Novel & Cerita Walang Kamatayan Walang Katapusan

Kaya ang tanging kailangan ko lang gawin ay maging matatag, matapang at maging malakas. Nakakainis. Nung una natutuwa ako na may ganito akong kakayahan. May kapangyarihan at hindi namamatay. Pero ang mahirap lang dito ay nakasalalay sa ‘yo ang buhay ng lahat ng tao dito. Para akong superhero ngayon sa mga napapanuod ko dati sa movie. Ganito pala ang pakiramdam. Sino ba naman kasi ang hindi may gusto na matapos na agad ang kaguluhang mangyayari? Sino ba ang hindi may gusto na mag-shortcut na lang para tapos na agad ‘to?

Walang pagmamahal. “Dahil kinamumuhian kita.” "Wala Kang Karapatan"

Nag-uumapaw ang saya, wala siyang mapagsidlan ng kaligayahan niya. THE END

To the point that he didn't want it to end, ideally. Subalit, lahat naman ng bagay o pangyayari sa mundo ay may katapusan. Kahit pa ang relasyon, kaya sa ayaw man niya at sa gusto ay kailangan na niyang tanggapin na ngayon na rin ang katapusan ng masayang araw niya kasama ang asawa.

Kaya alam niyang hindi pa rito nagtatapos ang pagmamahalan nila. *****the end*****

Walang katapusan. Gusto ko rin maging masaya. Kailan ko ba un makakamit? Kailan ko ba un matatamasa? Sabik na sabik na akong maging masaya. Mamuhay ng payapa, yong walang gulo. Gustong gusto kong maranasan yan pero kailan?

Kumikislap ang mga mata ni Li Shan habang nagsisimula siyang muling sumigaw. “Mga kapatid mula sa Samahang Liwayway! May kasabihan: ‘Ang pumatay ay isang tango lang ng ulo.’ Pero isipin n’yo— paano magiging kasing-sarap ng pagpapahiya ang simpleng pagpatay? Kapag pinahiya mo ang kalaban, aamoy siya ng sampung libong taon! Isipin n’yo— kapag nakikipaglaban kayo sa karibal, at ginamit n’yo ’to… kahit matalo kayo, mas lamang pa rin kayo sa dangal!”

Our relationship just ended like that. Oh, I almost forgot, our relationship just happened… with no particular beginning. And so it ends with no particular ending. Siguro, nagkaroon lang kami ng connection at hindi relasyson. “Wala naman kaming opisyal na relasyong sinimulan kaya siguro naging ganoon ang katapusan. At kung magkita man kaming muli, wala akong gagawin. Burado na ang aming nakaraan, ayaw ko nang balikan pa.”

Isang Pangakong Walang Salita Hindi namin sinabi ang “mahal kita.” Hindi namin sinabi ang “maghihintay ako.” Pero sa katahimikan, malinaw ang lahat. Hindi ito katapusan. Hindi rin ito simula ng hiwalayan. Ito ay pagitan— ang lugar kung saan sinusubok ang pagmamahal kung kaya nitong manatili kahit walang hawak.

“Welcome to the world where you will find your fate: either a happy ending or a tragic one.” Napanganga na lang ako bago napakurap-kurap. Bigla ring bumilis ang tibok ng puso ko kaya kinalma ko ang sarili ko. Either a happy ending or a tragic one? Was that a message or what? Napailing-iling na lamang ako bago muling nagmaneho. Nandito lang ako upang kausapin ang matalik na kaibigan ng Mama ko, wala ng iba. My story’s ending won’t end here in this world. Or if ever that my fate is really here then I will make sure that I will have a happy ending. No matter what.