Watch With Second Hand For Nurses Novels & Stories

Parang bawat beep ng monitor ay isang panalangin na ayaw pa silang bitawan. Lumapit ang nurse nang dahan-dahan, parang ayaw guluhin ang bigat ng katahimikan sa loob ng NICU. “Sir…” mahinang sabi nito. “Hindi pa po namin nailalagay ang official names nila sa chart.” Sandaling katahimikan ang sumunod. Sa katahimikang iyon, naririnig lang ang tunog ng machines. Beep… beep… beep…

Pumayag ang matanda sa kondisyones niya at maayos rin ang resulta ng mga test nito kaya pinayagan na niyang makalabas ang matriyarka. Samantala, kasunod nina Gideon si Drew at ang dalawang private nurse na hinire nila para bantayan ang kalagayan ng matanda. Paminsan-minsan ay sumisilip ang dalawang nurse sa maliit na tablet na hawak nila. Tinitingnan ng mga ito ang notes tungkol sa gamot at schedule ng pahinga ng matanda. “Dahan-dahan lang, iho,” mahinang sabi ni Ahma habang bahagyang humahawak sa braso ng wheelchair.

Carefully, with the precision of a seasoned expert, Marcus positioned the instrument, ensuring it was secure before signaling to his assistant. Around him, the room was alive with movement—monitors beeped in a steady rhythm, nurses called out vital signs, and the faint sound of the ventilator filled the space. But none of it distracted him. His focus was unshakable. Every action he took was calculated, every decision deliberate. He was at war with time, battling against the odds to restore life to the struggling heart before him. And he would not—could not—lose. "Scalpel," Marcus said, extending his gloved hand toward the scrub nurse.

Bumukas ang pinto sa likod ng isolation ward at si Lucas ay pumasok na may dalang isang itim na wheelchair na may kasamang portable cardiac monitoring device, ang kanyang mukha ay seryoso ngunit may kasamang gen z inspired na witty na ngiti para sa kakaibang gawain ng kanyang boss sa kalagitnaan ng gabi. “Doc... baka naman pwedeng bilisan niyo ang pagtakas sa mag ina mo dahil ang mga gwardya sa main lobby ay kasalukuyan kong sinuhulan ng kape para magbulag bulagan... trending na naman tayo sa gc ng mga resident doctors kapag may nakakita sa inyo sa labas ng midnight routine,” paalala ni Lucas habang maingat na inilalagay ang telemetry device sa ilalim ng wheelchair.

Sagot ng isa sa kanila. Tinignan ko naman ang wrist watch ko at nakitang alas dose pa lang naman. I have time. Nginitian ko naman sila tsaka unti unting kinuha ang tray table. "Ako na." Tsaka umalis at iniwan silang tulala doon. Maybe they were shock to see a doctor bringing Cypher's food. Dahil kadalasan silang mga nurses ang nagpapakahirap sa pagdala nito sa isang iyon. Lalo na't bigla bigla raw nananapak kapag may ginawa kang hindi niya nagustuhan.

Kahit mas tahimik kaysa karaniwan ang pasilyo sa oras na iyon ng gabi, may ilang pasyente at nurse pa ring dumadaan. Ang maikling sagupaan nila kanina ay nakatawag na ng pansin ng ilang tao. May dalawang nurse na lihim na nagbubulungan sa gilid, habang ang isang matandang pasyente ay napahinto sa wheelchair upang mapanood ang nangyari.

Insecure ako at huindi ko ipagkakaila 'yun. Tinignan ko ang wrist watch ko. And 7pm na pala. Dapat may duty ako ngayon sa hospital. Kaso naka leave ako ngayon kasi nga diba, nandito nga sila Ate. Isa akong registered Nurse sa St. Calisha Medical Center.

inilagay ko na sa purse ko ang pen bago kinuha ang huling item sa case. "A watch?" Isinuot sa akin ni Ellisa ang relo bago magsimula magsalita. "There are four buttons in this watch. The first button sends us a distress signal together with your location. The second activates Athena, the third one allows you to see the delivered messages into this device and the last one is just an ordinary button that shows the menu. This gadget is disguised as a smart watch. It shows your pulse and body temperature. Once something happens to you, it will also send us a notification."

Pero bigo siyang napabuntonghininga nang wala na silang kasama ro'n na iba pang tao. "Excuse me, Ma'am. 'Yong asawa po ba ninyo ang hanap mo?" Napansin siguro ng nurse ang kaniyang galaw kaya nito iyon naitanong. Hindi siya umimik pero nagpatuloy pa rin ito. "Umalis na po siya. Mga three minutes lang po before po kayo nagkaroon ng malay," imporma nito bago nagpaalam na kailangan na nitong puntahan ang iba pang mga pasyente. Hindi na siya nag-isip pa at agad na tinanggal ang mga nakakabit na aparatos sa kaniyang palapulsuhan.

“River, ligtas ba ang ospital? Ginawa mo ba ’yung hiningi ko?” “Oo, mahal ko, ligtas ang ospital. May malaking team ng mga security doon at may isa pang grupo na magbabantay sa mga baby ng full-time. Hindi dadalhin ang alinman sa mga baby ng mga nurse sa nursery ng walang kasamang guwardiya. Bawat galaw ay monitored. May access na rin sa CCTV.”