Way Back Then Novels & Stories

wika Naman ni Vern habang seryusong nag da-drive. “Hindi natin masisisi Ang Sarili natin dahil nga Bata palang tayo noon, Nasa elementary palang tayo at Wala tayong ka alam alam”wika ko Naman. Bigla ko namang naalala Ang mga panahon na yun. “FLASHBACKS”

inipon ko ang natitirang katinuan ng isip ko bago ako makalimot at magpadala sa tila pang aakit niya sa akin. Sa hawak niya, sa init ng katawan niya, alam kong hindi iyon kakaiba sa pakiramdam ko. Parang sanay na sanay ang katawan ko sa kanyang mga hawak, sa kanyang haplos. Hindi ko iyon maitatanggi pero hindi dapat muna ako magpadala. I want some clarification about what we are back then before I lost my memory. Nagpakawala siya ng malalim na paghinga. Naramdaman ko ang pagluwang ng pagkakayakap niya sa baywang ko pero hindi niya ako binitawan.

Huminga nang malalim. Ang hangin—malinis. Pero mabigat sa alaala. “Akala nila London…” bulong ko. Napangiti ako nang mapait. “Pero bumalik ako.” Tumingin ako sa paligid. “I'm back.” Back to where everything started. --- TEN YEARS AGO… Masigla ang Monte Carlos barrio. May malaking entablado sa gitna. Dekorasyon. Ilaw. Musika.

napatulala siya sa narinig. "Let's go back to the way we used to be before, please? When you and I were still fine and at ease in each other's arms." sa sinaad nito ay bumalik din sa alaala niya ang mga pinagsamahan nila noon. Sa kakaisip ay namalayan na lang niyang tumutulo na pala ang mga luha sa mga mata. "Shh.." pagpapatahan nito at maingat siyang niyakap.

mahina kong sabi at naramdaman ko na ang pagtulo ng mga luha ko. "P-po Mam?" "They're back" *******************

naiiritang sambit ko. Saglit na natahimik ang sa kabilang linya. "Oh I see, I already remember. Why did you called?" Napangiti naman ako ng sabihin niya 'yon. " Sabi ko na nga ba eh, hindi mo ako makakalimutan. I just want you to know that I'm already back. I miss you so much Seb, we can hang out like the old times. Alam mo naman siguro ang ibig kung sabihin, 'yong mga ginagawa natin dati," walang ka abog abog na turan ko.

Friend-Zone “Hoy mga gaga!” Pagtawag ko sa kanila. Lumingon naman sa akin si Meichell. “What?”. “Punta tayo mamaya sa 7-Eleven?” Pag-aaya ko sa kanila. Binatukan naman ako ni Faith. “Lakas mo mang-aya tapos hindi ka naman papayagan? Kami ba pinagloloko mo?” Inis na sabi niya.

Malakas ako pero bakit pagdating sa kanya nagiging mahina ako? Dapat ba ibalik ko 'yong dating ako? 'yong dating West na parang robot na hindi nakakaramdam ng kahit na anong emosyon? 'yong West na makasarili at walang pakialam sa nararamdaman ng iba. 'yong West na hindi nasasaktan nang kahit ano at sino man. Right. Babalik nalang ako sa dati, Sa Dati kung saan hindi ko pa siya na kikilala.

kumento nito. Ngumiti si CM ngunit hindi iyon abot hanggang sa kanyang mga mata. “Nathalie’s back, Dad.” “Then what happened?” Tanong ni Calyx, hinihintay nitong kusang magkuwento ang anak niya, sa muling pagkikita ni Cm at ng dalaga. Hindi lingid sa kaalaman ni Calyx ang nangyari ten years ago at ang totoong naramdaman ni CM para kay Nathalie.

Diba? Natawa na lang ako nang biglang mag-flashback sa isipan ko ang katangahan na ginawa ako noong mga panahon na 'yon. Kung iisipin ay parang napakatagal na magmula nang mangyari 'yon, pero ang totoo ay halos magiilang buwan pa lang naman at wala lang taon. Parang kailan lang, ay aso't pusa pa kami ni Kirill—pero heto ako ngayon, nakatali na sa isang kasunduan na binuo dahil sa bugso nang damdamin.