Novel & Cerita นางร้ายผู้นี้ข้ารักสุดดวงใจ

“ แต่ครั้งนี้ผมไม่อายแล้ว และผมอยากบอกคุณว่า จากนี้ไปตลอดชีวิตของผม คุณจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่จะได้อยู่ในอ้อมอกของผม ของผู้ชายคนนี้ ...ผมรักคุณครับ คุณจะเป็นรักแรกและเป็นรักเดียวในหัวใจของผมตลอดไป ได้ยินไหมยอดรัก สิ่งที่ผมอย่างบอกคุณมาตลอด...ผมรักคุณนะครับขวัญฟ้า…” ราวกับน้ำทิพย์ชโลมหัวใจให้ชุ่มชื่นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ความเจ็บปวดทั้งหมดในร่างกายหายราวกับปลิดทิ้ง เพียงคำว่า..รัก..คำเดียว หากอานุภาพแห่งความหมายนั้นช่างแสนมากมายนัก

คำที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้ยินจากปากผู้ชายคนนี้ โรซาเบลเงยหน้าขึ้นสบตาเขา หัวใจของเธอพองโตจนแทบระเบิดออกมาด้วยความสุข รอยยิ้มที่กว้างที่สุดและจริงใจที่สุดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ "ฉันก็รักคุณค่ะ อาเดรียน" เธอบอกรักเขาเหมือนกัน

ฉันถามพลางกุมมือหนาไว้แน่น "ครับ หลายอย่างน่ะ...เธอจ๋าครับ เธอจ๋าบอกรักผมหน่อยได้ไหม" "เค้ารักอันหลง เค้ารักอันหลงมาก ๆ รักอาคเนย์ที่สุด หัวใจของเนตราพัชร์มีหยาง อันหลงอยู่เต็มหัวใจแล้ว ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็จะรักอันหลง! ถึงเราจะเคยทะเลาะกันแต่สุดท้ายมันก็ผ่านมาด้วยดี...อ ยากเริ่มต้นใหม่ดี ๆ กับอันหลงนะ" ต่อให้ไม่ขอฉันก็พร้อมจะบอกให้เขารู้เสมอ

ผมรักผู้หญิงคนนี้ กุหลาบแดงของผม กุหลาบที่ปักอยู่กลางใจผม และจะตราตรึงอยู่อย่างนี้ชั่วนิรันดร์ -T END

“ทำไมเล่า ท่านมอบให้ข้าแล้ว ข้าไม่ชอบ ข้าจะทำสิ่งใดก็ได้” “ไม่ได้มอบให้เจ้า เจ้าเข้าใจผิดแล้ว” “ไม่ใช่ข้าแล้วจะเป็นผู้ใด” นางได้ยินน้ำเสียงสดใสของเขาอย่างแจ่มชัด “มอบให้คนที่ข้ารัก ยอดดวงใจของข้า เสิ่นอวี้หลัน”

ลู่เสียนหัวเราะออกมา “นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า สตรีงดงามอันดับหนึ่งคือข้า สตรีที่ร่ำรวย และมีความสามารถก็คือข้า และสุดท้าย สตรีที่ถูกเกลียดที่สุดคือข้า” “ฮ่า ๆ ข้าชอบอันสุดท้าย”

คนถูกว่าอกหักตาเขียวเสียงขุ่นขึ้นมาทันที “แกอย่ามาว่าฉันอกหักนะนิกกี้ มันเป็นคำที่แสลงใจฉันมาก ฉันรับไม่ได้!” คำเรียกขานด้วยชื่อนิกกี้ที่หลุดออกมาจากปากของอิงลดา แสดงให้รู้ว่ากำลังอยู่ในอารมณ์กรุ่นโกรธ ก่อนเจ้าตัวจะข่มความรู้สึกดังกล่าวลง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ยังเต็มไ ปด้วยความเจ็บแค้นไม่หาย

“พี่รักพริ้มนะ รักสุดหัวใจของนายเสือคนนี้เลย” “พริ้มก็...รักนายเสือค่ะ”

​ฝ่ามือแกร่งอีกข้างจับขาเรียวยาวตวัดขึ้นบ่า ยกร่างของบิ๊กให้พับงอจนแผ่นหลังแทบจะม้วนตลบ ช่องทางรักสีหวานช้ำขยับขมิบโชว์เด่นหราอยู่ตรงระดับสายตา ​"อื้อออ! ปล่อย... กูบอกให้ปล่อย!" ​สายตาดุดันวาววับในเลนส์ใส ไร้คำพูดปลอบประโลม มีเพียงลมอุ่นผ่าวที่เป่ารดจีบเนื้อบวมช้ำ ก ่อนที่เรียวลิ้นร้อนชื้นจะตวัดเลียสับเข้าที่รอยแยกฉ่ำเยิ้ม ระเบิดรสสัมผัสจาบจ้วง

ไม่เป็นอะไรเพราะเธอก็ไม่ได้รักเขาจนทำใจไม่ได้ กลายเป็นว่าเธอเพิ่งรู้ใจตัวเองว่ารักคนใจร้ายมากแค่ไหนต่างหาก ผู้หญิงคนนั้นนักข่าวเอารูปของเธอมาปรากฏบนหน้าจอ เธอสวยมากทีเดียว สวยและหุ่นดีราวนางแบบ จนน่าจะเป็นดาราชื่อดังหรือไม่ก็นางแบบชื่อดังมากกว่า ‘จางเอี้ยจือ’ ชื่อนี ้ดังซ้ำๆ อยู่ในสมองของสรัญรัตน์ เขาเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก จะแปลกอะไรถ้าเขาจะรักกัน มันแปลกตรงที่เธอดันมอบหัวใจให้เขาเข้าแล้ว