Novel & Cerita Who Really Am I

Kahit hindi niya alam kung sino talaga ako. “I just want to verify if you had an employee named Marietta Isidro.” Hindi ako agad nakasagot. Napakaraming emosyon ang nagsisiksikan sa dibdib ko. Gusto kong sabihin ang totoo. Gusto kong isigaw. Sydney... Ako ito. Ang asawa mo. Ang lalaking pinangakuan mong mamahalin habambuhay. Pero alam kong hindi pa puwede.

"Hindi ko alam Kong sino sa inyo Ang nag sasabi Ng totoo, am I that dumb to let my life be like this? Di ko Naman ginusto Ang mga nangyayari sakin. ano ba talaga Ako? I mean sino ba talaga Ako?" mahinang salaysay ko habang dinadama Ang kirot sa puso ko. I have children yet I didn't know my self, Hindi ko alam Kong sino Ako dahil ni Isa sa kanila ay Hindi nag abalang mag paliwanag. I am an Imber when they didn't showed up tapos isang araw bigla-bigla silang susulpot at magpakilalang pamilya ko. Ang sakit sa utak Kong iisipin. "ijha, sorry for lying... I think it's time to make it clear."

Hindi niya kayang ipagtanggol ang kanyang sarili. Mag uumpisa pa lamang siyang magsalita ay may tumutulo nang luha kaya hindi na lamang siya nag sasalita kapag ito ang kaharap niya. "All i want is to be who i am. Dad, for all those times you always used to tell me who i must be, the time you always changed everything i want. Dad, you changed me too. Hindi ko na alam kung sino ako. Hindi na ako makapag paka totoo sa sarili ko dahil kayo palagi ang iniintindi ko. Kayo ang sinusunod ko dahil iyon ang kagustuhan nyo. Pero paano naman ako?"

Tinignan ko ang aking sarili sa salamin. Who am I? Ito ang paulit-ulit na tanong sa aking isip. "Ako ba talaga si Black Butterfly?" tanong ko sa aking sarili. Black Butterfly. Bakit pakiramdam ko ay parte ito ng aking pagkatao? Ilang beses na nababanggit sa akin ito. Una ay si Inspiration at ngayon si Uno. Naalala ko bigla ang pinag-usapan naming dalawa ni Uno kanina.

"Bored pa rin. Pero hindi ang mundo ang tinutukoy ko." “Then what are you talking about?" "It’s who, Hades.” Huminga ako nang malalim. Pakiramdam ko'y ngayon lang ako naging totoo—hindi bilang Bratva, hindi bilang Don, hindi bilang anak ng Mafia. Bilang Zuhair Eros Smith.

Sa Loob ng Silid ni Amara Si Amara ay nakatingin sa kisame. Tahimik. Parang pilit niyang binubuo ang sarili niya mula sa wala. “Who am I…” bulong niya. “Is it really possible… na wala akong maalala?” Napahawak siya sa kanyang dibdib. Mabigat. Parang may kulang na hindi niya maipaliwanag. Bumukas ulit ang pinto. Pumasok si Mike.

Pinunasan nito ang kanyang luha bago tumingin sa akin. ‘’Alam ko. at wala akong pakialam. Sino ka ba para pigilan ako sa gagawin ko?” inis na tanong nito. Hindi ko naiwasang tingnan ito mula ulo hanggang paa. Maayos ang kanyang pananamit. Wala rin s’yang salamin gaya ng sa mga nerd kaya nasisigurado kong hindi s’ya nerd. “I’m Waviel. And you?”

"Hindi ko... hindi ko alam. Hindi ko alam kung sino ako... kung nasaan ako." Ramdam ni Darius ang isang malaking espasyo sa kanyang alaala. Alam niyang may mahalaga siyang nakalimutan, pero bawat subok niyang mag-isip ay tila may humaharang na pader. Maging ang sarili niyang pangalan ay tila isang estrangherong salita sa kanyang pandinig. Napatingin siya sa paligid ng puting silid. "Who am I? And who is Scarlett?"

I wanted to know if he knew me even before all of this. I wanted to ask him if we were connected from long ago. I wanted to know who I really am. “Brian…” “Elle, just keep on calling me. I will always be with you even the world deprive us the happiness we deserve. I will be your happiness, Elle. I will be your love…” For a moment, I felt like my mind went blank. Who am I? Where am I? What am I doing? Why am I crying? Who… “Who are you?”

⸻ Isang gabi, tumayo siya sa harap ng salamin. Matagal niyang tinitigan ang sarili. ⸻ “Who am I without her?” mahina niyang tanong. ⸻ Walang sagot. ⸻ At doon niya na-realize— ⸻ Hindi siya sanay na wala si Zia sa equation. Hindi “Anchor Zia.” Hindi “Subject Zero Zia.” ⸻ Kundi si Zia lang. Bilang tao. Bilang presence.