Romans & histoires คุณหนูใหญ่

คุณหนูใหญ่ซูหนี่ย์ เป็นสตรีที่ดูอ่อนโยน คิ้วโค้งรับตากลมโต ปากนิด จมูกหน่อย ผิวขาวเนียนราวหยกใบหน้าไม่ถือว่างามล่มเมืองแต่กริยาท่าทางอ่อนหวาน รวมกับความรักสวยรักงาม และปีนี้อายุสิบหกปี ถึงวัยออกเรือนยังทำให้ชายหนุ่มต่างอำเภอส่งแม่สื่อมาไม่ขาดสาย คุณหนูรองซูเม ่ย หน้าตากริยามารยาทความอ่อนโยนเหนือกว่าซูหนี่ย์อยู่มาก เสียดายที่ผิวคล้ำเหมือนมารดา ทำให้ความงามลดลงไปหลายส่วน วาจาอ่อนหวานแต่ประหยัดถ้อยประหยัดคำ อีกทั้งไม่ชอบออกจากบ้าน ทำให้ไม่ได้พบเจอผู้คนมากนัก นางอายุสิบห้าแล้ว แต่ไม่มีแม่สื่อมาทาบทามสักคนเดียว

คุณหนูใหญ่ปกติแล้วก็ตื่นก่อนเรือนใหญ่และเรือนของนายหญิงรอง ทว่าวันนี้กลับมีบางอย่างแปลกประหลาด เพราะเลยเวลาที่คุณหนูใหญ่ต้องตื่นนอนมาเกือบหนึ่งเค่อแล้ว บ่าวรับใช้ในจวนก็ยังหาได้มีผู้ใด พบเห็นเจ้าของดวงหน้างามราวกับบุปผาแรกแย้มไม่ เห็นแต่สองสาวรับใช้ของคุณหนูใหญ่ที่ กำลังทำหน้าที่เฉกเช่นทุกวัน “พี่เซียงซุน คุณหนูใหญ่ยังไม่ตื่นนอนอีกหรือเจ้าคะ” สาวรับใช้วัยแรกแย้มผู้หนึ่งเอ่ยถามสาวรับใช้คนสนิทของคุณหนูใหญ่ออกมาด้วยความประหลาดใจ

"คุณหนู!" เสียงของคุณหนูคริสดังขึ้นที่ข้างหูผม ทำเอาสะดุ้งโหยงรีบก้าวเท้าเดินถอยห่างด้วยความเคยชิน ทว่าสีหน้าของคุณหนูกลับไม่ได้รู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตากำลังถามว่าเจ้าของชื่อที่ผมเอ่ยเมื่อครู่นั่นคือใคร จะว่ายังไงดีล่ะ ผมเองก็พูดไม่ได้เหมือนกัน หากบอกว่าเป็นเด็กเลี้ยง ที่เสี่ยใหญ่เลี้ยงไว้เพื่อเตรียมเลื่อนขั้นมาเป็นแม่เลี้ยงของคุณหนูคริส คงได้เกิดเรื่องราวใหญ่โต รวมถึงผมที่จะถูกไล่ออกด้วยเช่นกัน ทางเดียวที่จะสามารถแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้นั่นก็คือ "มะ มะนาวเป็นเพื่อนของรุ่นน้องผมเอง"

"เจ้าค่ะ คุณหนูจำสิ่งใดไม่ได้หรือเจ้าคะ ให้บ่าวไปตามท่านหมอมาดีหรือไม่" รั่วซีมองมาด้วยความกังวลใจ ตั้งแต่คุณหนูใหญ่ฟื้นจากไข้ คุณหนูใหญ่ก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ทั้งท่าทาง การพูด กิริยามารยาท หรือแม้กระทั่งความทรงจำบางส่วน คุณหนูใหญ่ของนางก็เหมือนจะจดจำได้บ้างไม่ได ้บ้าง นางคล้ายกับรู้สึกว่าสตรีที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ไม่ใช่คุณหนูใหญ่ของนาง แต่ในทางกลับกันรั่วซีกลับรู้สึกชอบคุณหนูใหญ่ตรงหน้ามากกว่า เพราะรู้สึกได้ว่าคุณหนูใหญ่เข้มแข็งขึ้น และสดใสขึ้นกว่าแต่ก่อนมากนัก!

ล้วกระมัง “คุณหนูของบ่าวใส่ชุดใดก็งามจับใจนักเจ้าค่ะ บ่าวชื่อว่าวันพรุ่งนี้คุณหนูของบ่าวต้องงดงามและโดดเด่นกว่าคุณหนูใหญ่แน่ ๆ” สาวใช้คู่ใจนามเสี่ยวถงเอ่ยประจบเอาใจผู้เป็นนายที่แม้รูปร่างบอบบางเล็กหน้าอกมิได้ใหญ่โตทั้งเสน่ห์มิได้เทียบเท่าคุณหนูใหญ่ที่ตอนนี้มีอาย ุเพียง 16 ปี ก็งดงามสะพรั่ง แต่คุณหนูของนางเองก็หาได้งดงามน้อยกว่าเสียกะไรนับว่าบอบบางน่าทะนุถนอมและน่ารักใคร่เป็นยิ่งนัก

หมิงอี้สับสน เพราะเขาเองเคยพบคุณหนูใหญ่ แต่ตอนนั้น นางหน้าตาซีดเซียว ดูไม่มีแรง และมักจะฝากขนมหวานไปให้คุณชายของเขาเสมอ และคอยถามเขาว่าคุณชายจะไปไหน ทุกที่ ที่คุณชายไป มักจะพบนางเสมอ แม้ว่านางจะไม่เคยแสดงตัวออกมา หรือเข้ามาคุยกับคุณชายของเขาเลยก็ตาม แต่คุณหนู ใหญ่ในวันนี้ ไม่เพียงแค่ไม่แอบมอง แต่ยังเหมือนไม่รู้จักคุณชายของเขาด้วย “ข้าว่าข่าวกรองของเจ้าน่าจะมีปัญหานะ น่าสนใจ ข้าจะรอดูว่านางจะทำเช่นไร หากเจอกันต่อหน้า”

“วันนี้ถ้าเจ้ามิได้ลิ้มรสความร้ายกาจของตัวข้า ข้าก็ไม่ใช่แซ่กวน!” เป็นเสียงของคุณหนูใหญ่กวน…

นี่…หลังจากคุณหนูใหญ่กลับมานี่มันชีวิตที่เท่าไหร่แล้ว? แม่นมฮวา อวิ๋นเชวี่ย ชีจิ่น… นี่คุณหนูใหญ่… หนึ่งก้าวพรากหนึ่งชีวิตคน!

ในใจของพวกเขารู้เคารพเลื่อมใสเป็นอย่างมาก บัดนี้คุณหนูใหญ่ไม่เหมือนเดิมแล้วจริง ๆ ไม่แปลกใจเลยที่ถูกขนานนามว่าหญิงสาวผู้มีคุณธรรมอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง ความสามารถในการจัดการกับบ่าวชั่ว และรับมือกับฮูหยินที่ชอบกลั่นแกล้ง ล้วนทำได้ยอดเยี่ยม วิธีการเช่นนี้ แม้ฮูหยินจะไม่พ อใจ คิดว่าก็คงจะพูดอะไรไม่ได้เช่นกัน เมื่อจ้าวหมัวมัวถูกหามออกไป ก็มีคนมารายงาน “คุณหนูใหญ่ นายหญิงใหญ่ฟื้นแล้วเจ้าค่ะ!”

น้องเสือที่เห็นร่างใหญ่โตของผู้ชายที่ตนเองคุ้นหน้าและสนิทได้ไม่นาน เด็กน้อยตาโตก่อนวิ่งไปหาผู้ใหญ่ที่นอนกอดอะไรบางอย่าง บางอย่างที่ว่าคือแม่ของเด็กน้อย “พ่อใหญ่ ๆ” เจ้าหนูน้อยเขย่าแขนใหญ่ ๆ ของผู้ที่ตนเองเรียกว่า พ่อ ความไร้เดียงสาของเด็ก ผู้ใหญ่ให้เรียกอะไรก็เรียก ....