Novel & Cerita ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี

ได้ ข้าชอบแม่ของเจ้ามาก แต่ข้าเป็นฮ่องเต้ ข้าจะไม่มีสามวังและหกตําหนักได้อย่างไร เจ้าเด็กน้อย ลู่ซิงหว่านไม่รู้ว่าฮ่องเต้ต้าฉู่ได้ยินความในใจของนางแล้วกำลังแขวะนางอย่างไรกลับ

มุมปากของจุนเหยายกยิ้ม ในที่สุดก็มาแล้วสินะ ร่างเล็กหยิบหน้ากากและหมวกมาสวมก่อนเปิดประตู คนที่อยู่หน้าบานประตูคือลู่ฉี่หลิน และด้านหลังของเขาคือชายหนุ่มที่น่าจะฉลาดพอ ๆ กันที่ขอตามมาด้วย ในมือคนคนนั้นหอบประคองหีบเครื่องปรุงยาจีนไว้ พอมองดูดี ๆ แล้ว เขาน่าจะเป็นผู้ช ่วยของลู่ฉี่หลิน “คุณหยวนใช่ไหมครับ?” ลู่ฉี่หลินกล่าวอย่างเกรงใจ “กระผมลู่ฉี่หลินจากตระกูลลู่แห่งหนานจิง ขอถือวิสาสะมาเยี่ยมเยียน และได้โปรดให้อภัยด้วยครับ”

ฉินซื่อเข้าใจในความหวังดีของนางแล้ว “เจ้าช่างมีความคิดอ่านรอบคอบ บางทีข้าก็นึกว่าเจ้าเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภมาเกิดจริง ๆ” หลินลู่ฉีก้มน้ำเอ่ยเบา ๆ “ข้าไม่ใช่เทพเจ้าแห่งโชคลาภหรอก ข้าเป็นเพียงเด็กธรรมดา ที่มีดวงชะตาเป็นมงคลเล็กน้อยเท่านั้น”

“ดี ยอดมาก” “ให้ฉันแนะนำตัวเอง ฉันชื่อลู่เสี่ยวฉี จากตระกูลลู่แห่งทะเลตงไห่ อารองของฉันคือเทพเจ้าสงครามเจ็ดดาวแห่งกรมการทหาร”

"แล้วไง...ข้าต้องสนใจด้วยหรือ" "เจ้าบังอาจล่วงล้ำเขตแดนของข้า ซ้ำยังทำตัวโอหัง...เจ้าคือผู้ใดกันแน่" "ข้าชื่อฉีลู่...เป็นธิดาเจ้าสมุทรหนันไห่"

ชโลธรลากเสียงยาว “ดีมากค่ะ ผิดแล้วก็ต้องรู้จักขอโทษนะคะ” ชญาดาฉีกยิ้มอย่างผู้ชนะ

“สองคนมันจะหนักเกินไป ถึงฝนจะซาลงมากแล้วแต่ก็ยังอันตราย เจ้าขึ้นไปก่อนเถิดคุณชายน้อย” “ข้าชื่ออี้เทียน ขอบคุณท่านอาไป๋” ประสานมือคำนับอีกฝ่ายอย่างซาบซึ้งในน้ำใจ “ยินดี เจ้าพร้อมแล้วใช่ไหม” “อือ”

‘เคลิ้มเชียวนะ’ หลี่ลี่อิงมองเยี่ยหยวนซีที่อมยิ้มมองนางอยู่ด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใจ “เยว่เอ๋อร์เป็นบุตรสาวคนเดียวของข้า” ลู่จ้าวเหมินกล่าวแล้วมองกิริยาของบุตรีของตนอย่างรู้ทัน

เว่ยจื้อโหยวเอ่ยค้านหัวหน้าหมู่บ้านตู้ “อ่อ ได้ ๆ ว่าแต่แม่นางน้อยผู้นี้เป็นใครรึ” “ขออภัยที่เสียมารยาทนะเจ้าคะ ข้าเป็นหลานสาวของท่านพ่อของพี่สาวอี้หลินเจ้าค่ะ”

”เอ่ ทำไมหนูถึงหน้าคุ้นๆกันหล่ะ“ แววตาของลู่หลินวาววับเมื่อคิดว่าอาจจะมีใครสักคนจำเธอได้ ”หนูชื่อลู่หลินค่ะ ลูกสาวคนเล็กบ้านเว่ย“ เพียงเท่านั้นคนขายบะหมี่ตบเข่าฉาด