Romans & histoires การให้อภัย

ขณะที่เดินอยู่บนลานดินหน้าบ้าน ต้าเป่าหันมามองแม่ "แม่ใจกว้างเกินไปหรือเปล่าครับ? คนพวกนี้ทำกับแม่ไว้เยอะมาก" ชิงเหอหยุดเดินและหันไปมองลูกชายคนโตด้วยรอยยิ้มของราชินี "ต้าเป่าลูกรัก... การให้อภัยไม่ใช่การยอมแพ้ แต่มันคือการตัดหนี้สูญทางอารมณ์ ถ้าแม่ยังเก็บความโกรธไว้ แม่ก็ยังมีพันธะก ับคนพวกนั้น แต่ตอนนี้... แม่เป็นอิสระ 100% แล้วจริงๆ"

“ให้อภัยคืออะไรครับลุงคิม” “มันก็คล้ายกับการยกโทษให้เวลาที่อีกคนหนึ่งเขาทำผิดโดยไม่ตั้งใจ เช่นเพื่อนเดินชนเรา เราก็ยกโทษให้เพราะเขาไม่ได้ตั้งใจ”

นคือการให้อภัย และการให้อภัยก็ไม่ใช่การยอมแพ้ ไม่ใช่การมองข้ามสิ่งที่ผิดพลาดของเราหรือของใคร เพราะเหตุการณ์ต่าง ๆ นั้นเราได้ข้ามผ่านมันมาแล้ว ช่วงเวลาที่ผ่านมาเราได้เรียนรู้และได้อะไรหลาย ๆ อย่างจากความผิดพลาดนั้น ไม่ว่าทั้งหมดจะเกิดจากเราหรือคนอื่นร่วมสร้าง แต่การให้อภัย คือการวางเร ื่องราวที่ผ่านมาไว้เพียงแค่ตรงนั้น อย่าไปยึดติดเพื่อเอามาเป็นสิ่งที่ทำร้ายเราไปจนชั่วชีวิต.….

เธอถามด้วยความอยากรู้ “ป้าให้อภัยแต่ไม่ยกโทษให้ การให้อภัยในความหมายของป้าคือ การอโหสิกรรม เราจะไม่จองเวรต่อกันอีก ระงับบ่วงโซ่ความแค้นเอาไว้เพียงเท่านี้ ไม่ยกโทษให้นั้นหมายถึง ป้าจะไม่มีวันมองข้ามสิ่งที่มันทำลงไปกับผึ้งเลยแม้แต่เรื่องเดียว ทุกอย่างยังตราตรึงในจิตใจ ของป้า มันไม่ลบเลือนไปได้ง่ายๆ” “จีขอถามป้าสักข้อนะคะ”

อลิสาถอนหายใจเบาๆ “มันยากค่ะ ยากมากจริงๆ แต่เมื่อเราสามารถก้าวข้ามความเจ็บปวดและให้อภัยได้ มันคืออิสระทางใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับตัวเราเอง ไม่ใช่เพื่อใครอื่น และเมื่อเราปล่อยวางได้ เราก็จะสามารถก้าวเดินไปข้างหน้าได้อย่างมีความสุข” คีรินทร์เสริม “การให้อภัยไม่ได้หมายความว่าเรา ลืมความเจ็บปวดที่เคยได้รับ แต่มันหมายความว่าเราเลือกที่จะไม่ให้ความเจ็บปวดนั้นมาครอบงำชีวิตของเราอีกต่อไป”

ให้อภัย มาเดลีนยิ้มและยกแก้วไวน์ขึ้น การให้อภัยมันเป็นคำพูดง่าย แต่การกระทำมันยากมากกว่านั้นมาก

ฉันโผเข้ากอดพี่เหนือไว้แน่น เราสองคนได้ทำในสิ่งที่ควรทำ ปลดปล่อยสิ่งที่หนักอึ้ง ที่แท้การอโหสิกรรมต่างหากที่ทำให้พวกเราหลุดพ้นจากบ่วงกรรมที่ร่วมสร้างกันมาตั้งแต่ชาติภพก่อน เรื่องง่าย ๆ ที่ทำได้เพียงแค่ปล่อยวางและให้อภัย

“ค่ะ ฉันขี้เกียจโกรธใครแล้ว โกรธไปคุณก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร ใจฉันเสียอีกที่เป็นทุกข์เอง” “ขอบคุณนะหมอก ขอบคุณมากที่ให้อภัยคนแบบฉัน” การให้อภัยเป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เธอคิดเช่นนั้น

เสียงเดียวกันกระซิบ การให้อภัย คำง่าย ๆ แต่กลับซับซ้อน ฉันจะให้อภัยพวกเขาได้อย่างไรในเมื่อพวกเขาก็ไม่ได้ให้อภัยฉันในตอนนั้น? ฉันจะให้อภัยพวกเขาได้อย่างไรเมื่อพวกเขาทำร้ายฉัน? ฉันจะปล่อยวางทุกอย่างได้อย่างไรในเมื่อพวกเขาไม่ยอมให้ฉันได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเพราะสิ่งที่เกิดข� �้น?

"ไม่ให้อภัย" "เอ๊ะ! คุณจะเอายังไงกับฉันขอโทษก็แล้วแต่กลับไม่ให้อภัย ต้องการอะไรก็พูดมาเลย"