คุณหนูใหญ่ Novels & Stories

เสี่ยวโหรวขมวดคิ้วมุ่นมองหน้าคุณหนูที่เริ่มถามแปลก ๆ อีกแล้ว "คุณหนูใหญ่เป็นคนค่อนข้างจิตใจดีเจ้าค่ะ แต่นางมักจะต้องเป็นที่หนึ่งเสมอ"

นางเอก ชื่อเล่นเจ้าขา ชื่อจริงญานิดา โรจน์ฉัตรชัย อายุ20ปี คุณหนู ลูกสาวเจ้าพ่อใหญ่ ขี้วีน งี่เง่า เอาแต่ใจ ขี้โวยวาย สวยน่ารัก ขี้ยั่วขี้อ่อย (เรียนอยู่ที่มหาลัยBT คณะนิเทศศาสตร์ปี2 ดาวคณะควบดาวมหาลัย)

งขององค์หญิงใหญ่ "คารวะองค์หญิงใหญ่เพคะ" "ไม่ต้องมากพิธี เยว่เยว่เจ้ามานั่งข้างข้าเร็วเข้า" "เพคะ" ผู้คนต่างมองไปยังคุณหนูใหญ่จินที่ได้นั่งเคียงข้างองค์หญิงใหญ่อย่างสนิทสนม ไม่มีผู้ใดในเมืองหลวงไม่รู้ว่าองค์หญิงใหญ่นั้นมีสหายคนสำคัญนั่นก็คือคุณหนูใหญ่จินผู้นี้ ได้ยินว่าองค์หญิงใหญ่ทรงให้ความสำคัญกับนางไม่น้อย หรือว่านี่อาจจะเป็นดังข่าวลือที่เคยมีมาก่อนหน้านี้ ที่ว่าเมิ่งฮองเฮานั้นได้หมายตาคุณชายใหญ่ตระกูลจินให้เป็นว่าที่ราชบุตรเขย หากเป็นเช่นนั้นจริงดูท่าว่าตระกูลจินในภายหน้าจะมีหน้ามีตาไม่ใช่น้อย

คุณหนูใหญ่ได้ยินนางงึมงำอะไรบางอย่างแต่ฟังไม่ถนัด "ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ ข้าแค่พูดคนเดียว"

คุณหนูใหญ่งดงามสมชาติกำเนิด ทุกอย่างดูดีไร้ที่ติ เสียเพียงแค่นางพิการพูดไม่ได้เท่านั้น หาไม่แล้วคงได้กลายเป็นหงส์ในวัง ทว่านางกลับได้เป็นเพียงภรรยาแม่ทัพเท่านั้น “เชิญประตูเล็ก” “ประตูเล็กมีไว้ให้อนุและลูกอนุเท่านั้น คุณหนูใหญ่เป็นบุตรสาวคนโตที่กำเนิดจากภรรยาเอก ท่านพ่อบ้านตั้งใจจะบอกสิ่งใดแก่นายข้ามิทราบ”

งินมากเหมือนของคุณหนูรอง หากไม่เกิดเรื่องวุ่นวายนี้ขึ้น เขายังไม่แน่ใจเลยด้วยซ้ำว่าคุณหนูใหญ่จะได้สิ่งดี ๆ ติดตัวไปบ้างหรือไม่ ช่างน่าสงสารคุณหนูใหญ่นัก ที่ผ่านมาก็ว่านอนสอนง่ายมาตลอด ถึงกับได้ชื่อว่าเป็นยอดพธูของแคว้น แต่กลับไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร น่าเสียดายยิ่งนั ก

“คะ...ค่ะ...คุณชายใหญ่จาง” หัวหน้าแม่บ้านรู้สึกถึงความผิดปกติของทั้งคู่จึงไม่กล้าไล่ และจากที่อาบน้ำร้อนมาก่อนรู้ว่าท่าทางแบบนั้นคุณชายใหญ่จางชอบคุณหนูของเธอจริง ๆ เข้าแล้วล่ะ คุณหนูอยู่คนเดียวมานาน หากจะมีคนดูแลก็ดีไม่น้อยเลย

“ใส่เถอะนะเจ้าคะคุณหนู” “เฮ้อ ก็ได้” อาภรณ์ที่รั่วถงเลือกให้คุณหนูของนางในวันนี้เป็นสีฟ้าคล้ายท้องนภาในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส คุณหนูของรั่วถงไม่ค่อยมีเสื้อผ้าสีสันอ่อนหวานเช่นนี้นางมักจะชอบสีฉูดฉาดมากกว่า

อยู่ดีๆนางก็เอ่ยคำที่ทำให้คนฟังงงงวย “ไม่ชอบหรือขอรับ” “ข้าเห็นท่านเป็นผู้ใหญ่ที่เคารพคนหนึ่งแต่ท่านเอาแต่เรียกข้าว่าคุณหนู”

‘คุณหนูใหญ่ ท่านยังไม่ตื่นอีกหรือ จิ๊บๆ’ นกตัวอ้วนกลมหนึ่งในนั้นส่งเสียงมาทางเหมยตาฮวย ใช่เลย ข้าไม่ได้บ้า นกพูดได้! “ชิงชิง ชิงชิง” นางรีบหันไปเรียกสาวใช้คนสนิทที่กำลังคุมสาวใช้คนอื่นๆขนหนังสือกองโตออกจากเรือนนอนของคุณหนูใหญ่