Zombie Glass Novels & Stories

Si Asmodues Naman ay Lumapit sa glass wall at tumanaw sa ibaba ng building, halatang naiinis sa muntik na naman pagmumura ni Zamara sa kanya. Wala pang babaeng nakaka-mura sa kanya. At ito lang-isang simpleng mura-ay sapat na para mapikon siya. Dahan-dahang lumapit ang doctor kay Zamara at pinulsuhan siya. Bahagya pang napangiti ang doctor, tila may nakumpirma sa sarili. Ngunit may inabot itong maliit na cup kay Zamara. "A-ano po ito, Doc?" nanginginig na tanong niya.

Maging si Fablo na abalang nakatutok sa akin kanina ay nakisabay na rin sa tawanan. Zaro's lips slightly parted after his eyes dropped on the glass in his right hand. He tore his left fingers through his hair stressfully, as if he's failed on something. Sa kanyang tabi ay banayad na humalinghing si Eliza at hinaplos ang dibdib nito. I scoffed, trying to avert my eyes but it was futile. Because after a moment, Zaro lifted his hand holding the glass almost full of brown liquid then chugged it with no sweat.

Naagaw niyon ang atensyon niya dahil sa pangalan nito. Glass wall iyon kaya naman kitang-kita mula sa labas ang maraming bulaklak na naka-display sa loob. Ngumiti si Zymon, saka inihinto ang sasakyan sa gilid ng kalsada. Bumaba siya ng sasakayan at napakunot ng noo dahil sa sikat ng araw. Pinaglaruan pa niya sa kamay ang susi ng sasakyan habang papalapit sa flower shop.

Wala siyang balak buhayin ang sino mang may kaugnayan sa pamilya ni Z maliban lang kay Andromeda. "You will die painfully but surely." Ipinatong ni Cain ang tablet sa glass table. Maliwanag ang lugar kung saan nakaupo ang tahimik na crimelord. Napapalibutan ng fiber glass ang lugar at may mga halaman sa palibot. Very refreshing at relaxing ang glass house. Tinted glass ang dingding ng glass house kaya hindi siya nakikita sa loob ngunit nakikita niya ang labas.

Kahit ang mga zombie na walang pag iisip ay nalito dahil doon, bumagal sila ng konti. Ang malakas na pwersa ay sapat na para matakot ang pinakamalalim na parte ng kaluluwa nila. Sa sandaling yun, sumigaw ng malakas si Wilbur habang maraming mga lightning bolt ang lumipad mula sa thunder cleaver papunta sa iba’t ibang direksyon. Ang mga natitirang zombie ay isa-isang naglaho dahil sa mga lightning bolt, at ang nakakalason na fog ay sumabog mula sa katawan nila at napunta sa ere.

Ang Zombaya ay isang lupain sa pagitan ng Gypto at Ramosen na pinaninirahan ng mga vampire clans ng Vlad, Red, Eklips, Dark at Demyr. Ang mga vampire clans na ito ay matatapang ngunit hindi nananakit ng kahit na anong nilalang. Katulad ng ibang vampires sa iba't ibang lupain sa Melyntor ay s********p din sila ng dugo ng anumang Qanna animal.

Sabi ni Zayne, “Gimmick Puppet ba ito?” Bago pa makasagot si Alex, sinabi ni Freya na may maselan na boses, “Hindi ito Gimmick Puppet. Isa itong zombie na ginawa gamit ang isang buhay na tao. Tingnan mo ang mga mata nito. Kulay ginto, tama ba? Isa itong golden-eyed Golden Zombie na may walang katapusang lakas.”

“Can’t you tell? Robots ‘yan!” Halos mapahawak si Alice sa ulo niya. “Of course I can tell… pero bakit ang dami nila?!” Napabuntong-hininga si Zane, halatang sumasakit na ang ulo. “Isa ‘yan sa mga hobbies ni Zex. Matagal na niyang hindi nilalaro ‘yan, so ngayon, nilabas niya lahat. Great timing, right? Dahil na-trigger siya, ayan, parang zombie apocalypse tuloy ang dating ng lugar!”

Aabutin sana ni Celestine ang rosas para hindi mapahiya ang lalaki, nang biglang. CRAAACK! Isang malakas na tunog ng nabasag na baso ang umalingawngaw, halos tumapat sa lakas ng musika. Lahat ay napalingon sa pinanggalingan ng ingay. Nakatayo si Zeno. Ang makapal na crystal glass na hawak niya kanina ay durog na durog sa kanyang kanang kamay, ang alak ay tumutulo sa sahig, kasama ang ilang patak ng kanyang sariling dugo, ngunit tila wala siyang nararamdamang sakit. Ang kanyang asul na mga mata ay nag-aapoy sa matinding galit. Ang kanyang panga ay magkasiklop nang napakahigpit, at ang kanyang awtoridad ay literal na nakakapanindig-balahibo.

Nalaglag ang panga ko. Balak pa yata akong lasingin ng mga ito ha. “Ilang segundo?” “30 seconds.” Napamura ako at tawa naman sila ng tawa. Luge! That pushed me to really do the dare. Ayokong magpaka-wasted! “Sige, g. Tangina niyo!” tawa ko. Nanguha muna ako ng isang shot glass sa aming mesa at straight na nilagok iyon. Muling naghiyawan ang mga kasama ko.