Novel & Cerita ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี

“เป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ ข้าได้สตรีที่จะปั้นเป็นดาวเด่นอย่างชิงหลิวแล้วยังขาดชายหนุ่มที่จะปั้นคู่กับนาง” “หออี้จู๋ที่ข้าเป็นเจ้าของชื่อว่าหอหลานเฟิง...คนที่นั้นหากเจ้าต้องการใช้งานก็ไปเลือกสรรได้ตามใจเช่นเดียวกับที่นี่”

อันฉีเงยหน้าขึ้นช้า ๆ “เจ้าชื่ออะไร” สาวใช้ชะงักเล็กน้อย ก่อนตอบอย่างไม่เต็มใจ “บ่าวชื่อชุ่ยหลันเจ้าค่ะ” “ชุ่ยหลัน” อันฉีเอ่ยเสียงเรียบ “ข้าเป็นฮูหยินของจวนนี้ ใช่หรือไม่”

คำสั้น ๆ ที่เปล่งออกมาอย่างยากลำบาก ในชีวิตนี้นอกจากแม่เธอเป็นคนแรกที่รับมัน คนที่ได้ฟังเองก็อึ้งไปหลายวินาที ใบหน้าที่พึ่งก้มหันหนีก็หันกลับมามองหน้าเขาอีกครั้ง มือที่เคยใช้ดันอกเขาไว้เปลี่ยนเป็นขยำเสื้อเขาแน่นอย่างไม่รู้ตัว “ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ หลินก็แค่นางบำเรอท ี่คุณเลี้ยงไว้ แค่นี้ก็เป็นบุญของหลินแล้ว” “มะ.. ไม่ใช่ หลิน.. หลินเป็นของฉัน”

"ข้ารู้... เพราะท่านคือแม่ทัพของข้า และเป็นสวามีเอกที่ข้าภูมิใจที่สุด" ในขณะที่ทั้งคู่กำลังอิงแอบกันอยู่ใต้แสงดาวที่เริ่มจางหาย หลินอันในร่างจงลู่ชิงก็แอบเช็กยอดเงินในระบบด้วยความสะใจ ‘ได้ผัว แล้วก็รวยเพิ่มอีก มันสุดยอดไปเลยนะเนี่ย’

“แม้จะยังไม่กราบไหว้ฟ้าดินกัน หากแต่ฮูหยินเข้ามาแล้ว อย่างไรก็หนีไม่พ้นตำแหน่งนี้แน่นอนขอรับ” “ข้ายังพูดไม่จบ เจ้าก็ทึกทักไปเองทั้งหมด ข้าเพียงอยากบอกเจ้าว่า ข้ามิใช่ฮูหยิน ข้ามีนามว่าอาเยียน เป็นผู้ติดตามของนายหญิงหลินจื่อเยว่ หรือก็คนที่จะมาเป็นฮูหยินตามที่ท่านเข้าใจ”

นางกำนัลคนสนิทเดินถือหีบไม้ขนาดเล็กเข้ามาก่อนจะยื่นส่งให้กับชายหนุ่ม เหลียนลู่ชิงยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะให้คนของตนรับมาถือไว้ "ขอบพระทัยองค์หญิง" "มิเป็นอันใด ข้าย่อมต้องรักษาคำพูด คุยกันมานานข้ายังมิทราบชื่อแซ่ของท่านเลย" "ข้ามีนามว่าลู่ชิง"

ขณะที่พวกเขาก้าวออกไป ทั้งสองก็ดูเหมือนจะเคลื่อนที่ได้ในพริบตาและขวางทางของเธออีกครั้ง “ฉันกำลังรีบ ถึงเวลาทำความรู้จักกันแล้ว ฉันชื่อหลินเมียวอิน ผู้นำคนปัจจุบันของนิกายเมียวอินของนิกายเร้นลับ นี่คือลูกศิษย์ของฉันหลินหยิงอิน ซึ่งมาที่นี่ก็เพื่อคุณโดยเฉพาะ” หลินเม ียวอิน ยิ้มและพูด