บุปผาของมาเฟีย Novels & Stories

เมอิวอนนักอ่านที่น่ารักนะคะ กดใจวันละหนสองหนเป็นการระดมหัวจิตหัวใจให้กันสุดๆ กดเข้าชั้นด้วยนะคะ♥️🤏🏻 เมื่อมาเฟียรู้สึกไม่ปลอดภัย ศัตรู/สัตว์ป่า❌ คนบ้า✅

ตึกสูงระฟ้ากลางใจเมืองที่มีป้ายชื่อบริษัท “Aureus Capital” สะท้อนแสงแดดยามบ่าย ราวกับไม่มีสิ่งใดผิดปกติ ทั้งที่ความจริงทุกก้อนอิฐทุกแผ่นพื้นในตึกนั้นคือเครือข่ายของมาเฟีย

นที่ 10 แต่เมื่อเพลิงกัลป์เห็นหน้าคนที่เปิดประตูลงมาชัด ๆ มือที่เตรียมลั่นไกปืนก็ค่อย ๆ ลดปืนลงช้า ๆ เพราะคนที่ลงมาจากรถคือเจ้าพ่อมาเฟียที่ตัวเขาเองก็ไม่อาจต่อกรได้ เพราะเขาคนนี้คงเจนสนามและเจนเส้นทางมาเฟียมากกว่าเด็กอายุยี่สิบหกปีอย่างเขา มาเฟียรุ่นใหญ่ระดับ Legend อย่างกฤ� �ฎิ์หรือฉายาคุณหมอมาเฟียนั่นเอง

ในค่ำคืนเดียวกัน เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตคำรามสนั่นถนนเลียบชายทะเล เหนือหงส์ในชุดหนังสีดำ ขับรถด้วยความเร็วสูง ไม่มีความลังเล ไม่มีความกลัว เธอคือทุกอย่าง นักสู้ นักธุรกิจ ผู้นำและทายาทหัวหน้าแก๊งมาเฟียภาคใต้ การฝึกวิชาการต่อสู้ทำให้ผ่อนคลาย รู้สึกว่าได้ใช้พลังงา นอย่างคุ้มค่า และการขับรถรับลมก็ทำให้เธอรู้สึกดีเช่นกัน

หญิงสาวร้องดังอย่างตกใจ ตึก ตึก ตึก เสียงรองเท้าหนังดังกระทบพื้นไม้ ก่อนที่ร่างกำยำของมาเฟียหนุ่มจะมาหยุดยืนด้านหลังเธอ "เออ ขโมย! พ่อเธอขโมยเงินฉัน แถมเป็นหนี้บ่อนอีกตั้งหลายล้าน! มีปัญญาชดใช้ไหม" เสียงทุ้มเอ่ยกระด้างอยู่ด้านหลังพัชชา ทำให้เธอต้องเงยหน้ามอ งเจ้าของเสียง

กำแพงทิฐิของมาเฟียจอมโหดก็พังครืนลงมาอย่างง่ายดาย “อืม... ก็ได้”

ยอด บุปผาแห่งหน่วยบุปผาเพลิง มีหรือจะยอมเป็นแพะอ้วนให้หมาป่าหิวโหยแทะเล็มอยู่ฝ่ายเดียว “เจ้า…อ่า ซีเหม่ย อย่าเพิ่ง”

ฟีอาร์ถอนหายใจ คริสตัลจมอยู่กับความแค้นจนเกินจะเยียวยา หากคิรัวร์ไม่สามารถหยุดยั้งคริสตัลได้ ก็ไม่มีใครในโลกหรือแม้แต่ในนรกจะฉุดรั้งเธอไว้ได้อีกแล้ว “แต่อีกฝ่าย เป็นมาเฟียนะขอรับ มาเฟียไม่ใช่พวกที่ฆ่ากันได้ง่ายๆ พวกนั้นมันบ้าบิ่นไม่กลัวความตาย”

พุฒิพัฒน์สบถออกมาอย่างหยาบคาย เมื่อโดนมาเฟียหนุ่มโยนแก้วเหล้าปามาใส่หน้า แถมแก้วลอยเฉียดหัวไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น ไม่หลบมีคิ้วแตกเย็บหลายแผลแน่ “อย่ามาลามปามเมียกู!” บอดี้การ์ดคนสนิทเดินเข้ามาอย่างรู้งานยื่นปืนกระบอกดำให้เจ้านาย มาเฟียหนุ่มรับมาก่อนจะวางมันลงตรงหน้าขู ่เพื่อนสนิทปากเสียของตัวเองอย่างแรง

ไม่มีเสียงโต้ตอบจากปากมาเฟียหนุ่ม มีเพียงแววตาคมเข้มที่กำลังจ้องมองนิ่งๆ จนยูริต้องเดินเข้าไปนั่งลงข้างกายมาร์ลิกซ์ด้วยความกล้าๆ กลัวๆ ภาพเหตุการณ์อาทิตย์ก่อนยังคงติดตาจนถึงวันนี้ พอรู้มาบ้างว่ามาร์ลิกซ์ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เพราะตระกูลเขาสืบเชื้อสายมาจากมาเฟียเ ก่าแก่ แล้วยิ่งวันนั้นเขาสั่งลูกน้อง ‘รุมกระทืบ’ พ่อเธอ มันยิ่งทำให้เธอ…กลัวจนไม่อยากเข้าใกล้เขา “คิดออกรึยังว่าจะหาเงินสองล้านเก้ามาจ่ายฉันยังไง?” “คิดมาแล้วค่ะ คุณมาร์ลิกซ์จะว่าอะไรไหม ถ้ายูริอยากขอผ่อนจ่าย หมายถึง ผ่อนจ่ายหนี้เป็นก้อน”