White Sand Novels & Stories

Kaya wala kaming pagpipilian kundi hintaying tumila ang malakas na ulan saka lamang kami makakauwi. Ang pinag-aalala ko pa.Kung magtuloy -tuloy ang malakas na ulan,malaking problema ko na naman ito.May parte kasi ng Santa Barbara ang mababa kaya madaling mabaha. Sana lang ay huwag namang magdamag ang malakas na ulan na ito,baka may mabaha na naman.

Everett’s POV Pagdating namin sa White sand na private beach, ramdam ko ang excitement ni Misha. Hindi lang dahil sa photoshoot, kundi dahil dito na rin kami mag-overnight. Dito naming gagawin ang prenup video at photoshoot namin. Sa totoo lang, ayaw ng may ganito, si Misha lang ang nagpumilit. Hindi ko naman siya matanggihan kaya sinunod ko na lang.

Napatitig siya dito napaka gwapo nito sa suot na white polo na nakabukas ang ilang butones sa dibdib nito hantad ang matigas nitong dibdib. Na halos tinatangay din ng hangin. "I don't like it, I love it!" She smile at him at tumalikod siya tinanggal niya ang sandals niyang suot para maramdaman niya ang white sand beach nito. Nag iisa lamang ang beach house na nakatirik di kalayuan sa beach. "We will be staying in that house." Turo nito sa isang kulay blue na bahay.

May parte ng puso ko ang sumaya ng marinig ko na hindi pa siya uuwi talaga at may kukuhanin lang ito sa kotse. Kung gugustuhin nito ay maaari naman itong manatili sa bahay hanggang sa tumila ang ulan. Baka mahirapan din itong umuwi at tiyak na baha na ang mga kalsada ngayon dahil sa lakas ng ulan. Ilang sandali lang ay bumalik agad si Yohann na dala ang isang t-shirt na kulay gray. Nabasa na naman ito sa ulan kahit na may gamit pa itong payong.

Nakapamewang na hinarap niya ang lalaki. “Is that it?” dismayadong tanong niya rito. Napailing naman ito bago lumakad sa likuran niya at iniharap s’ya sa dagat. Napahugot naman s’ya ng malalim na hininga sa nakita. Sa ibaba ng kinatatayuan nila ay mas isang napakahabang white sand beach na nasisiguro niyang miminsan lang maliguan. At ang kulay berde at asul na dagat ay nakakahalinang pagmasdan.

With the name of the resort printed on their shirts. The resort has its own fine and white sand. Kapansin-pansin iyon, pagbaba ko pa lamang ng van. And the coconut trees stood tall everywhere. May small cottages rin sa paligid na gawa sa nipa at ang kalahati ay sementado. The wide blue pristine seawater was inviting as the salt-air reached my nostrils. Napansin ko rin ang parang kambal na islang bato sa hindi kalayuan. Panigurado, doon yata kinuha ang pangalan ng resort.

Maaliwalas ang panahon sa Beach. Mataas ang sikat ng araw, mahangin at malakas ang alon. Magandang pagkakataon iyon para mag-surf. Bitbit ko sa kanang kamay ang gagamitin na surfboard ni Trisha. Habang suot ang paborito kong swimming trunks na kulay bughaw, hinubad ko naman kaagad ang puti kong sando at inilapag iyon sa duyan na naroroon.

WALA na nga yatang katapusan pa ang honeymoon nilang iyon. They do it everywhere. They do it in the sands, kung saan sila lamang ang tao. Pumili talaga si Leandro ng lugar na mapag-iisa sila. A pristine island with white sand beach. Pagkatapos, gumawa sila roon ng milagro. Wala namang makaririnig sa kanila, lalo pa at sinasabayan iyon ng mga alon sa dalampasigan.

Wala tayong sapat na kaalaman sa kanila. "Mababaw lang 'yan. Look! Nakikita mo pa ang white sand. Kaya hindi pa malalim 'yan." he explained, and pointed the sand. " Malalaman mo kung malalim dahil wala ka ng makikitang gan'yan like the corals. Hindi na 'yan visible pagmalalim na." Tumango ako sa sinabi nito kahit hindi masyadong kumbinsido. I think some funny things and started to gaslight myself.

"You will like it here, babe. Alam mo bang heto ang pinaka-paboritong puntahan ni Mommy?" Sumilay ang masiglang ngiti sa aking mga labi. At nang tuluyang makapasok na kami sa looban ng naturang beach, namangha ako sa aking nakita. A pristine white sand beach stretching as far as the eye can see, glistening under the warm sun. The crystal-clear waters gently kiss the shore, creating a mesmerizing contrast against the pure white sand. Palm trees sway gracefully in the gentle breeze, casting dappled shadows on the ground.