ดื้อรั้น Novels & Stories

เสือขาเหยื่อมาแล้ว ทำไมผมต้องมาติวเข้มให้ยัยเด็กนี่ก็ไม่รู้ แต่เอาเถอะ สงเคราะห็เด็กมันหน่อยก็แล้วกัน

ซางเหมียน บุตรสาวเสนาบดีกรมพิธีการ ผู้รักความสงบและการนอนเป็นชีวิตจิตใจ ต้องแต่งงานเข้าจวนอู่อันโหว เว่ยฉือเซียวแม่ทัพหนุ่มผู้เคร่งครัดในระเบียบวินัย วันแรก เขาปลุกนางให้ตื่นยามเหม่าไปวิ่งรอบจวน วันที่สอง เขาบังคับให้นางคัดตำราพิชัยสงคราม วันที่สาม เขาขู่จะจับนางไปฝึกทหาร! นางตั้งใจจะใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มตากแห้งที่ไร้ปากเสียง แต่สามีตัวดีกลับไม่ยอมปล่อยให้นางอยู่นิ่ง ทว่า... ภายใต้ความเข้มงวดนั้นกลับมีความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่ และภายใต้ความเกียจคร้านของนาง ก็มีความเฉลียวฉลาดที่พร้อมจะปกป้องสามี "ท่านพี่ วันนี้ข้าของดวิ่งได้หรือไม่เจ้าคะ" "ได้ แต่คืนนี้เจ้าต้องออกแรงอย่างอื่นแทนนะฮูหยิน"

ทุกท่านคิดว่านิยามของคำว่า"อาการครั่งรัก"เป็นแบบไหนกัน มันคืออะไรกันนะ อาจจะเป็นอาการที่รักใครมากๆหรืออาจจะเป็นอาการที่ชอบใครมากๆจนเกือบครั่ง เป็นอาการชื่นชอบปกติที่ใครๆก็เป็นได้ คนทั่วไปอาจจะมองเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ใช่สำหรับผม สำหรับตัวผมนั้น "อาการครั่งรัก" คืออาการที่ชอบใครคนหนึ่งมากๆจนไม่สามารถปฎิเศษคนๆนั้นได้ จะยอมทุกอย่างให้กลับคนที่ชอบ ยอมได้ทุกอย่าง และจะทำตามคำของผู้นั้นอย่างไม่มีเงื่อนไขแม้จะสั่งให้ไปตายก็ย่อมได้ เปรียบเสมือนข้ารับใช้ที่ถวายตนให้กับ"องค์ราชินี" แล้วทุกท่านคิดว่าพวกคนเหล่านี้นอกจาก นายเหนือหัวแล้วเขาเคยสนใจผู้คนที่ขอร้องอ้อนวอนหรือขอความเมตตาความเห็นใจบ้างหรือไม่ ผู้คนเหล่านี้ไม่เคยสนใจผู้อื่น ไม่มีความเห็นใจ ไม่มีความเมตตา มีแค่นายเหนือหัวเท่านั้น "ทั้งชีวิตมีแค่องค์ราชินีเพียงผู้เดียวเท่านั้น" ทุกท่านอยากรู้จักกันบ้างมั้ยละ ผมอยากลองให้ทุกคน"รอชม"เรื่องราวต่อจากนี้ เปิดเรื่อง เหยื่อนายครั่งรัก

มุกดาสาวน้อยที่เพิ่งเรียนจบปริญญาตรี จึงได้ทำตามความฝันโดยการเดินทางไปตามหาพ่อที่แท้จริงที่เมืองจีน และเธอนั้นพบว่าเสิ่นจี้เทาที่เธอคิดว่าเป็นพ่อแท้ๆของเธอนั้น เป็นสมาชิกของตระกูลเสิ่น ที่เป็นตระกูลมาเฟียที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงในเมืองนี้ แต่ไม่รู้ว่าเขามีฐานะอะไรในตระกูลมาเฟียนี้ เธอจึงจำต้องเข้าไปทำงานเป็นผู้ช่วยพยาบาลตามที่เคยได้เรียนมาตอนที่จบมัธยมปลายใหม่ ๆ แต่แล้วการเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์มาเฟียตระกูลใหญ่ กลับกลายเป็นว่าตกเป็นนางบำเรอของนายใหญ่ผู้นำตระกูลคนใหม่ที่ โหด หล่อ เย็นชา และเหมือนจะไม่มีหัวใจ  เพราะเขาเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นไม่เคยจริงจังกับใครเลย  เธอจะรอดพ้นเงื้อมมือของเขาและสืบหาพ่อที่แท้จริงของตัวเองได้หรือไม่ ……

"อ๊า พะ...พี่ฉลามเบาหน่อย" หญิงสาวใต้ร่างส่งเสียงครวญครางอย่างซ่านเสียว มือเล็กยันหน้าท้องแกร่งเอาไว้ เมื่อเขากระแทกกระทั้นเธออย่างรุนแรง "หึ! พี่เหรอ? กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าพี่ในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์" เขาหัวเราะอย่างเย้ยหยัน เธอมีสิทธิ์อะไรมาเรียกเขาว่าพี่ ในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกเขาแบบนี้ด้วยซ้ำ เธอกล้านอกใจเขาไปเอาผู้ชายคนอื่น มีความสุขไม่สนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร เธอต้องเป็นคนแบบไหนกันถึงกล้าบากหน้ามาขอเงิน ทั้งที่ทำให้เขาเอาไว้อย่างเจ็บแสบ "พะ...พี่ฉลาม

“พราด้า กุชชี่ หรือหลุยส์ อยากได้อันไหน... แลกกับการมาเหยียบพี่หนึ่งครั้ง” (พระเอกคลั่ง นางเอกเก็บกด)

อาสิงห์มักจะย้ำกับเธอเสมอว่ารักและเอ็นดูเธอเหมือน ‘หลาน’ ยิ่งโตความรู้สึกยิ่งเปลี่ยน ทุกครั้งที่เจอหน้าอาสิงห์ ความรู้สึกของเธอก็เริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แต่อาสิงห์ไม่ได้รู้สึกอย่างเดียวกับเธอ

เมื่อสาวน้อยไร้ประสบการณ์อยากเขียนนิยายNC ภารกิจเปิดโลกจึงเริ่มขึ้น! ใครจะคิดว่า O.N.S ที่ว่าแย่แล้ว ยังต้องเจอ Two Night ที่ห่วยแตก! แต่ใครจะรู้ว่าบทเรียนที่แท้จริงมันพึ่งกำลังจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก

"ฮึก ๆ" เสียงร้องไห้ของใครสักคนดังแว่วมา บัวชมพูชะโงกหน้าไปดูก็เจอผู้ใหญ่สิงห์กำลังแกล้งร้องไห้ ไม่มีน้ำตาเลยสักนิด ไอ้คนผีทะเลเอ้ย เธอสบถในใจ "นี่เยาะเย้ยฉันใช่ไหม?" บัวชมพูคว้าสมุดปาใส่ผู้ใหญ่สิงห์รัว ๆ "ไม่ได้เยาะเย้ยสักหน่อย" "แล้วที่ร้องไห้อยู่นี่คืออะไร?" "ก็หนูบัวได้พี่ผู้ใหญ่เป็นผัว หนูบัวต้องรับผิดชอบนะ ฮึก หนูบัวต้องรับผิดชอบพี่ ถ้าหนูบัวไม่ยอม พี่จะประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ ว่าหนูบัวเป็นคนใจร้าย ฟันพี่แล้วทิ้ง" ผู้ใหญ่สิงห์เล่นละครไม่หยุด เมื่อคืนเขามีความสุขสุดเหวี่ยง แม่กวางสาวพราวเสน่ห์ ในที่สุดก็ตกเป็นของเขา "อร้าย! ผู้ใหญ่ผีบ้า ฉันเกลียดผู้ใหญ่ที่สุด" "เกลียดยังไง พี่ผู้ใหญ่ก็เป็นผัวหนูบัวนะ"

"พี่อยากรับผิดชอบนิลกับลูก" "รับผิดชอบ! แบบไหน?" ดวงตากลมโตที่รื้นไปด้วยหยดน้ำตาจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไร้ซึ่งความไว้เนื้อเชื้อใจ ไม่มีแล้วทั้งความรักและความเทิดทูนเหมือนดั่งเก่าก่อน "พี่อยากให้นิลและลูกกลับไปอยู่ที่บ้าน" พอรับรู้ความต้องการของเขา รอยยิ้มสมเพชแกมเวทนาก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเศร้าหมอง "ในฐานะอะไรคะ คนใช้? หรือเมียน้อย?" "พี่ไม่อยากให้นิลคิดแบบนั้น ตอนนี้นิลเป็นแม่ของลูกพี่แล้ว" "อยู่ที่ไหนนิลก็เป็นแม่ของลูกทั้งนั้น" "พี่ไม่อยากให้นิลอยู่คนเดียว คนท้องอยู่คนเดียวมันอันตรายนิลก็รู้" ความดื้อดึงของเธอเริ่มทำให้จอมพลหัวเสีย "ถ้านิลไม่ห่วงตัวเองก็ควรห่วงลูกบ้าง" "แล้วถ้านิลบอกว่าไม่ไปละ" ว่าที่คุณแม่เสียงแข็งขึ้นทันควัน เมื่อโดนกล่าวหาว่าไม่เป็นห่วงลูก "งั้นพี่คงต้องใช้กฎหมายเข้าช่วย" จอมพลสบประสานสายตากับหญิงสาวยามเอื้อนเอ่ยประโยคข่มขู่ออกมาอย่างชัดถ่อยชัดคำ "คุณจะแย่งลูกไปจากนิล?" เธอไม่คิดว่าจอมพลจะใจร้ายได้ขนาดนี้ แล้วถ้าหากเขาทำตามดั่งปากว่าจริงๆ เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะชนะ แค่คิดก็แพ้แล้ว... "ถ้ามันจำเป็น พี่ก็ต้องทำ"