ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี Novels & Stories

"จริงหรือ ช่างเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งนักเจ้าค่ะ" "ถูกต้องแล้ว" "แล้วเป็นผู้ใดงั้นหรือเจ้าคะ" "คนหนึ่งคือลู่จิ้งหลินเป็นหลานชายของข้าเอง ส่วนอีกคนคือสหายของจิ้งหลิน นามว่ามู่เสี่ยวเฟิง"

แต่นางจำชื่อไม่ได้แล้วสิ ด้านซือหม่าอี้เฉินเมื่อได้เห็นสตรีตรงหน้าก็ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย นางคืออวี๋ลู่เหลียน เป็นบุตรสาวของท่านราชครูอวี๋ซึ่งเป็นอาจารย์ของเขา ราชครูอวี๋เป็นสหายสนิทกับเสด็จพ่อและยังภักดีต่อราชสำนักมาก ซ้ำยังเป็นที่นับหน้าถือตาของเหล่าบัณ�

“นั่นคือฮูหยินของเขา จือหลาน ทั้งสองท่านนางก็คือคู่หมายของข้า เฉินซินเยว่” “เป็นดวงจันทร์ดวงน้อยที่ส่องสว่างด้วยความสุขสมชื่อจริงๆ” จือหลานเดินเข้ามากุมมือหญิงสาวเอาไว้ “ในที่สุดข้าก็ได้เจอมนุษย์อีกคนแล้ว”

เขารีบแย้ง “ส่วนไหนคะ” “จิมิไงอย่างน้อยก็มีจิมิเหมือนเธอไงที่รัก” “ขอบคุณที่อย่างน้อยก็มีเพศเหมือนแม่นะลูก นายน้อยจะตั้งชื่อว่าอะไรคะ”

เฉินเสวี่ยม่านบอกเพื่อนรักก่อนจะได้ยินลี่มี่มี่พูดสวนกลับมาทันที “น้องสาวของฉันชื่อเจินเจิน ชื่อจริงหลินซูเจิน ส่วนฉันชื่อหลินลี่ชาหรือช่าช่า จวนขุนนางโบราณที่ฉันฝันเห็นอยู่ในยุคของราชวงศ์หมิงคือจวนตระกูลหลินของเสนาบดีหลินเหยียนเจิ้ง เป็นพ่อของฉันแม่ฉันคือฮูหยินเซียวฉิงเซียง และไอ้คนที่ลงมือฆ่าฉันกับน้องก็คือซือหม่าเยี่ยคัง!!”ชื่อสุดท้ายลี่มี่มี่พูดกระแทกเสียงกร้าว

ตอนนั้นเอง ภูตตัวจิ๋วตัวเล็กเท่าฝ่ามือโผเข้ากอดลู่ซินฟาง มิติแห่งนี้มีภูตน้อยคอยดูแล ภูตน้อยมีชื่อว่า ‘หลิน’ ที่มาจากคำว่าเซินหลินแปลว่าป่าไม้ ตอนรู้จักกันครั้งแรก รอบตัวมีแต่ป่าเขากว้างไพศาล

“ข้าเป็นคนรักขององค์ชายรองหมิงเยว่ มีนามว่าหลันหลิง ข้าคือกล้วยไม้สีม่วงผู้ดูแลแดนข้างล่างนี้ไปเที่ยวบ้านข้ากันดีไหม” เยี่ยนชิงนิ่งไปอึดใจ มองหลันหลิงตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ก่อนกระพริบตาปริบๆ ประมวลผลความร่าเริงสดใสท่ามกลางสงครามพลางเอ่ยออกมาที่มจคิด

องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงตรัสขึ้นน้ำเสียงเรียบง่าย "ส่วนข้าชื่อเฉินลู่ เป็นสหายสนิทของท่านราชครูเหวินเฉียน ตั้งใจเดินทางมาเยี่ยมเยือนเขาพร้อมทั้งจะเข้าศึกษาหาความรู้ในสถานศึกษาของท่านราชครูด้วย อย่างไรก็ต้องขอฝากเนื้อฝากตัวกับพวกเจ้าทุกคนด้วยนะ" อ๋องน้อยเฉินล ู่พูดพลางยกมือขึ้นมาคำนับทุกคนไปจนทั่ว ชางฉีเองจึงกล่าวแนะนำตัวเองขึ้นมาเช่นกันว่า

ะคลัง เสี่ยวลู่มีน้องในสายเลือดด้วยกันสองคน น้องคนกลางจะเป็นน้องชายมีนามว่า หลิน เสี่ยวหมิง ส่วนอีกคนจะเป็นน้องสาวคนเล็กมีนามว่า หลิน เสี่ยวเหมย ซึ่งทั้งคู่ต่างเป็นบุตรที่หลิน ซีจางกับหลิน เสี่ยวหมี่ รักมากยิ่งกว่าสิ่งใดต่างจากเสี่ยวลู่ที่เป็นลูกชัง จะมีเพียงท่านปู่ของนางเท่านั ้นที่รักและเอ็นดูนาง นั้นจึงทำให้นางรักท่านปู่ของนางไม่ต่างกัน

"พระชายารอง แมวน้อยตัวนี้คงต้องนำไปนอนอีกห้องพ่ะย่ะค่ะ องค์ไท่จื่อไม่ชอบสิ่งมีชีวิตเหล่านี้" เมื่อเข้ามาในห้องหอแล้วขันที่ซึ่งแนะนำตนเองกับนางเมื่อครู่ว่าเขามีนามว่า'ฉงหลิน'ก็เอ่ยกับนางด้วยสีหน้าจริงจัง หลัวเฟยเฟิ่งที่ไม่ยอมให้ผู้ใดอุ้ม'ไป๋ลู่'ของตนเองนอกจากตอนพิธี กราบไว้ฟ้าดินและยกน้ำชาให้กับฮ่องเต้กับเหวินกุ้ยเฟยเท่านั้นถึงกับคิ้วขมวด