คุณหนูร่านราคะ Mga Nobela at Kwento

“ คะ “ “ เธอชื่ออะไรนะ ฉันยังไม่รู้จักชื่อของลูกหนี้ตัวเองเลยจะได้ใส่ไว้ถูก “ “ อ๋อค่ะ ชื่อกระเพราค่ะเรียกสั้นๆว่าเพาก็ได้ “ ประโยคที่คนตัวเล็กพูดมันทำให้คนตัวโตถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ สายตาคู่คมจ้องมองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ( อีกแล้ว ) ไม่อาจคาดเดาได้ว่าคนๆนี้กำลังค ิดอะไรอยู่ ก่อนที่รอยยิ้มร้ายจะผุดขึ้นมาตรงมุมปาก

“อู้วว... พะ พี่พล อ๊าา... ทำไมอึดอย่างนี้ อูยย... ร่อง--กานแสบร้อนไปหมด ซี๊ดดด” เธอสูดปากคราง พลางแดะความสาวร่อนรับแรงกดกระแทกสุดหื่นของชายหนุ่ม อารมณ์ราคะที่พึ่งได้รับการสนองเกิดอาการกำเริบต่อเนื่อง

แคว้นตงหลาง เมืองหลวง "คุณหนูรองเจ้าคะ รีบตื่นเถิดเจ้าค่ะ คุณหนูรอง!"

ความแข็งแรงอึดกว่าเด็กหนุ่มที่เธอได้รีบสัมผัสมา เธอไม่เคยเจอใครที่ลีลาและชั้นเชิงดีเท่ากับคนตรงหน้านี้แล้วล่ะ .............................. ) อ้าห์..ป๊าขา..ดูดแรงสิคะ..ตรงนั้น..อู้ยยย..เสียวไปหมดแล้ว..ดูดแรงๆ” สาวน้อยนางหนึ่ง ที่ชื่อว่า โซดา เด็กในอุปการะของคนที่กำลังดูดเม็ดเสียวของเธออย่างเมาม

หรรษาเอ่ย "มันเยอะไปค่ะคุณหนู แคลรับไม่ได้หรอกค่ะ" "โป้งนะเอาซิ" "คุรหนูอ่า แบบนี้แคลก็ต้องรับซิคะ"

คุณหนูอิงอิง หรือ ลั่วซีอิง บุตรีท่านแม่ทัพลั่วตงหยวนและองค์หญิงเสียนลี่ฟาง ผู้มีกิริยางดงามอ่อนหวาน สมเป็นคุณหนูในห้องหอ และคุณหนูอีอี หรือ จ้าวเล่ออี บุตรีหัวแก้วหัวแหวนของชินอ๋องจ้าวหย่งเล่อ ผู้ที่งดงามสดใส และมีความงามเป็นเลิศที่เจ้าตัวมักถามกระจกวิเศษ อยู่ทุกวี่ทุกวันดังนิทานที่มารดาเล่าให้ฟัง หนูน้อยผู้มีความมั่นใจในตัวเองเต็มเปี่ยมจนต้องยกมือกุมขมับกับความคิดที่ไม่ค่อยจะเหมือนผู้อื่นเท่าใดนัก

หญิงสาวพยักหน้ารับน้อย ๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้ “หนูมีอะไรรึเปล่า” รสิกาฉงนกับคำสรรพนามใหม่ที่เขาเรียกเธอว่า หนู เขาเรียกเธอว่าหนูเหรอ ปกติเรียกว่ายัยตุ่มต่อขาล้างล่ะ ยัยอ้วนกลมบ้างล่ะ

เสี่ยวมี่เห็นผู้เป็นนายมองมาก็รีบเข้าไปกระซิบกระซาบบอกผู้เป็นนายเสียงเบา "คุณหนูจ้าวอี้หลันเจ้าค่ะ คุณหนูสามบุตรีของท่านราชครูจ้าวหม่าถง" เสี่ยวมี่รู้จักอีกฝ่ายก็เพราะคุณหนูนางนี้มีชื่อเสียงไม่แพ้ผู้เป็นนาย พูดได้ว่าตีคู่กันมาด้วยซ้ำ คุณหนูของนางมีชื่อเสียงในเรื่องของคว ามร้ายกาจ ส่วนคุณหนูนางนี้ชื่อเสียงของนางคือสตรีไร้ค่าตัวตลกแห่งแคว้น

าษาแม่บ้าน “ยี่หวา” เสียงของเด็กหนุ่มประมาณอายุสิบแปดเอ่ยทักทายเด็กหญิงด้วยรอยยิ้ม โดยเธอมีชื่อว่า ‘ยี่หวา’ ตอนนี้เธออยู่บนต้นมะขามขนาดใหญ่ ในมือเรียวของเธอถือผลแอปเปิลอยู่หนึ่งลูก ซึ่งกัดไปแล้วครึ่งลูก เธอมองลงมาเห็นเด็กชายเงยหน้ามองเธอที่อยู่บนต้นแอ ปเปิลแดง

คำถามของเด็กตัวน้อยที่สะวันนารู้ว่าชื่อใบเตยนั้นบาดลึกลงไปในความรู้สึกเหมือนเธอเป็นคนผิดที่พรากลีซอให้ห่างจากลูกหลาน "ไปอยู่กับคุณหนู....ไปช่วยคุณหนูทำงานน่ะหลาน" "คุณหนู....คุณหนูคืออะไรคะ?...ใครคือคุณหนู.."