การแต่งงาน Novels & Stories

ฉันตื่นขึ้นมา และพบว่าตัวเองกลับมาอายุ 28 อีกครั้ง ฉันมีทายาทฝาแฝด และสามีของฉันคือซานติโน่ หัวหน้ามาเฟียผู้ทรงอิทธิพลและน่าเกรงขามที่สุดในเวริเดีย เขานั่งอยู่ในตำแหน่งประธานสภาห้าตระกูลใหญ่ ใบหน้าคมเข้มของเขาปรากฏบนหน้าปกนิตยสาร ระดับเอ็กซ์คลูซีฟที่สุดของโลกใต้ดินติดต่อกันหลายฉบับ แม้แต่ตระกูลวาเลเรียนที่เก่าแก่ที่สุด ต่างก็ต่อแถวรอที่จะประเคนลูกสาวของพวกตนให้เขา ผู้หญิงทุกคนในอัลโทเรียต่างอิจฉาในความโชคดีของฉัน ทว่าสิ่งแรกที่ฉันทำหลังจากตื่นขึ้นมา คือการหยิบใบหย่าที่หมึกยังแห้งไม่สนิท ยื่นให้กับเจสซี่ คนรักสมัยเด็กของเขา "ทนายของฉันจะจัดการเรื่องหย่าเอง ทรัพย์สินและสินทรัพย์ทั้งหมดจะเป็นของเธอ ซานติโน่เป็นของเธอ และพวกเด็กๆ ก็จะเป็นของเธอด้วยเช่นกัน" เจสซี่ซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแท

ก่อนประจำเดือนมาหนึ่งวัน ฉันเห็นโน้ตในแอปเตือนความจำของคู่หมั้น [เธอน่าจะเป็นประจำเดือนพรุ่งนี้ เตรียมผ้าอนามัยกับยาแก้ปวดใส่ไว้ในกระเป๋า] ฉันยิ้มอย่างมีความสุข ประทับใจความเอาใจใส่ของคู่หมั้นมาก จนกระทั่งวันต่อมา ฉันปวดหน่วงๆ ที่ท้องน้อยจนหน้าซีด จึงไปหาผ้าอนามัยในกระเป๋าสะพาย แต่ในกระเป๋าไม่มีอะไรเลย เลือดสีแดงเข้มซึมออกมาจากกางเกง พวกนักเรียนชี้มาที่ด้านหลังฉันแล้วหัวเราะคิกคัก ฉันนึกว่าเขาแค่ลืมเอาของพวกนั้นใส่กระเป๋า แต่ครูฝึกสอนที่เพิ่งมาใหม่ดันโพสต์ว่า [เพิ่งมาฝึกสอนก็เจอครูพี่เลี้ยงสุดหล่อแถมยังใจดีมาก! คิดไม่ถึงว่าเขาจะเตรียมผ้าอนามัยกับยาแก้ปวดให้ฉันด้วย เดือนนี้ไม่ปวดประจำเดือนเลยอะ] พร้อมกับภาพยาแก้ปวดกับผ้าอนามัย แถมยังมีน้ำหวานด้วย ยานั่นเป็นยาที่ฉันมีติดบ้านไว้ตลอด เพร

ฉันคือธิดาเทพองค์สุดท้ายแห่งชนเผ่าภูเขาหิมะ สามารถอธิษฐานต่อเทพเจ้าแทนคนอื่นได้ สิ่งที่ต้องแลกคือ ทุกครั้งที่อธิษฐานหนึ่งครั้ง ร่างกายของฉันก็จะย้อนวัยกลับไปหนึ่งครั้ง ปีนั้นที่หมั้นกับลู่เฉิน ฉันอายุยี่สิบแปดปี ปีที่สามของการหมั้นหมาย เขาประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกปางตาย ฉันจึงอธิษฐานครั้งแรก เขารอดชีวิตแล้ว ฉันเปลี่ยนเป็นอายุยี่สิบสามปี ปีที่ห้าของการหมั้นหมาย เขาล้มละลายจนกระโดดตึก ฉันจึงอธิษฐานครั้งที่สอง เขาร่ำรวยแล้ว ฉันเปลี่ยนเป็นอายุสิบแปดปี ปีที่เจ็ดของการหมั้นหมาย เขาพาผู้หญิงที่ร่างกายป่วยเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษากลับมาคนหนึ่ง คุกเข่าต่อหน้าฉันเพื่ออ้อนวอนให้ฉันช่วยเธอ ฉันส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ช่วยไม่ได้หรอก” “ถ้าอธิษฐานอีกสักครั้ง ฉันจะเปลี่ยนเป็นอายุสามขวบ” “ถึงตอนนั้น ฉ

ทุกครั้งที่สามีไปค้างคืนที่บ้านแฟนเก่า เขาจะยกตึกให้ฉันหนึ่งหลัง แต่งงานมาสองปี อสังหาริมทรัพย์และตึก 286 แห่งในมือฉันกระจายอยู่ทั่วประเทศ ซึ่งนั่นก็หมายความว่า ผู้ชายคนนี้ทำร้ายจิตใจฉันมาแล้วถึง 286 ครั้ง ตอนที่โฉนดที่ดินฉบับที่ 287 ถูกส่งมาถึงมือฉัน แฟนเก่าของเขาก็ส่งคลิปวิดีโอมาอวดเบ่งทันที “พี่เจ๋อให้เงินแกแล้วยังไง สิ่งที่ฉันได้คือตัวและหัวใจของเขาต่างหาก เป็นถึงซูเปอร์โมเดลระดับโลกแล้วยังไง สุดท้ายก็ยังนอนกับผู้ชายของตัวเองไม่ได้อยู่ดีไม่ใช่เหรอ?” ฉันไม่ได้ลดตัวไปฉะฝีปากกับหล่อน แต่กลับแสดงความเอาใจใส่ด้วยการส่งชุดชั้นในวิกตอเรียซีเคร็ตคอลเล็กชันใหม่ล่าสุดจากรันเวย์ไปให้หล่อนหนึ่งชุด เมื่อสามีรู้ว่าฉันใจกว้างส่งของขวัญไปให้ เขาก็ให้รางวัลฉันด้วยการพาไปร่วมงานปาร์ตี้ของพวกไฮโซ

ในวันที่เฮ่อหลานฉือได้เลื่อนตำแหน่งเป็นอัครมหาเสนาบดี ทันทีที่กลับถึงจวน ประโยคแรกที่เขาพูดกับเซี่ยหลิงหลัวคือ เขาต้องการรับกู้อวิ๋นเหยาเข้ามาเป็นภรรยาร่วมศักดิ์ เซี่ยหลิงหลัวพยักหน้าอย่างเฉยชา จากนั้น นางก็ดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน แต่ก่อน เพียงได้ยินว่าเฮ่อหลานฉือเหลือบมองบ่าวสาวใช้ผู้ใดมากเป็นพิเศษ นางก็จะโกรธอยู่หลายวัน ทว่าบัดนี้ นางกลับเป็นผู้จัดเตรียมพิธีรับภรรยาร่วมศักดิ์เข้าจวนด้วยตัวเอง พิธีการดูยิ่งใหญ่ ทุกขั้นตอนพิถีพิถัน จนยิ่งใหญ่กว่างานแต่งของตัวนางเองเสียอีก แต่ก่อน นางมักจะหาข้ออ้างนำน้ำซุปหรือของว่างไปส่งให้เขาที่ห้องหนังสือ ทว่าบัดนี้ นางเก็บตัวอยู่ในเรือน และไม่ปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีก แต่ก่อน นางมักจะแต่งตัวอย่างพิถีพิถันทุกวัน หวังว่าจะได้รับการโปรดปรานจากเขาบ้าง ทว่าบัด

เซียวจือหลิ่นขึ้นครองบัลลังก์แล้ว เขาแต่งตั้งจ้าวรั่วอิ๋งเป็นฮองเฮา ส่วนจ้าวฮวนอี๋ ชายาเอกที่ร่วมสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาตั้งแต่ยังเป็นองค์ชายจนก้าวสู่บัลลังก์ กลับได้เพียงตำแหน่งกุ้ยเฟย วันที่พระราชโองการมาถึง ตำหนักเหยาหวาตกก็เงียบงันราวกับป่าช้า เหล่านางกำนัลและขันทีต่างก้มหน้าก้มตา ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง เพราะเกรงว่าจ้าวฮวนอี๋จะอาละวาดร้องไห้ ขว้างปาข้าวของ หรือกรีดร้องเสียสติเหมือนกับสนมคนอื่น ๆ ที่เสียความโปรดปรานไป ทว่าจ้าวฮวนอี๋กลับน้อมรับพระราชโองการอย่างสงบนิ่ง "หม่อมฉันน้อมรับในพระมหากรุณาธิคุณเพคะ" น้ำเสียงของนางราบเรียบไร้แรงกระเพื่อม ใบหน้าไร้ความรู้สึก แม้แต่ในดวงตาดอกท้องามคู่นั้นก็ไม่มีความเศร้าโศกปรากฏให้เห็นแม้แต่น้อย นางหันกายเดินกลับเข้าตำหนักในเพื่ออ่านตำราของนางต่อ

แต่งงานมา 3 ปี ผมคิดว่าตัวเองมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ภรรยาอ่อนโยนเอาใจใส่ ลูกชายเฉลียวฉลาดน่ารัก วันหนึ่งอุตส่าห์ได้เลิกงานเร็วเพราะเสร็จงานก่อนกำหนด ตอนที่กลับมาถึง ภรรยากำลังนอนหลับอยู่ข้างเตียงเด็กด้วยความอ่อนล้า ขณะที่ผมเดินไปเตรียมจะอุ้มภรรยาไปที่ห้องนอน ทันใดนั้นหน้าจอโทรศัพท์ของภรรยาก็สว่างขึ้น "ชิงชิง ลูกชายของเรานอนแล้วหรือยัง"

เธอกับโจวจิงเจ๋อรักกันมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น คนหนึ่งเป็นดาวโรงเรียน อีกคนเป็นเดือนโรงเรียน เป็นคู่รักตัวอย่างที่โด่งดังไปทั่วสถาบัน พวกเขาเคยสัญญากันไว้ ว่าเมื่ออายุถึงเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดก็จะแต่งงานกัน ทว่าในช่วงเวลาที่กำลังรักกันลึกซึ้งถึงขีดสุด ซ่งหนานซีกลับบอกเลิกเขาอย่างกะทันหัน แล้วเดินทางไปต่างประเทศพร้อมกับทายาทเศรษฐีคนหนึ่ง ในวันที่บอกเลิกกับเขา เขาวิ่งไล่ตามเธอด้วยดวงตาที่แดงก่ำอยู่เนิ่นนาน คนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีเช่นเขา กลับเป็นฝ่ายอ้อนวอนขอไม่ให้เธอเลิกกับเขาครั้งแล้วครั้งเล่า บอกว่าสักวันหนึ่ง เขาจะต้องประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงให้ได้ เขาวิงวอนขอให้เธออย่ารีบร้อน ขอให้เธอรอเขา และขอให้เธอ...อย่าได้ไปรักคนอื่น แต่เธอก็เย็นชาขนาดนั้น ไม่ยอมพูดกับเขาแม้แต่คำเดียว ถึงขนาดว่าเห็น

“ซูอี้ พี่สาวของลูกหมั้นกับพี่เขยแล้ว อย่าไปก่อเรื่องอีกเลย พ่อแม่ซื้อตั๋วเครื่องบินไว้ให้แล้ว ช่วงนี้ลูกก็ไปอยู่ต่างประเทศก่อน รอให้พี่สาวแต่งงานเสร็จค่อยกลับมา” เมื่อมองสีหน้าพ่อแม่ที่เหมือน “หวังดีต่อลูก” หยานซูอี้ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเธอย้อนกลับมาเกิดใหม่แล้ว เธอได้ย้อนกลับมาในวันที่ถูกพ่อแม่บีบบังคับให้ไปต่างประเทศ และต้องตัดใจจากซ่งเหวินชิงโดยสิ้นเชิง

“ระบบ ฉันอยากกลับบ้านแล้ว” ระบบตอบกลับมาทันที “ได้เลยโฮสต์ โปรแกรมถอนตัวเริ่มทำงานแล้ว อีกครึ่งเดือนคุณจะไปจากที่นี่ได้” ระบบที่แข็งทื่อเป็นเครื่องจักรมาโดยตลอดเงียบไปอึดใจหนึ่งอย่างหาได้ยาก ก่อนจะถามเพิ่มเติมด้วยความไม่เข้าใจ “โฮสต์คะ ที่นี่มีสามีที่รักคุณกับลูกชายที่คอยเข้าข้างคุณทุกเรื่อง นี่ไม่ใช่บ้านของคุณเหรอ พวกเขาคือครอบครัวของคุณนะ” เมื่อเสิ่นชูถังได้ยินคำว่าครอบครัว สายตาของเธอก็ค่อย ๆ ทอดมองไปยังโทรทัศน์