Novel & Cerita บุปผาของมาเฟีย

นที่ 10 แต่เมื่อเพลิงกัลป์เห็นหน้าคนที่เปิดประตูลงมาชัด ๆ มือที่เตรียมลั่นไกปืนก็ค่อย ๆ ลดปืนลงช้า ๆ เพราะคนที่ลงมาจากรถคือเจ้าพ่อมาเฟียที่ตัวเขาเองก็ไม่อาจต่อกรได้ เพราะเขาคนนี้คงเจนสนามและเจนเส้นทางมาเฟียมากกว่าเด็กอายุยี่สิบหกปีอย่างเขา มาเฟียรุ่นใหญ่ระดับ Legend อย่างกฤ� �ฎิ์หรือฉายาคุณหมอมาเฟียนั่นเอง

ในค่ำคืนเดียวกัน เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตคำรามสนั่นถนนเลียบชายทะเล เหนือหงส์ในชุดหนังสีดำ ขับรถด้วยความเร็วสูง ไม่มีความลังเล ไม่มีความกลัว เธอคือทุกอย่าง นักสู้ นักธุรกิจ ผู้นำและทายาทหัวหน้าแก๊งมาเฟียภาคใต้ การฝึกวิชาการต่อสู้ทำให้ผ่อนคลาย รู้สึกว่าได้ใช้พลังงา นอย่างคุ้มค่า และการขับรถรับลมก็ทำให้เธอรู้สึกดีเช่นกัน

ฟีอาร์ถอนหายใจ คริสตัลจมอยู่กับความแค้นจนเกินจะเยียวยา หากคิรัวร์ไม่สามารถหยุดยั้งคริสตัลได้ ก็ไม่มีใครในโลกหรือแม้แต่ในนรกจะฉุดรั้งเธอไว้ได้อีกแล้ว “แต่อีกฝ่าย เป็นมาเฟียนะขอรับ มาเฟียไม่ใช่พวกที่ฆ่ากันได้ง่ายๆ พวกนั้นมันบ้าบิ่นไม่กลัวความตาย”

วิศรุต[1]จีบปากจีบคอพูดพร้อมทั้งขยับหนี “มาเฟียห่าอะไร กูแค่ทำผับ แค่นี้แม่งเป็นมาเฟียตรงไหน” ภาสพูดขัด มาฟงมาเฟียอะไรกัน เขาพวกทำธุรกิจจ่ายภาษีถูกต้อง ไม่เคยใช้อิทธิพลอะไรเลยสักครั้ง

พุฒิพัฒน์สบถออกมาอย่างหยาบคาย เมื่อโดนมาเฟียหนุ่มโยนแก้วเหล้าปามาใส่หน้า แถมแก้วลอยเฉียดหัวไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น ไม่หลบมีคิ้วแตกเย็บหลายแผลแน่ “อย่ามาลามปามเมียกู!” บอดี้การ์ดคนสนิทเดินเข้ามาอย่างรู้งานยื่นปืนกระบอกดำให้เจ้านาย มาเฟียหนุ่มรับมาก่อนจะวางมันลงตรงหน้าขู ่เพื่อนสนิทปากเสียของตัวเองอย่างแรง

ไม่มีเสียงโต้ตอบจากปากมาเฟียหนุ่ม มีเพียงแววตาคมเข้มที่กำลังจ้องมองนิ่งๆ จนยูริต้องเดินเข้าไปนั่งลงข้างกายมาร์ลิกซ์ด้วยความกล้าๆ กลัวๆ ภาพเหตุการณ์อาทิตย์ก่อนยังคงติดตาจนถึงวันนี้ พอรู้มาบ้างว่ามาร์ลิกซ์ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เพราะตระกูลเขาสืบเชื้อสายมาจากมาเฟียเ ก่าแก่ แล้วยิ่งวันนั้นเขาสั่งลูกน้อง ‘รุมกระทืบ’ พ่อเธอ มันยิ่งทำให้เธอ…กลัวจนไม่อยากเข้าใกล้เขา “คิดออกรึยังว่าจะหาเงินสองล้านเก้ามาจ่ายฉันยังไง?” “คิดมาแล้วค่ะ คุณมาร์ลิกซ์จะว่าอะไรไหม ถ้ายูริอยากขอผ่อนจ่าย หมายถึง ผ่อนจ่ายหนี้เป็นก้อน”

“แก่เคยนึกละอายแก่ใจบ้างไหม กับสิ่งทุเรศที่แกทำ” มายาวีส่งเสียงเย็น ตวัดสายตาโกรธเกรี้ยว และสิ่งที่หญิงสาวได้รับเป็นคำตอบจากเจ้าพ่อมาเฟียหน้าหล่อ คือริมฝีปากช่างด่าของตัวเองถูกปิดด้วยริมฝีปากร้อนผ่าว เขาบดเบียดกลีบปากร้อนเข้าหารุนแรง จูบซับความซ่านสยิวราวพายุบ้าคลั่ง คลื่นทะเลสูงราวเมตรม้วนตัวเข้าหาชายฝั่งก่อนสาดซัดโครมเดียวพัดพาเอาเศษทรายหายกลืนกลับสู่ทะเลเวิ้งว้างอีกครา

เท่านั้น คุณธรรม ความเมตตา หรือความถูกต้องเป็นเพียงเครื่องมือที่หยิบมาใช้เมื่อต้องการสร้างภาพ มิใช่สิ่งที่เขายึดถือโดยแท้จริง แผนการวีรบุรุษช่วยสาวงามจึงเกิดขึ้น และเขาก็ทำได้สำเร็จ สามารถโน้มกิ่งดอกฟ้าลงมาเคียงกาย เดิมทีไป๋ซูเหยาเป็นสตรีที่เลื่องลือทั้งรูปโฉ ม ปัญญา และกิริยา เป็นไข่มุกเม็ดงามในวงศ์ตระกูล ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับการขนานนามว่า "บุปผาแห่งเมืองหลวง" แต่กลับผูกสัมพันธ์กับอวี้จิ้งที่ตอนนั้นยังเป็นเพียงจู่ซื่อ เจ้าหน้าที่เล็กๆ ในกรมพิธีการ แม้ทางตระกูลจะไม่เห็นด้วยแต่นางกลับดึงดันที่จะแต่งให้เขา

หัวหน้าแก็งมังกรดำ คนที่พร้อมจะเก็บทุกคนที่ขวางทางเดินของเขา มันคือรูปถ่ายของเซียวเล่ห์ในคราบมาเฟียเต็มขั้น...พร้อมกับเครื่องหมาย ‘มังกรดำ’ ที่อกเสื้อ

แม้ปากนางจะไม่พูดอันใด แต่ทว่าเขาก็รับรู้ได้ว่านางต้องการสิ่งใด และเขาก็จะมอบให้นางอย่างไม่ลังเล “ให้บุปผาของเจ้ากลืนกินแท่งหยกของข้าเสียเถิด อิ๋งอิ๋ง”