Novel & Cerita Y'ami

Ang ganda kaya pero kunsabagay siya nga eh parang traumatized sa dagat eh masisisi ba niya itong si Liam? "Ako po si Amy. Nice to meet you po sir Liam. Salamat po sa pag-order ninyo sana oo magustuhan niyo ang cookies ko." nakangiti niyang wika sa lalake. "Kailangan ko na pong bumalik sa tindahan sir."

Sinamahan niya ito ng malakas na tawa. Sa kabilang linya ay narinig kong humiyaw si Shiyuri. "Oh my God!" aniya sa medyo naiiyak na boses. "Is that Ami? Is that her? Oh my God, my Ami. I miss her so much." Her voice from the other line slightly cracked. Mukhang malalim nga ang pagkakaibigan nila at naiiyak pa siyang nakarinig sa boses ng kaibigan. Hindi ko naman siya sinagot para hindi halatang may kausap ako.

“Hindi ko alam, at ayoko na ring malaman pa. Hindi ko naman naranasan magkaroon ng nanay. Sa ngayon si Yaya Esme lang ang nanay ko. At siguradong alalang-alala na siya sa akin dahil hindi pa ako nakakabalik sa Europe.” Napatingin si Lexy sa salamin at nakita niya ang kalungkutan sa mata nito. “Ganito na lang, ibigay mo sa akin ang number ng yaya mo. Tapos tatawagan ko siya para sabihin nasa maayos ka.” Lumingon si Ambria sa kanya. “Bakit? Bakit mo gagawin yun? Paano kapag nalaman ni Vito—”

bulong niya sa kanyang sarili habang binibilisan ang lakad, hindi alintana kung saan siya patutungo. Pagdating niya sa tapat ng library, bigla siyang napatigil. Isang pamilyar na pigura ang nakatayo doon, tila isang bantay na naghihintay sa kanyang pagdating. Si Ysa. Subukan man ni Amarah na umiwas, huli na ang lahat. "Amarah," tawag ni Ysa. Ang boses nito ay puno ng autoridad ngunit may halong pag-aalala. "We know about you. We know everything."

dismayadong bulong ni Ami. "Hindi ito ang iniisip mo, hayaan mong ipaliwanag ko." Bulong ko. "Ipaliwanag mo kung ano? Kalimutan mo na lang." Sagot ni Ami. "Hindi ako ganoon Aminat." Sinubukan kong magpaliwanag. "At paano namin paniniwalaan na hindi ka ganoon?" tanong niya. "Subukan mo muna ako at makikita mo," pagmamakaawa ko.

Anlakas makapang-asar kay mama na mahilig sa luma pero kami ‘tong numa-90’s sa tugtugan. “Ayos ‘tong Wardrobe mo teng ah?Haha!” saad ni Yuri habang nagsusuklay sa tapat ng Aparador ko. ‘teng’ yung callsign namin short for ate, lagi kasi kaming nagaaway kung sinong mas matanda samin, kaya ‘yan ate namin ang isa’t-isa Actually magkapareho kami ng birthday January 4, 2000. Gusto ko sanang ipamukha sakaniya na ako ang unang lumabas sa mundo pero pa epal kase tong si Yuri e.

tinawag pa niyang adik ito. pat*y ba baka sisantihin Siya nito. " Amy sabay ka ba sa Amin pauwi?". Sabi ni Miya sa kanya. " Hindi na may dadaanan pa ako eh" Ang totoo Wala naman siyang dadaanan ayaw lang Niya sumabay sa mga ito dahil mag iinuman nanaman mga ito.

Hindi imposibleng may dumanak na dugo at may buhay na pumanaw dahil hindi ordinaryong buhay ang pinasok namin. We're surrounded by fire, everything is on fire because we're in hell. O baka naman nag-aalala ako dahil hindi ko naman talaga kilala kung anong meron kay Yiel Amaro? Kung sino talaga siya? We literally just met once, at bukod sa feelings ko para sa kanya na bitbit ko hanggang ngayon ay wala akong pinagbabasehan na kahit anong impormasyon tungkol sa pagkatao niya.

''Tsamba lang yon'' sagot ni DJ. ''Dahil yon sa magic'' wika ni Amy. ''Magic?'' Halos sabay na sabi ni Dansel at Athena.Na nagtatakang kunot ang mga noo. ''Lakas ng loob, tiwala sa sarili at pananalig sa Diyos'' Ani Amy. ''Ah...'' halos sabay rin na tugon ng dalawa.

Ito yung kinakanta ko yung symphony eh. Pero bakit meron nito si Amise? For sure wala naman to sa g****e "Amise, why are you showing me this videoclip?" tanong ko. "I am showing the file that is saved by Dylan as Amilia Selene's file. Amilia Selene is my very own AI model. My name is taken from her real name" napatakip ako ng bunganga dahil sa siniwalat sakin ng AI na ito.