การให้อภัย Novels & Stories

ฟรานเชสก้าเห็นน้ำตาเขาแล้วยิ่งโมโหหนักกว่าเดิม "จะร้องไห้ทำไม? คุณไม่ได้รักโค้ชอิซาเบลล่าหรอก คุณก็แค่พวกขี้อิจฉา พอเห็นเขาจะถูกคนอื่นแย่งไปก็อยากจะครอบครองไว้เอง รักแท้คือการปล่อยวาง คือการให้เธอไปมีความสุขในแบบของตัวเอง เห็นเธอมีความสุขคุณก็ต้องสุขด้วย อย ่าหลอกตัวเองให้มันมากนักเลย!" วินเซนโซพยายามปฏิเสธเสียงแข็ง "ไม่! ไม่ใช่อย่างที่คุณพูด ความรักคือการได้มีเขาอยู่ข้างกายทุกวันต่างหาก ผมรักอิซาเบลล่า ผมถึงไม่อยากให้เธอจากไปไหนอีก"

ขณะที่เดินอยู่บนลานดินหน้าบ้าน ต้าเป่าหันมามองแม่ "แม่ใจกว้างเกินไปหรือเปล่าครับ? คนพวกนี้ทำกับแม่ไว้เยอะมาก" ชิงเหอหยุดเดินและหันไปมองลูกชายคนโตด้วยรอยยิ้มของราชินี "ต้าเป่าลูกรัก... การให้อภัยไม่ใช่การยอมแพ้ แต่มันคือการตัดหนี้สูญทางอารมณ์ ถ้าแม่ยังเก็บความโกรธไว้ แม่ก็ยังมีพันธะก ับคนพวกนั้น แต่ตอนนี้... แม่เป็นอิสระ 100% แล้วจริงๆ"

การไปเยี่ยมม่านชิงชิงครั้งนี้ทำให้เหว่ยเฟิงได้เรียนรู้ว่าการให้อภัยสามารถปลดปล่อยเราจากพันธนาการของความเจ็บปวดในอดีต และเปิดทางให้เราเติบโตขึ้นเป็นคนที่ดีกว่าเดิม แม้ม่านชิงชิงจะไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ แต่เหว่ยเฟิงก็ได้มอบของขวัญล้ำค่าให้แก่เธอ นั่นก็คือการให้อ� �ัย

“หนูเข้าใจค่ะ แต่คุณแม่คะ เราลองให้อภัยคุณพ่อสักครั้งไม่ได้เหรอคะ” “คุณพ่อกับแม่แต่งงานกันมาใช้ชีวิตกันมาจนถึงป่านนี้คำว่าให้อภัยถ้าจะให้กันมันได้อยู่แล้วลูก แม่ไม่ได้โกรธอะไรพ่อเรานะ แต่ที่แม่ตัดสินใจแบบนี้เพราะพ่อเราผิดสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ ถ้าเขาผิดสัญญา เพราะเข ามีคนอื่น การให้อภัยก็ไม่เท่ากับการให้อิสระต่อกันจะดีกว่า ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร ถ้าเขาเอาคนอื่นเข้ามาก็ถือว่าเขาผิดสัญญา ถ้าเขาอยากมีคนอื่นเขาก็ควรจะมีอิสระ ไม่ควรเอาตัวเองมาผูกมัดไว้กับใคร แบบนี้ดีที่สุดแล้ว”

“ให้อภัยคืออะไรครับลุงคิม” “มันก็คล้ายกับการยกโทษให้เวลาที่อีกคนหนึ่งเขาทำผิดโดยไม่ตั้งใจ เช่นเพื่อนเดินชนเรา เราก็ยกโทษให้เพราะเขาไม่ได้ตั้งใจ”

นคือการให้อภัย และการให้อภัยก็ไม่ใช่การยอมแพ้ ไม่ใช่การมองข้ามสิ่งที่ผิดพลาดของเราหรือของใคร เพราะเหตุการณ์ต่าง ๆ นั้นเราได้ข้ามผ่านมันมาแล้ว ช่วงเวลาที่ผ่านมาเราได้เรียนรู้และได้อะไรหลาย ๆ อย่างจากความผิดพลาดนั้น ไม่ว่าทั้งหมดจะเกิดจากเราหรือคนอื่นร่วมสร้าง แต่การให้อภัย คือการวางเร ื่องราวที่ผ่านมาไว้เพียงแค่ตรงนั้น อย่าไปยึดติดเพื่อเอามาเป็นสิ่งที่ทำร้ายเราไปจนชั่วชีวิต.….

เธอถามด้วยความอยากรู้ “ป้าให้อภัยแต่ไม่ยกโทษให้ การให้อภัยในความหมายของป้าคือ การอโหสิกรรม เราจะไม่จองเวรต่อกันอีก ระงับบ่วงโซ่ความแค้นเอาไว้เพียงเท่านี้ ไม่ยกโทษให้นั้นหมายถึง ป้าจะไม่มีวันมองข้ามสิ่งที่มันทำลงไปกับผึ้งเลยแม้แต่เรื่องเดียว ทุกอย่างยังตราตรึงในจิตใจ ของป้า มันไม่ลบเลือนไปได้ง่ายๆ” “จีขอถามป้าสักข้อนะคะ”

ให้อภัย มาเดลีนยิ้มและยกแก้วไวน์ขึ้น การให้อภัยมันเป็นคำพูดง่าย แต่การกระทำมันยากมากกว่านั้นมาก

ฉันโผเข้ากอดพี่เหนือไว้แน่น เราสองคนได้ทำในสิ่งที่ควรทำ ปลดปล่อยสิ่งที่หนักอึ้ง ที่แท้การอโหสิกรรมต่างหากที่ทำให้พวกเราหลุดพ้นจากบ่วงกรรมที่ร่วมสร้างกันมาตั้งแต่ชาติภพก่อน เรื่องง่าย ๆ ที่ทำได้เพียงแค่ปล่อยวางและให้อภัย

“ค่ะ ฉันขี้เกียจโกรธใครแล้ว โกรธไปคุณก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร ใจฉันเสียอีกที่เป็นทุกข์เอง” “ขอบคุณนะหมอก ขอบคุณมากที่ให้อภัยคนแบบฉัน” การให้อภัยเป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เธอคิดเช่นนั้น