Novel & Cerita บาปสวาท

รสสวาทเริ่มต้น ‘กริ๊ก’ เสียงข้อความที่ดังเข้ามาเรียกสายตาจากคนที่กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้หันมอง เขาเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พลางถอนหายใจ คิ้วหนาเลิกสูงขึ้น ปรายตาอ่านอักษรที่ปรากฎ

หญิงสาวยื่นมือไปรับมาอ่านแบบงงๆ ‘ไข่เจียวสเปน (La Tortilla de Patatas) ’ ลายมือขยุกขยุยนั่น เขียนไว้เช่นนั้น และเธอก็รู้ได้โดยไม่ต้องมีใครบอก บุคคล คนนั้นคือธรรวา เมื่อเมนูนี้เป็นอาหารพื้นๆ ที่เขาชินปากมากกว่าอาหารไทยที่เขาห่างไปนาน

ปึก ปึก พั่บ พั่บ พั่บ สิ้นคำพูดดุดัน เขาก็กระแทกความแข็งแกร่งถาโถมเข้าใส่ร่องสวาทถี่เร็ว และแรงขึ้น ก่อนร่างเปลือยเปล่าทั้งสองจะกระตุกสั่นไปทั้งตัว เมื่อเข้าปลดปล่อยน้ำขุ่นเหนียวเข้ามาในร่องสวาทจนมันเลอะเหนียวไปทั่วทั้งหว่างขา

แต่มะนาวไม่มีเลยต้องประยุกต์ใช้น้ำสลัดที่รสออกเปรี้ยวๆ แทน มันออกหวานมันเปรี้ยวนิดๆ แต่ก็สามารถเป็นกับแกล้มให้ผู้ชายสองคนกินแกล้มกับเบียร์ได้ “อุ้ย!! คุณมายืนซ้อนหลังฉันทำไมคะ...เกะกะ ชิ้วๆ ไปอยู่ตรงนั้นสิ เสร็จแล้วก็จะยกไปให้เองนั่นแหละ”

เขาขยับตื้นๆ ก่อนจะบดบี้แก่นกายกับปุ่มกระสันสวาท ราชาวดีเผยอปากร่ำร้อง หยัดสะโพกให้เขาอย่างเสียวซ่าน “ชอบที่สุดพี่คิน สักทีสิคะ” เธอร้องบอกเสียงสั่นพร่า แววตาฉ่ำเยิ้มด้วยความปรารถนาล้ำลึก

กันภัยเร่งจังหวะกระชั้นถี่ คนถูกกระแทกแทบจมหายกับผนังห้องน้ำ หยัดกายรับทุกจังหวะรัก พร้อมๆ กับความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วกระแสเลือดเมื่อถึงจุดสุดยอดของเกมสวาทอีกครั้ง กันภัยพารันนรินทร์มาเที่ยวตลาดตอนเย็นของชุมชน ที่นี่มีข้าวของวางขายอยู่มากมาย วางเรียงรายกันอยู่ตลอดแ นว ทั้งของสด ของแห้ง ผักผลไม้ ของหวาน ขนมนมเนย ข้าวราดแกง ของใช้ หม้อ ไห กะละมัง อุปกรณ์เครื่องครัว เสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม ไม่เว้นแม้แต่รองเท้าและกระเป๋า

“อาจเป็นค่านิยม ผงชูรสมีโทษหลายอย่าง พวกอาหารที่ไม่ได้มาจากธรรมชาติ ส่วนใหญ่ก็มีวัตถุเจือลงไปทั้งนั้น ทานเข้าไปอันตรายจริงๆ” “สงสัยลูกของเราคงต้องกินกล้วยบวช บัวลอยไข่หวาน แล้วก็ลอดช่องนะคะนี่” เธอหัวเราะคิกๆ

เบตงหรือภูเบศ เมธานพเลิศ คือชื่อของคนที่กำลังยัดแก่นกายเข้าในร่องสวาทของหญิงสาวอย่างรีบเร่ง จนก้าวไปแตะความสุขสม โดยที่เขาไม่แม้แต่จะก้มลงไปจูบหรือกอดเธอเลยสักครั้งหลังเสร็จกิจ เขาผละออกจากร่างของเธอ เอื้อมไปหยิบทิชชูมาห่อและรูดคอนดอมออกจากลำกายของตัวเอง ก ่อนจะเดินไปทิ้งเศษสวาทลงในถังขยะ เสื้อคลุมตัวยาวถูกหยิบขึ้นมาสวมทับร่างกายที่เปลือยเปล่า ก่อนเจ้าของร่างจะเดินไปนั่งลงบนโซฟาริมระเบียงของห้องหรู พลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบด้วยความเคยชิน

นักบวชในอาภรณ์สีขาวล้วนยืนบนเรือใหญ่ตรงกลาง ขึ้นสวดบูชาเทพฮาปิเทพเจ้าแห่งแม่น้ำไนล์ มือหนึ่งยกภาชนะทองที่บรรจุน้ำผึ้งและนม อีกมือโปรยเมล็ดข้าวลงในสายน้ำ เสียงสวดดังขึ้นเป็นจังหวะเร้าใจ “ขอเทพเจ้าฮาปิประทานความอุดมสมบูรณ์แก่ปวงชน ขอแม่น้ำหล่อเลี้ยงชี วิตไปชั่วกาล”

“ว้าย! ไอ้บ้า ป่าเถื่อน” พวงชมพูกรีดร้องเมื่อโดนโยนลงกระแทกกับพื้น คนอะไรซาดิสก์ร้ายกาจที่สุด “หนัก ตัวอ้วนเหมือนหมู”