Without In Tagalog Novels & Stories

Hindi manlang ito nag-react or sinaway ang kaniyang pamangkin. "Bakit ka narito?" Lalo lamang nagtaka si Romana nang mahamig ang galit sa tinig ng kapatid. "Hindi na ba ako welcome sa pamamahay na ito?" "Alam mo ang sagot diyan, Romana. Bakit hindi ka nagsabi bago pumunta rito?" matigas niyang tugon sa kapatid.

Tugon ko. "Oh hera, anong balita doon sa ina-apply-an mong trabaho?" tanong ni Mama habang nag pupunas ng alikabok malapit sa TV kung saan ako nanunuod. I sigh. Tsaka nga pala, I'm jobless. It's been a week since nasisante ako sa una kong trabaho. But it's okay, 1 year and 7 months din akong nag tiis doon, ginagawa lang nila akong taga bili ng kape nila, then it's their loss! Wala na silang taga bili ng kape.

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

Ysla Inis na inis ako sa sarili ko. Sa sobrang inis, parang gusto kong suntukin ang sarili ko at paulit-ulit kong sinisisi ang sarili sa nangyari kagabi. Maaga akong nagising, mas maaga pa sa sikat ng araw, at dali-daling umalis ng bahay. Hindi lang dahil sa may trabaho ako dahil sobrang aga ko talaga, kundi dahil ayokong makita si Nathan. Ayokong makaharap ang taong ‘yon matapos ang lahat.

"Tangina, tiba-tiba tayo dito, virgin pa." Pumalag ako sa kakahigit niya sa akin kaya nalaglag ang sling bag sa balikat ko. Ngunit wala roon ang atensyon. Wala na akong pakialam sa mga gamit ko. Ang tanging gusto ko lang ay makawala sa kanila. Hinigit ako ng isa palapit sa sasakyan nila. Wala akong nagawa kung hindi ang pumalahaw sa iyak.

Chapter 4 Dream Adelone Cortes HINDI ko alam kung paano haharapin si Blaze kaya umaga na pero nakahiga pa rin ako at nakatulala sa kisame. Idagdag pang hindi ako naligo kagabi at gano'n pa rin ang suot ko. Wala rin akong toothbrush o mouthwash manlang. Nakakainis! Bakit kasi naiwan ko sa loob 'yung pouch ko. Masyado akong naexcite na makikita ko siya kaya naman hindi na ako makapasok sa sarili kong bahay.

Argh, this can’t be happening! “Asa ka pa! Ayoko ngang mapagbuntungan ng galit ni daddy. At isa pa, mabait naman ang mga Marcial, crush ko nga dati ang magiging father-in-law mo.” Humagikgik pa ito na parang teenager. Sarap sipain pabalik sa Tawi-tawi kung saan ito huling nanggaling. “Saka kasalanan mo rin naman, kaya magdusa ka. Kung hindi mo binigyan ng sakit ng ulo ang daddy hindi ‘yon makakaisip na ipakasal ka kaagad.” “Para namang hindi ka rin sakit ng ulo ni, Lolo.”

) (Mommy) Tumalikod ako bigla at naglakad nang palabas bastos kung bastos ang ginawa ko ayoko na magtagal sa loob ng opisina hindi naman ako inawat ng magulang ko. May mga schoolmate pang nakamasid sa labas at hindi ko na lang pinansin.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na