Novel & Cerita กาช่วยเหลือ

ลุงมองหน้าโต้ตอบกลับชายชุดดำ "ก็บอกแล้วไงว่าไม่เห็นจะเค้นถามเอาอะไรและก็ไม่จำเป็นที่จะต้องช่วยเหลือใครด้วย แค่ตัวเราเองลำพังก็เหนื่อยพออยู่แล้วไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงหรอกลองไปดูข้างหน้าสิเผื่อจะเจอ" พัดชาซึ้งน้ำใจของลุงขายไก่ตั้งแต่ให้เธอยืมโทรศัพท์มือถือจนช่วยเธ อให้พ้นจากคนใจร้าย "แคว๊ก!! อึ๊บ"

ตอนที่ 3 กามเทพช่วยด้วย เมื่อเห็นชัชชนน์เดินกลับมาพร้อมกับกระเป๋าของเธอ หญิงสาวก็แทบกลั้นน้ำตาแห่งความดีใจไว้ไม่อยู่ ชัชชนน์ยื่นกระเป๋าคืนให้เธอโดยไม่พูดอะไร ดวงตาคมกริบของเขายังคงฉายแววเย็นชา แต่ลึกๆ แล้วกลับมีความพึงพอใจเล็กน้อยที่ได้ช่วยเหลือหญิงสาวคนนี ้

เบย์เอ่ย "กูช่วยมึงนะเนี้ย" ชานนเอ่ย "อ่อ!! ช่วยกู แบบนี้ต้องตอบแทนหน่อย เพื่อนรักสองคนอุตส่าช่วย" เบย์เอ่ย 'เลี้ยงเหล้ากูสามวันสามคืนพอไม่ขอเยอะ" ชานนเอ่ย

ตะวันชื่นชม “ไม่เก่งหรอกค่ะ มีเพื่อนคนนึง คอยช่วยเหลืออลิส ทุกเรื่อง แม้กระทั่งออกค่าลงทะเบียนให้”

“ลองเชื่อก็ไม่เสียหาย” “.....” “ยัยนี่ไม่อุปโลกหรอก” “..ให้ไอ้อิฐช่วย ...มันจะเอาเวลาที่ไหนมาช่วยกู”

กำลังคำนวณกระดานรบ ​“ขอบพระคุณ... ท่านอาจารย์” ​“ข้ามิได้ยื่นมือช่วยเหลือเจ้า” เขาหันหลังกลับเตรียมจากไป “ข้าเพียงช่วยเหลือคนไข้ที่จะเป็นผู้ล้มล้างกั๋วกงผู้นั้นต่างหาก”

“ฉันขอบใจแกกับลิลี่ด้วยที่ช่วยเหลือ” “ไม่ต้องขอบใจ แกเดือดร้อน ฉันก็ต้องช่วยเหลืออยู่แล้ว พวกเราเป็นเพื่อนกันนะ ฉันเชื่อว่าถ้าฉันมีเรื่องเดือดร้อน แกเองก็ต้องช่วยฉันเหมือนกัน” แบงก์ใช้มือโยกร่างของกชอรไปมา “คราวนี้แกคงสบายใจขึ้นแล้ว”

เตชินเลิกคิ้วถาม “แค่นี้คือ?” “อุตส่าห์ช่วยเป็นไม้กันหมาให้ แค่ขอบใจง่าย ๆ แค่เนี้ยะนะ? เหอะ!”

วันวิสา พอคิดได้ว่ายังมีเพื่อนที่จะขอความช่วยเหลือได้เธอก็ไม่รอช้ารีบกดโทรออก {"ไม่ต้องพยายามหรอก"} >>{"คุณพ่อ?"} {"แกพักผ่อนให้สบาย ฉันมีวิธีจะช่วยพยุงโรงแรมของเราได้แล้ว"}

เธอพูดเสียงนุ่มๆ แต่น้ำเสียงกลับมั่นคง "แต่ถ้าคุณต้องการการช่วยเหลือหรือแค่กำลังใจ ฉันจะอยู่ตรงนี้เสมอค่ะ" เคนชิโร่ยิ้มกว้างขึ้นและยื่นมือออกไปจับมือของมิเอโกะ "ขอบคุณครับคุณมิเอโกะ" เขาพูดเบาๆ พร้อมกับท่าทางที่เต็มไปด้วยความขอบคุณและความรู้สึกที่อ่อนโยน