คุณชายแสนขี้เกียจก็แค่อยากกลับใจ 소설 & 이야기

เมิ่งหลันถามอีกครั้ง "ผมนึกออกแล้ว ผมก็เลยกลับมาครับ" ชายหนุ่มบอกด้วยใบหน้าใสซื่อ "คุณว่ามันไม่ช้าเกินไปหรือคะ ที่คุณจะกลับเข้ามาในชีวิตของฉัน คุณกลับไปเถอะค่ะ ทุกวันนี้ฉันอยู่ได้โดยที่ไม่ต้องมีคุณ" เมิ่งหลันเอ่ยปากไล่ทันที คนอะไรนึกอยากจะลืมก็ลืม นึกอยากจะจำได้ขึ้น มาก็มาอย่างนั้นหรอ มันไม่สายไปหรือยังไง

“ฝันอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมเหมือนตอนที่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้รู้สึกชอบฝัน” “แต่ถ้าเจ้ากลับไปเจ้าก็จะมีความรู้สึก ‘รัก’ ผู้ชายคนนั้นเช่นเดิมนะเจ้าจะยังต้องการหรือ”

“ตามใจเจ้าเถิด ถ้าเจ้าอยากกลับเราก็จะกลับ แต่ถ้าเจ้าอยากอยู่เราก็จะอยู่” “ถ้าอย่างนั้นเรากลับกันวันนี้เลยนะ ยิปซีคิดถึงบ้านจะแย่แล้ว” เมื่อเขาโอนอ่อนผ่อนตามเธอก็รีบเสนอ “ได้สิ”

ใจออกมาเบา ๆ “งั้นต้องทำยังไง ถึงจะยอมคืนดี” “....” ไอมิเอะเงียบไปนิดหนึ่ง “เราอิ่มแล้ว…อยากกลับบ้าน” “....” จินขมวดคิ้วทันที ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ ไม่ได้ง้อแบบนี้ เขาก็คงอุทานออกมาว่า อะไรของเธอวะ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ใครจะไปตามทัน แต่ก็เข้าใจว่าทำไมเธอถึงอารมณ์สวิงแบบนี้ “จ ะรีบกลับทำไม อยู่ต่ออีกหน่อย บ้านมันไม่หายไปไหนหรอก”

เสียงของเขาแหบพร่า "อ๋า? ความรู้สึกอะไร?" "อยากกลับบ้านดุจคมศร" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นมาทีละคำๆ อยากกลับบ้านดุจคมศร? อยากกลับแคว้นเจาขนาดนั้นเลยหรือ?

เกาเจี้ยนพยักหน้า แล้วขี่ม้านำขบวนอยู่ด้านหน้า ใจของเขาอยากจะกลับบ้านเต็มทีแล้ว ความรู้สึกอยากกลับไปนั้น รีบร้อนยิ่งกว่ากู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงเสียอีก แทบอยากจะติดปีกบินกลับไปถึงเมืองหลวงในทันที เขาไม่ได้อยากกลับไปเพื่อขอรับรางวัล แต่เพราะอยากจะกลับไปดูแลลั่วยางและอยู ่ข้างกายนางโดยเร็ว

“ข้าอยากกลับเมืองเกิดข้า มิอยากเป็นแล้วพระมเหสี ข้ามิต้องการกระไรอีกแล้ว ข้าอยากกลับไปหาพระบิดา ฮึก” “ถ้าท่านรักข้าจริง เหตุใดจึงเห็นแก่ตัว เหตุใดจึงไม่เห็นแก่ความสุขข้า เหตุใดจึงย่ำยีใจข้าเช่นนี้”

เวลาผ่านไป. ฉันรู้สึกว่าโลกมันกำลังจะหมุนๆอ่า~ ฉันอยากกลับบ้าน... ปวดหัวหนึบๆเลยอะไรเนี้ย~ ''ฉ้านนนอยากกก้าบบ้านนอ่าา''

"ค่ะ ดากลับดีกว่าค่ะ เจ้าของเขาไม่อยากให้อยู่" "ไอ้อิฐ เคลียร์งานต่อด้วย กูจะกลับบ้านกับเมีย" "อ้าว พี่ไม่ทำงานแล้วเหรอคะ??" "ไม่ทำแล้ว เมียบอกคิดถึง จะกลับบ้านไปให้เมียนอนกอด"

สวีจงฉือคิดเพียงอยากให้เจี่ยนอันอันอยู่ต่อ แม้จะเพียงสักครู่หนึ่งก็ยังดี แต่เจี่ยนอันอันกลับคิดที่จะกลับไปอย่างเดียว ไม่ได้ตอบรับคำเชิญของสวีจงฉือแต่อย่างใด “เอาไว้ค่อยว่ากันเถิด ตอนนี้ข้ารู้สึกเหนื่อย อยากกลับไปพักผ่อน”