Walang Kamatayan Walang Katapusan Novels & Stories

Aalis siya, at iiwan niya ako. Natahimik ako at malalim na huminga. Totoo pala talaga ‘yong sinasabi nila that people come and go. No one stays permanently. Lahat aalis, lahat iiwan ka. Tulad ng kamatayan, hindi ito mapipigilan.

Bagama't may panuntunan na huwag pumatay ng mga tao sa gitna ng mundo, kung sasaktan mo ang taong nasa harapan mo, magkakaroon ka lang ng dead end. “Imposible, paanong hindi ako ang kalaban niya, buti na lang natalo ako sa kanya, basta bigyan mo lang ako ng isa pang pagkakataon, tiyak na papatunayan ko ito sa iyo,” sabik na sabi ni Adrian Niño, alam niya, once na mawala siya sa kanya, dito magtatapos ang buhay niya. "Basura ka, hindi ko na kailangan, at papalitan ka ng master sa lalong madaling panahon, kaya..." Huminto ang pigura, at nagpatuloy, "Ang katapusan mo ay kamatayan."

Napaayos ako ng upo at napahalukipkip pa. "Ayan kayo sa mga 'malay ko ba' isyu niyo eh. Isa iyan sa mga dahilan kung bakit hindi lahat ng love story ay may happy ending. Hindi ba pwedeng magtiwala naman kayo sa mga sasabihin namin? Sakaling makagawa kami ng pagkakamali, hindi ba pwedeng bigyan uli ng pagkakataon? Sakaling gumawa uli ng kamalian, eh di doon na kayo bumitiw. Doon niyo na kami isumpa. Nobody's perfect, 'di ba nga?"

Walang sino man ang makakapaghiwalay sa amin mula ngayon. -------- THE END --------

Hindi dahil natutuwa ako. Kundi dahil napaka ironic ng sinasabi niya. Kung alam lamang niya. Kung alam lamang niya kung gaano karaming beses ko nang nasilayan ang mukha ng kamatayan. Kung gaano karaming gabi akong natulog na hindi alam kung magigising pa ba ako kinabukasan. "Matagal ko nang kaharap palagi si kamatayan."

Isang ngiting nakakabahalang tingnan. "Ikaw ang alay sa ritwal ng muling pagkabuhay, Carmela. Ang kamatayan mo ay ang siyang muling pagkabuhay nilang lahat. Isang kamatayan para sa pagkabuhay ng ibang mga dapat mabuhay"

PILIPINAS 2022 (ALTERNATE WORLD) [ CALISTA | ENERO ] "Ganito ba talaga rito? Pare-parehas ng mga damit ang mga tao? Tsaka bakit parang hindi sila masayang makita tayo? I mean, sinalubong nga nila tayo ng palakpakan pero hindi naman sila mukhang masaya." Tanong ko kay Thedore bago ako sumandal pabalik sa upuan at tinuon ang atensyon sa kanya. Sobrang lapit namin sa isa't-isa, kaya naman ang mga balikat namin ay nagtatama na.

“I hate endings. I hate closing the last page of a book and looking for a new beginning. I just want everything to stay the way they were. Even if it’s possible.” “Lahat ng kwento ay umuusad. Ibig sabihin, lahat ng kwento ay nagtatapos. Maging maganda man ang dulo o hindi, magtatapos at magtatapos ang kwento,” he said. “And it is what people should realize. Habang umuusad ang ating kwento, nauubos ang mga pahina patungo sa katapusan. But do you know what stays forever?” She looked at him. “What?”

KABANATA 24 Kabanata 24: Farewell Hindi pa pala nagtatapos ang kwentong iyon. Hindi pa pala nagtapos sa lahat ng nalaman ko at ala-alang bumalik sa tunay niya dapat kalagyan. Hindi pala tapos ang lahat. I was wrong when I say, I remember everything. Kapalit pala ng mga salitang iyon ay ang katapusan ng isang buhay.

Kabanata 65 Slap --- Hindi ko alam kung kailan ako magtatagal sa mundo. Nobody knows the perfect time for that. But if I'm going to decide, I hope I live endlessly. I want to spend my time with my love once. Nong namatay sila mama at papa, akala ko katapusan na ng mundo ko. Kahit na nagluluksa ako nun, pinipilit ko pa rin ang aking sarili na maging matatag dahil sa mga kapatid ko. Ayaw kong makita rin nila na nasasaktan ako. Ayaw kong makitaan nila ako ng kaonting kahinaan. I`ll live with enough courage and hope that things would be better after these. Minsan, dahil tao lang, nakakaramdam din ako ng pagod pero sa tuwing makikita ko ang mga kapatid ko. The enough light they show to me is enou