การให้อภัย Novels & Stories

เธอถามอย่างมีความหวัง “เกี่ยวอะไรกับการให้อภัย เธอยั่ว พี่ก็สนองให้” “ทำไมพี่พฤกษ์พูดแบบนี้ล่ะคะ เราทำมันด้วยความรักไม่ใช่เหรอ” “ผู้ชายน่ะ ถึงแม้ไม่รักถ้ามีอารมณ์ก็ทำได้”

และนารินก็เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดที่มีสามีที่รักเธอมากอย่างดามพ์ แต่หากเธอไม่ยอมละทิ้งทิฐิและจมอยู่กับความเจ็บปวดแค้นเคืองเธอก็อาจจะไม่ได้พบความสุขและ อาจจะไม่ได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ การให้อภัย เป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่และนำมาซึ่งความสุขจริงๆ นารินหลับตา พริ้มรอรับความสุขที่สามีปรนเปรอให้ด้วยความสุขแสนสุข... จบบริบูรณ์

“บางทีการให้อภัยก็เป็นสิ่งที่สวยงาม มันจะส่งผลให้จิตใจเราผ่องแผ้ว แล้วก็ทำให้เราสวยขึ้น พี่อยากให้เค้กทบทวนเรื่องนี้ดีๆ” “อืม! ไม่เป็นไรค่ะ เค้กว่าเค้กสวยอยู่แล้ว จิตใจก็ผ่องแผ้วดี ไม่มีผลอะไรกับการลงโทษแน่นอนค่ะ ตามนี้แหละ” “จะมาโหดอะไรเนี่ย หนึ่งอาทิตย์ใครจะ ไปทนไหว จะบ้าตาย”

ไม่ว่าจะผ่านไปกี่วันเดือนปี เจเจไม่เคยลืมเหตุการณ์วันนั้นได้เลย เขาต้องสูญเสียคนที่รักมากไปง่ายๆแบบนั้น แล้วทำไมเขาจะต้องให้อภัยคนแบบนี้ง่ายๆด้วย “ไอ้เจใจเย็นก่อน กูเข้าใจว่ามันยากสำหรับการให้อภัย แต่เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ตอนนี้มึงก็เจอคนที่มึงรักแถมกำลังจะมีลูกด้วยกัน สร ้างครอบครัวอบอุ่น มึงควรจะลบอดีตที่แสนจะเจ็บปวดพวกนั้นออกไป แล้วเริ่มต้นใหม่อย่างเต็มตัวได้แล้ว”

ญาดากะพริบตาถี่ ๆ ขมวดคิ้วมุ่นมองเขา “เรื่องระหว่างเราถ้าพี่อยากขอโอกาส…” “ฉันให้อภัยคุณนะคะ” หญิงสาวโพล่งขัดขวางคล้ายรู้สิ่งต่อไปที่เขาจะร้องขอ

ฉันหลุดหัวเราะเบา ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ “ฉันจะไปจากที่นี่แล้ว ปล่อยให้พวกเขามี ‘ความสุข’ แบบไหนก็แบบนั้นเถอะ” ฉันหัวเราะเบา ๆ “ยังไงฉันก็จะไปอยู่ดี ขอให้พวกเขาโชคดีก็แล้วกัน”

คำนั้นกระแทกเขาราวกับกระสุนปืน สีหน้าของดาเมียนแข็งราวกับหิน “อิสรภาพงั้นเหรอ?” เขาหัวเราะ “ฉันให้คุณคฤหาสน์ รถยนต์ บัตรเครดิตสีดำไม่จำกัดวงเงิน ผู้หญิงมากมายยอมฆ่ากันเพื่อชีวิตแบบเธอ”

ปานวาดเอื้อมมือมาลูบศีรษะพลางสอนเสียงนุ่ม “แต่อยากให้หนูบัวจำเอาไว้สองคำในชีวิตคือให้อภัยกับให้โอกาส” “โอกาส...” “ที่หนูบอกว่าป้าเด็ดเดี่ยวนั้นไม่จริง ป้าทั้งให้อภัย ให้โอกาสมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ไม่ใช่ผิดครั้งเดียวแล้วเลิกเลย แต่ความผิดซ้ำซากจนป้าระอาใจต่างหากถึ งได้เลิกง่าย” ปานวาดเล่าแล้วก็หัวเราะเบาๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้นใจดวงน้อยก็อ่อนยวบ บางทีการให้อภัยคนที่ตั้งใจจะแก้ตัวจากใจจริง..มันก็เหมือนการให้อภัยตัวเองด้วยใช่มั้ยนะ?

ต้องพูด “ไม่ ฮึก กูไม่ให้อภัย”