายไปจนสิ้น เมื่อเขาได้เห็นความหวาดกลัวที่บริสุทธิ์ในดวงตาของเธอ การที่เธอวิ่งหนีไปไม่ใช่การดูหมิ่น แต่คือการหลีกหนีจากความเจ็บปวด “ผมขอถามแค่คำเดียวครับ... ทำไมคุณถึงหนีไปจากห้องของผมในเช้าวันนั้นครับ ปลายฟ้า”

เมื่อความรักมันต้องพังลง 'เพราะตัวของเธอเอง' 'เธอ' ถึงต้องยอม 'เขา' อยู่ร่ำไป แต่ใครจะรู้ว่า เหตุผลที่ต้องเลิกกันนั้นมันไม่ใช่ 'เธอ' แต่มันเป็นใครอื่นที่เธอเรียกว่า 'เพื่อน...' ---------------------- แม้ภายในใจจะบอบช้ำเพียงใดกับการปฏิเสธของเขา แต่เธอก็พยายามที่จะยิ้มออกมา เรียวแขนเล็กค่อย ๆ คลายออกจากลำคอแกร่งก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นสบสายตากับดวงตาคมที่มองหน้าเธอไม่ละสายตาเช่นเดียวกัน “เวลาเหนือมีอะไรกับเฌอรีน เหนือป้องกันหรือเปล่า” เสียงเล็ก ๆ ของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด พระพายจับชายเสื้อยืดของตัวเองก่อนจะถอดออกอย่างอ้อยอิ่ง “กลัว? กูต่างหากที่ต้องกลัว” “พายไม่ได้ทำอะไรกับใครมาเหมือนเหนือสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบา ๆ พร้อมกับฝ่ามือบางที่ยกขึ้นปลดตะขอบราเซียร์สีหวานออก มีผลให้หน้าอกอวบอิ่มเกินขนาดดีดเด้งออกตามแรงโน้มถ่วงทันที พรึ่บ! พระพายยกฝ่ามือขึ้นกอบกุมความอวบอิ่มนั้นไว้ในอุ้งมือเมื่อถูกสายตาคมหลุดโฟกัสมองมันอย่างลืมตัว หมับ! “อ๊ะ!”

เจมส์ ศุภวิชญ์ หงส์ไตรหยก อายุ 29 ปี อาชีพ นักร้อง นิสัย อบอุ่น ใส่ใจคนรอบข้าง ใจดี อ่อนไหวง่าย เจ ศุภวัฒน์ หงส์ไตรหยก อายุ 29 ปี อาชีพ เจ้าของร้านนั่งชิว นิสัย เจ้าชู้ อารมณ์ร้อน ใจแข็ง รุนแรง พวกเขาคือพี่น้องฝาแฝดที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว แต่กลับชอบอะไรเหมือนๆกัน ยิ่งรสนิยมทางเพศพวกเขาชอบทำอะไรร่วมกันเป็นบางครั้ง หมวย กมลชนก ปานทิพย์ภา อายุ 23 ปี อาชีพ ขายบริการ นิสัย ใจดี อ่อนไหวง่าย ร่าเริง เธอเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เกิดมาหน้าพ่อแม่ก็ไม่เคยเห็น พอเริ่มจำความได้เธอก็ถูก ชบา รับเลี้ยง พามาอยู่ที่ร้าน ส่งเสียให้เรียนหนังสือ เมื่อบรรลุนิติภาวะก็ถูกพามาทำงาน แต่ไม่มีใครได้เปิดความบริสุทธิ์ของเธอเลยสักคน เพราะทุกครั้งที่เข้าห้องกับแขก เธอจะทายานอนหลับไว้ทั่วตัว และนั่นทำให้เธอถูกพี่ๆในที่ทำงานเรียกว่า 'ตัวแสบ' ชบารู้เรื่องแต่ไม่ได้ดุหรือว่าอะไรแต่กลับพูดไปว่า "ถ้าวันหนึ่งเจอคนที่ถูกใจ หมวยมันจะไม่ทำแบบนี้ ฉันรู้จักนิสัยเด็กคนนี้ดี!"

ฉันผู้สามารถมองเห็นอารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นได้ทั้งหมด ยกเว้นเพียงแค่ 'เธอ' อยากรู้จังรักของเธอมันคือสีอะไร?

ฉันต้องทิ้งความกลัว เพื่อความฝันของฉัน… แต่แล้วนิ้วเรียวที่รัวเรื่องราวลงบนแป้นพิมพ์ก็ต้องชะงัก.. เหมือนจะพบกับปัญหาใหญ่ซะแล้ว “..จะเขียนยังไงดีนะ” วิสกี้ถูกดื่มกระดกอีกครั้ง ผู้ชายอย่างพี่ชิริว ..ฉันควรจะเขียนให้เขาทำเรื่องบนเตียงออกมาแบบไหนกัน ครั้นจังหวะที่เอาแต่มองหน้าชิริวที่นั่งดื่มคนเดียวที่เค้าน์เตอร์จนทำให้เจ้าตัวลุก และเดินเข้ามาหาเธอ เพราะเขาเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย “ขาดเหลืออะไรหรือเปล่า” “พี่คะ หนูยังกินไม่หมดเลย” “ฉันอยากให้กิน” สีเหลืองอร่ามของเหล้าแตกวงค่อยกลืนสมานกับวิสกี้สีใสในแก้ว “….” “เห็นมองฉันนาน เพื่อคืนนี้เธออาจจะได้ทำมากกว่านั่งมองฉัน” “เดี๋ยวนะ.. คิดว่าฉันมองเพราะอยากได้พี่เหรอ?” “หรือไม่จริง?” “ไม่จริง! ที่ฉันมองก็เพราะจะเขียน..” “เขียน?”

คะน้าถูกรับเลี้ยงมาในครอบครัวร่ำรวยที่มีลูกชายคนเดียว ตลอดเวลาโตมาด้วยกันเขาไม่เคยจะญาติดีเเละเห็นเธอเป็นเพียงคนใช้เท่านั้น!

การแต่งงานที่เธอไม่เคยคิดฝัน… กลับต้องยอมรับเพราะเงื่อนไขบางอย่างจาก “บอสตัวร้าย” ทว่าความใกล้ชิดที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง กลับทำให้หัวใจดื้อ ๆ ของเธอเริ่มสั่นไหวทีละน้อย จากความจำใจกลายเป็นความผูกพัน และจากคนแปลกหน้ากลายเป็นคนสำคัญที่ไม่อาจขาดกันได้ ความรักครั้งนี้อาจเริ่มจากการบังคับ… แต่จบลงด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นที่ไม่คาดคิด

จังหวะสบตากันในครั้งนั้นได้เปลี่ยนผู้ชายที่ไม่สนโลกอย่างเขา ให้หันมาสนใจแค่เธอคนเดียว